ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΝΤΕΛΑ ΡΟΚΑ, ΓΕΝΙΚΟΥ ΒΙΚΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΣΥΡΑΣ (*)

ΠΑΡΙΣΙ 1790

ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ.

Με αυτόν εδώ τον τρίτο τόμο τελειώνουν όσα είχαμε να πούμε πάνω στη νέα μέθοδο διαχείρισης των μελισσών, όπως γίνεται στο νησί της Σύρας. Αυτοί οι τρεις τόμοι που έχουν εκδοθεί αποτελούν μια πλήρη πραγματεία πάνω σ’ αυτό το πεδίο της αγροτικής οικονομίας. Εντωμεταξύ σχεδιάζουμε να συμπληρώσουμε το θέμα μας με έναν ή δύο ακόμη τόμους, στους οποίους θα αναπτύξουμε πολλές ενδιαφέρουσες πρακτικές που σχετίζονται με τη διαχείριση, καθώς και σημαντικές ανακαλύψεις πάνω στην ιστορία των εντόμων μας, οι οποίες θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις των ερασιτεχνών γύρω από τη ζωή των μελισσών, ώστε να αποκτήσουν ένα μόνιμο όφελος, τόσο όσο οι μεταβολές των εποχών μπορούν να επιτρέψουν σ’ αυτά τα εδάφη.

Κι ας έλθουμε λοιπόν τώρα στο μέλι του Λεβάντε, το οποίο σε όλες τις εποχές χαρακτηρίστηκε σαν το καλύτερο της γης, ειδικότερα αυτό της Ελλάδας. Ο κύριος Κόμης του Ντε Κάρμπερι, που κατάγεται από την Κεφαλλονιά, έδωσε σ’ ερασιτέχνες και στους μεγαλύτερους πραγματογνώμονες του Παρισιού να δοκιμάσουν τέτοιο μέλι·ομολόγησαν όλοι ότι ήταν το καλύτερο απ’ όσα είχαν δοκιμάσει μέχρι τότε και ότι όλα αυτά της Ναρμπόν, της Μαόν και της Ισπανίας δεν μπορούσαν να συγκριθούν μαζί του. Σε μερικά σπίτια των Βερσαλλιών και του Παρισιού υπάρχει μέλι των Αθηνών και του Υμηττού, που προτιμάται σε κάθε περίπτωση από οποιοδήποτε άλλο μέλι.

Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για προκατάληψη, όμως απ’ όσα έχω δοκιμάσει, δεν έχω βρει κανένα τόσο εξαιρετικό, τόσο τέλειο, όσο αυτό της Σύρας: ειδικότερα αυτό που ονομάζεται απάρθενον, δηλαδή παρθένο, το οποίο τρυγούμε από νέες κερήθρες κι είναι αυτό που παράγεται την εποχή του θυμαριού κι η υπεροχή του είναι αξιοσημείωτη. Αυτό που δίνει συνήθως μια άσχημη γεύση στο μέλι είναι η γύρη από τους στήμονες του άνθους, ή τα κελύφη που απορρίπτουν οι νύμφες και όλα τα ετερογενή υλικά που μπορεί να μπερδευτούν μέσα στην κερήθρα. Μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε, όταν επιλέξουμε νέες κερήθρες, καθαρές και χωρίς προσμίξεις, ότι το μέλι που θα ρεύσει φυσικά, θα είναι το εκλεκτότερο: τέτοιο είναι το μέλι της Σύρας. Εξάγεται μαζί με τις κερήθρες στη Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη και σε άλλα μέρη της Ανατολής· Θεωρείται το πιο πολύτιμο δώρο.

Γενικά το μέλι του νησιού έχει ένα πολύ φωτεινό κεχριμπαρένιο χρώμα· είναι πυκνό, ομοιογενές και δεν ζαχαρώνει. Ο κύριος κόμης του ντε Κάρμπερι διατηρεί μέλι από την Κεφαλλονιά περισσότερο από δέκα χρόνια: παραμένει ρευστό, παρόλο το κλίμα του Παρισιού. Αυτό το μέλι είναι τόσο φωτεινό, τόσο διάφανο, που θα μπορούσαμε να διαβάσουμε μέσα από ένα γεμάτο με μέλι γυάλινο βάζο.

Στο νησί της Χίου, φτιάχνουν ένα εξαιρετικό μέλι, ιδιαίτερα στις περιοχές που φύεται η μαστιχιά., αυτός ο θάμνος που δίνει τη φημισμένη μαστίχα   και που έχει δώσει το όνομά του στο νησί. Αυτό το μέλι είναι λευκό κι έχει ένα ντελικάτο άρωμα· το ονομάζουν στο νησί μαστιχόμελον, δηλαδή μέλι της μαστίχας.

Μέσα στην εργασία του Μ. Πεϊσονελί, παλαιού προξένου του βασιλέως στην Κριμαία και στη Σμύρνη, διαβάζω για το εμπόριο της Μαύρης Θάλασσας, τόμος 1, σελίς 173, ότι «το μέλι της Κριμαίας θεωρείται το καλύτερο που υπάρχει σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ιδιαίτερα αυτό του χωριού Οσμαντγκίκ είναι το πιο περιζήτητο. Δεν χρησιμοποιούμε άλλο στο τραπέζι της μεγαλειότητάς του: έχει μια γλυκύτητα κι ένα άρωμα που δεν το βρίσκουμε ούτε στο μέλι της Βλαχίας ούτε στο μέλι της Κρήτης.

Δεν έχω ακούσει ποτέ να μιλούν στην Κωνσταντινούπολη γι’ αυτό το περίφημο μέλι της Κριμαίας, και γενικώς ό,τι έρχεται σ’ αυτή την πρωτεύουσα από την πλευρά της Μαύρης Θάλασσας χαίρει ελάχιστης εκτίμησης· θεωρείται κοινό και κακά επεξεργασμένο. Δεν είναι σε καμία περίπτωση το ίδιο με αυτό που έρχεται από την πλευρά της Λευκής Θάλασσας και ιδιαίτερα από την Αθήνα και τα νησιά του Αρχιπελάγους. ΄Ένα αξιοσέβαστο πρόσωπο που έχει ζήσει επίσης στην Κριμαία κι έφτασε στα πέρατα, σ’ έναν καταυλισμό των Τατάρων με διαβεβαίωσε ότι ο Χαν βρίσκει το μέλι της Πολωνίας ανώτερο εκείνου της Κριμαίας· διάφοροι άνθρωποι που έχουν δοκιμάσει το μέλι της Πολωνίας και το μέλι των νησιών του Αρχιπελάγους προτιμούν φανερά το τελευταίο. Εν κατακλείδι, όχι μόνο οι κάτοικοι του Οσμαντγκίκ αλλά κι εκείνοι της Ελλάδας και των Αθηνών και πάνω απ’ όλους οι κάτοικοι της νήσου Σύμης αξιώνουν να είναι το δικό τους μέλι εκείνο που θα κοσμήσει το τραπέζι και τον οίκο της Αυτού Μεγαλειότητας. Εντωμεταξύ κάποιο αξιόπιστο άτομο που έχει διατελέσει για αρκετό καιρό ακόλουθος στην Υψηλή Πύλη και ο οποίος βρίσκεται αυτό τον καιρό στη Γαλλία με έχει διαβεβαιώσει ότι στο τραπέζι του Μονάρχη δεν σερβίρεται ποτέ καθαρό μέλι.

Αυτό που αληθεύει είναι ότι στην Κριμαία, καθώς και στην υπόλοιπη Τουρκία χρησιμοποιείται μια τεράστια ποσότητα μελιού για μαρμελάδες όλων των ειδών στη ζαχαροπλαστική και στα σερμπέτια:

(Μικρό απόσπασμα από το 3τομο έργο, 1500 σελίδων του συριανού αββά DELLA ROCA (1790) για την μελισσουργία. Στο DELLA ROCA οφείλουμε τη σύγχρονη κυψέλη).

…………………………………………

(*)Εδώ το βιβλίο σε μορφή PDF:

Traité complet sur les abeilles : avec une méthode nouvelle de les gouverner, telle qu’elle se pratique à Syra, île de l’Archipel : précédé d’un précis historique et économique / par M. l’abbé Della Rocca. Paris : chez Bleuet, 1790

http://www.e-rara.ch/zut/content/structure/4009029

http://www.biodiversitylibrary.org/bibliography/36423#/summary

Ξεφυλλίζοντας το βιβλίου του Δελαρόκα 

Το άρθρο Μελισσοκομία εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

του Χρίστου Τσούντα

Το 1899 ο Χρίστος Τσούντας δημοσίευσε στην Αρχαιολογική Εφημερίδα τα αποτελέσματα των ανασκαφών που έκανε στη Χαλανδρινή, όπου και ανέσκαψε 600 περίπου τάφους της Πρωτοκυκλαδικής Εποχής (2.700 περίπου π.Χ.) 

Μπορείτε να διαβάσετε ή να κατεβάσετε την ανακοίνωσή του από εδώ

Το άρθρο Οι ανασκαφές στη Χαλανδριανή εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Απάνω Μεριά. Το κομμάτι του νησιού που παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον για όσους αναζητούν την εμπειρία του μοναδικού. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από τον συνδυασμό μορφολογικών στοιχείων που σπανίως συναντώνται στον ευρύτερο χώρο του Αιγαίου. Ο ορεινού χαρακτήρα όγκος που υψώνεται στην Απάνω Μεριά δίνει την αίσθηση αλπικού τοπίου και δένει αρμονικά με το αιγαιοπελαγίτικο κύμα που άλλοτε τ’ αγκαλιάζει σε παρθένες και καταγάλανες αμμουδιές και άλλοτε καταλήγει σε απόκρημνους βράχους. Η διαρκής προσπάθεια των κατοίκων να αντλήσουν ζωτικά αγαθά από τη φτωχή νησιώτικη γη εδώ και χιλιετίες έχει σφραγίσει την μοναδικότητα τον τοπίου. Οι Έντεκα σηματοδοτημένες γραφικές διαδρομές δίνουν τη δυνατότητα στον πεζοπόρο να γνωρίσει την περιοχή.

ΟΙ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

1Ανηφορίζουμε βόρεια από το εκκλησάκι Πανάχραντος αφήνοντας πίσω μας την μοναδική θέα της Ερμούπολης και αριστερά της Άνω Σύρας και φτάνουμε στο Ρηχωπό. (Χρόνος διαδρομής 40΄)

2Συνεχίζοντας για το Πλατύ Βουνί, στα 10΄ συναντάμε τη σπηλιά, κατοικία του φιλόσοφου Φερεκύδη (Χρόνος διαδρομής 30΄)

3Η ανθρώπινη παρέμβαση με τις πεζούλες, αναβαθμίδες και ξερολιθιές και τις παραδοσιακές καλλιέργειες, κυρίως αμπελιού, είναι αισθητή καθώς κατευθυνόμαστε στην όμορφη παραλία της Γλυσούρας. (Χρόνος διαδρομής 35΄).

4Κατηφορίζουμε ανατολικά του Σαν Μιχάλη στους πρόποδες τον Καστριού. Στην κορυφή του τα απομεινάρια του ομώνυμου οικισμού αποδεικνύουν την ύπαρξη των κατοίκων στην περιοχή εδώ και τρεις χιλιετίες. (Χρόνος διαδρομής 40΄).

5Προχωρούμε απολαμβάνοντας την πανοραμική θέα του Αιγαίου προς ανατολή, βορρά και δύση, προσεγγίζουμε το βορειότερο τμήμα του νησιού το Διαπόρι. Ακρωτήριο με μεγάλη ποικιλία και ιδιομορφία στα πετρώματά του. Οι πέρδικες, που δεν χρειάζεται κόπος για να τις πλησιάσεις, συμπληρώνουν τη μοναδική εικόνα. (Χρόνος διαδρομής 1.15΄).

1Οι ξακουστές επιγραφές που υπάρχουν στα βράχια της περιοχής των Γραμμάτων, έχουν χαραχτεί πριν από αιώνες από τους περαστικούς θαλασσοπόρους που έβρισκαν εδώ καταφύγιο από την κακοκαιρία. (Χρόνος διαδρομής 60΄).

2 Το παλιό λατομείο που συναντάμε στο Μαρμάρι έχει ενσωματωθεί στο τοπίο τόσο αρμονικά, που αποτελεί αξιοθέατο της περιοχής. Η πορεία που ακολουθούμε είναι η ίδια με αυτή που ακολουθούσε κάποτε η «γαϊδούρα», η ξύλινα πλατφόρμα αλειμμένη από κάτω με λίπος για να γλιστράει, που χρησιμοποιούσαν οι Τηνιακοί τεχνίτες για να μεταφέρουν το κομμένο μάρμαρο μέχρι την ακροθαλασσιά για φόρτωση. (Χρόνος διαδρομής 30΄).

3 Πριν φτάσουμε στην αμμουδιά της Λίας περνάμε από τη σπηλιά του Μενδώνη και από τον Αερόλιθο (βλ. Εκλογίτης στο ηλεκτρ. περιοδικό Εύπλοια) που ορθώνεται στα μισά της διαδρομής και προσελκύει το θαυμασμό των περιηγητών. (Χρόνος διαδρομής 35΄).

4 Το δίδυμο φαράγγι που η φανέρωσή του οφείλεται στις καθιζήσεις του εδάφους καθώς και η σπηλιά του Λεντίνου, κάνουν τη διαδρομή πραγματικά συναρπαστική. (Χρόνος διαδρομής 45΄).

5 Το καλοσχηματισμένο μονοπάτι που ξεκινά λίγα μέτρα πριν το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα μας οδηγεί στον όρμο του Αετού και στην καταγάλανη Βαρβαρούσα. Τα εντυπωσιακά τοπία και η εναλλαγή της βλάστησης δίνουν μοναδικό τόνο στην πεζοπορία. (Χρόνος διαδρομής 1.15΄).

6 Η ρεματιά τον Κακού Ποταμού συνδέει τα Χαρτιανά με το Δελφίνι. Δεν πρέπει να χάσει κανείς το ηλιοβασίλεμα από την παραλία. (Χρόνος διαδρομής 35΄).

Οι χρόνοι των διαδρομών όπως μας τους δίνει η ιστοσελίδα των πεζοπόρων Σύρου:

Κάμπος-Γριά Σπηλιά-Γράμματα (Διάρκεια 2.15΄ ώρα)

Κάμπος – Μαρμάρι  (Διάρκεια 1 ώρα και 10΄ λεπτά)

Κάμπος – Παραλία Λία  (Διάρκεια 1ώρα)

Παπούρι – Βαρβαρούσσα – Αετός  (Διάρκεια 2 ώρες και 50΄ λεπτά)

Χαρτιανά – Κακός ποταμός – Δελφίνι  (Διάρκεια 1 ώρα και 45΄ λεπτά)

Πανάχραντος – Ρηχωπό  (Διάρκεια 1 ώρα και 30 λεπτά)

Ρηχωπό – Σπηλιά Φερεκύδη – Πλατύ βουνό  (Διάρκεια 1 ώρα και 20΄ λεπτά)

Πλατύ βουνί – Γλυσούρα  (Διάρκεια 1 ώρα και 20΄ λεπτά)

Σαν Μιχάλης – Καστρί – Χαλανδριανή (Διάρκεια 1.20΄ ώρα)

Περισσότερες πληροφορίες για τις διαδρομές θα βρείτε στο δικτυακό τόπο της Ομάδας Πεζοπόρων Σύρου:

http://www.hikingteam.gr/

Το άρθρο Μονοπάτια της Σύρου – Πεζοπόροι Σύρου εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΑΡΧΗ ΚΥΚΛΑΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΤΟΜΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΟΥΤΕΛΑ-ΒΟΥΛΙΑ, ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΣΥΡΟΥ.

10. Επειδή, με τη 234/27.3.1998 απόφαση του Νομάρχη Κυκλάδων (ΦΕΚ Β΄429) αποφασίσθηκε ο μη καθορισμός λατομικών περιοχών στο Νομό Κυκλάδων ενόψει των από 30.5.1994 και 22.1.1998 εκθέσεων της Επιτροπής καθορισμού λατομικών περιοχών στο Νομό Κυκλάδων, στην πρώτη από τις οποίες αναφέρεται ότι:

«4. 1 Σύρος. Εξετάστηκε η δυνατότητα δημιουργίας λατομικής περιοχής στην ανατολική έρημη περιοχή του νησιού (χώρος καύσεως σκουπιδιών) που είναι και ακατοίκητη. Όμως ο αρχαιολογικός χώρος της Χαλανδριανής (προϊστορικός οικισμός) που είναι θεσμοθετημένος (ΦΕΚ 91/Β΄/14.2.1992) δεσμεύει όλη την περιοχή. Οι διάσπαρτες αρχαιότητες στο νησί καθώς και οι οριοθετημένοι αρχαιολογικοί χώροι σε συνδυασμό με το μέγεθος του νησιού δεν αφήνουν επαρκή έκταση για τη δημιουργία λατομικής περιοχής που να πληρεί τις προϋποθέσεις της παρ. 3».

ΘΑΥΜΑ!!!

10 χρόνια μετά την απόφαση αναστολής εργασιών, το λατομείο συνεχίζει να λειτουργεί …

Κι ενώ υπάρχει τελεσίδικη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, του ανώτατου δικαστηρίου στην Ελλάδα, για παύση εργασιών κάθε Λατομείου και λατόμευσης στη Σύρο από το 2005, κι ενώ το λατομείο πλέον βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής Natura 2000, η εταιρεία LAFARGEBETONABEEσυνεχίζει τις εξορυκτικές εργασίες της με πρόσχημα την αποκατάσταση του τοπίου, εδώ και μια ολόκληρη δεκαετία.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ:

Διετή παράταση μίσθωσης του λατομείου “Βούλια” στην LAFARGE

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου Σύρου – Ερμούπολης

(30/12/2015, του Θεοδόση Δανάμπαση)

Ύστερα από αίτημα της εταιρίας LAFARGEBETONABEE που εκμεταλλεύεται το δημοτικό λατομείο στη θέση “Βούλιας”, το Δημοτικό Συμβούλιο κλήθηκε να αποφασίσει την παράταση της μίσθωσης για τα επόμενα δύο χρόνια, τη μείωση (λόγω της ραγδαίας πτώσης του τζίρου του λατομείου) του μηνιαίου μισθώματος από 5000 ευρώ σε 2500 καθώς και την αναπροσαρμογή κάποιων όρων που προέβλεπε εδώ και χρόνια το σχέδιο σύμβασης μεταξύ Δήμου και εταιρίας.

Στη συζήτηση του θέματος παρενέβη και εκπρόσωπος της εταιρίας, ο οποίος εξήγησε διεξοδικά τη πτώση της αγοράς των προϊόντων λατομείου και την πρόταση της μείωσης του ενοικίου, έτσι ώστε να μην αναγκαστεί να φύγει η εταιρία από τη Σύρο.

Πέραν του προβλεπόμενου σταθερού μισθώματος των 5000 ευρώ που υπήρχε μέχρι τις 31/12/15, το σχέδιο προέβλεπε δωρεάν παροχή της εταιρίας αδρανών υλικών και μπετόν προς τον Δήμο (όροι που παρέμειναν ίδιοι και στην παράταση της μείωσης), την ύπαρξη ενός αναλογικού τέλους 8,5{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f} επί της αξίας των πωλούμενων προϊόντων και ένα τέλος περιβάλλοντος 0,35 λεπτών ανά κάθε τετραγωνικό μέτρο (ισχύει δια νόμου στα λατομεία).

Με τη σειρά της η εταιρία πρότεινε να μειωθεί το σταθερό μηνιαίο μίσθωμα των 5000 ευρώ σε 2500, να μειωθεί το τέλος περιβάλλοντος από τα 0,35 λεπτά το τετραγωνικό μέτρο στα 0,20 και να διατηρηθούν όλοι οι άλλοι όροι.

Τελικά, το Σώμα, με βάση το σκεπτικό ότι αναγνωρίζει την πτώση της αγοράς αλλά και την πολύ καλή συνεργασία που έχει ο Δήμος με την εταιρία, αποφάσισε κατά πλειοψηφία τη μείωση του σταθερού μηνιαίου μισθώματος από τις 5000 ευρώ στις 2500 και την αύξηση του αναλογικού τέλους από το 8,5{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f} στο 10{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f}.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΜΑΣ;

Το άρθρο ΤΟ ΛΑΤΟΜΕΙΟ στο ΒΟΥΛΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Η προστασία των μικρών νήσων ως ευπαθών οικοσυστημάτων έχει ιδιαιτέραν σημασίαν δια την Ελλάδα, κατ’ εξοχήν, νησιωτική χώραν, η δε ορθολογική χωροταξία είναι η αποτελεσματικώτερη μορφή της προστασίας αυτής. 
Στο κατωτέρω πρακτικό, αφορών στο ειδικό χωροταξικό σχέδιο της νήσου ΣΥΡΟΥ, αναλύεται το υποχρεωτικό νομικό σύστημα προστασίας που πρέπει να ενσωματώνεται σε κάθε χωροταξικό σχέδιο μικρής νήσου.

«Δυνάμει της συνταγματικής επιταγής περί προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος κατά τα δεδομένα και τις υποδείξεις της οικείας επιστήμης, ιδιαιτέρας προστασίας χρήζουν τα αποκαλούμενα ευαίσθητα οικοσυστήματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και αι μικραί νήσοι. Περί τούτων μάλιστα διαλαμβάνουν ειδικάς ρυθμίσεις τόσον η Agenda ’21 όσο και το Κοινοτικό Στρατηγικό Σχέδιο «Ευρώπη 2000» (COM 91-452/ 1991). Κατ’ εφαρμογήν δε του Πέμπτου Προγράμματος και του προς τούτο συμμορφουμένου κοινοτικού προγράμματος ENVIREG, ουσιώδες μέρος της αναγκαίας προστασίας των μικρών νήσων είναι τα ειδικά χωροταξικά σχέδια αυτών, τα οποία προβλέπονται και χρηματοδοτούνται βάσει του τελευταίου. Διότι όντως αι μικραί νήσοι αποτελούν απομονωμένα οικοσυστήματα μικρής κλίμακος με τεράστιο ανάπτυγμα ακτών εν σχέσει προς την ενδοχώραν των, τα οποία ευκόλως αποσταθεροποιούνται εάν η αναπτυξιακή πολιτική προκαλεί ρύπανση του περιβάλλοντος ή παραβιάζει την φέρουσα ικανότητά των.

Η φέρουσα δε ικανότης των μικρών νήσων δέον να προσδιορίζεται αντικειμενικώς με προέχοντα κριτήρια την αντοχήν των οικοσυστημάτων αυτών και τας εγχωρίους πηγάς ενεργείας και ύδατος. Προς τούτο, και συμφώνως προς την παγίαν νομολογίαν του Ε’ Τμήματος, καθ’ ην τα ευαίσθητα οικοσυστήματα είναι δεκτικά μόνον ηπίας αναπτύξεως, η κατά τα άνω υποχρεωτική ειδική χωροταξία αυτών δέον να διασφαλίζη τον σκοπόν τούτο, δηλ.

α) να διασφαλίζη απολύτως και να μην εκθέτη εις κίνδυνον την επιβίωσιν αμειώτου του φυσικού κεφαλαίου και των οικοσυστημάτων της νήσου,

β) να προβλέπη και να διατάσση εις τον μικρόν χώρον της νήσου μόνον εκείνας, τας μορφάς αναπτύξεως που είναι συμβαταί προς τον δεσπόζοντα τούτον σκοπόν, και ιδίως την πρωτογενή παραγωγήν, την παραδοσιακήν μεταποίησιν και την παροχήν υπηρεσιών περιωρισμένης κλίμακος ιδίως δε ελεγχομένου τουρισμού, αποτελούντος κυρίαν απειλήν αποσταθεροποιήσεως.

Υπό την έννοιαν αυτήν, ορθώς καταρτιζόμενα τα ειδικά χωροταξικά σχέδια των μικρών νήσων είναι η αποτελεσματικωτέρα μορφή προστασίας αυτών, διότι προλαμβάνουν τόσον την καταστροφικήν αγρίαν ανάπτυξιν αυτών, εις την οποίαν δύνανται ευχερώς να διολισθήσουν υπό την πίεσιν κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων, όσον και τας εξίσου καταστροφικάς συγκρούσεις χρήσεων γης εκ της ατάκτου αναπτύξεως παραγωγικών δραστηριοτήτων.

2. Τα ειδικά χωροταξικά σχέδια των μικρών νήσων διέπονται αφ’ ενός μεν από σύστημα υποχρεωτικών αρχών που υλοποιούν την συνταγματικήν επιταγήν προστασίας αυτών ως ευαισθήτων οικοσυστημάτων και αφ’ ετέρου από την πολιτικήν βιωσίμου αναπτύξεως, την οποίαν ενσωματώνουν και η οποία ανήκει εις την κανονιστικήν ευχέρειαν της Διοικήσεως και έχει ως όρια το ειρημένον υπερκείμενον αυτής σύστημα νομικών αρχών. Ο σεβασμός του νομικού συστήματος και η τήρησις των ορίων της βιωσίμου αναπτύξεως υπόκειται εις τον έλεγχον του ακυρωτικού δικαστού, ενεργούντος προληπτικώς ή κατασταλτικώς.

Εξ άλλου, το νομικόν σύστημα, ισχύον δια πάσαν μικράν νήσον, ενσωματώνει βεβαίως και εκείνας τας αρχάς αι οποίαι υπαγορεύονται εκ της ιδιομορφίας των νήσων τούτων, ως λ.χ. εάν μία νήσος είναι ιστορικός τόπος ή περιέχει μνημεία της φύσεως και της παγκοσμίου φυσικής κληρονομίας κ.ο.κ.

Η σημασία του σεβασμού των αρχών αυτών είναι πρόδηλος δια την χώραν μας, η οποία είναι κυρίως νησιωτική και εις το εθνικό φυσικόν κεφάλαιον της οποίας δέον να συνυπολογίζεται μέγας αριθμός νήσων ανεκτιμήτου αξίας. Όθεν, η τήρησις των ειρημένων κανόνων δέον να υπόκειται εις αυστηρότατον έλεγχον.

3. Θεμελιώδης νομικός κανών του συστήματος προστασίας των μικρών νήσων είναι ότι το ειδικόν χωροταξικόν σχέδιον αυτών δέον να διαλαμβάνει περί της οριοθεσίας και αυστηράς προστασίας του διαφυλακτέου φυσικού κεφαλαίου αυτών. Ακριβώς ειπείν, η χωροταξία δέον να άρχεται από τις πληρώσεως του όρου τούτου. Το φυσικόν τούτο κεφάλαιον, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων και κυρίως, βιοτόπους, υγροτόπους, ρέμματα, όρη, δάση και δασικάς εκτάσεις, ακτάς και ακτογραμμάς, σπήλαια και άλλους γεωλογικού ς σχηματισμούς, χλωρίδα, πανίδα και την γεωργικήν γην.

4. Εκτός του φυσικού, διαφυλακτέον είναι και το πολιτιστικόν κεφάλαιον των νήσων, πολλαί των οποίων, ως λ. χ. η περί της ης πρόκειται νήσος Σύρος, αποτελούν κοιτίδας του πρωτοελληνικού πολιτισμού και ως τοιαύται δέον να αποτελούν αντικείμενον εξιδιασμένου και λίαν προσεκτικού σχεδιασμού. Ως εκ τούτου προστασίας δέον να τυγχάνη όχι μόνον ο τόπος εις τον οποίον έχουν εντοπισθή αρχαία μνημεία, αλλά και ο συνεχόμενος προς αυτόν χώρος ως και ο απολύτως απαραίτητος δια την ανάδειξιν αυτών.

5. Έτερος νομικός κανών, εν μέρει πηγάζων από τον πρώτον και εν μέρει υπαγορευόμενος εκ της φύσεως της γεωργίας ως της κατ’ εξοχήν ηπίας μορφής αναπτύξεως των μικρών νήσων, είναι η οριοθεσία και διαφύλαξις της γεωργικής γης, ήδη σοβαρότατα απειλουμένης εκ της αλογίστου κερδοσκοπίας γης, αγούσης εις την ταχείαν οικοπεδοποίησιν αυτής με πρόδηλον τον κίνδυνον δια την ισορροπίαν των νησιωτικών οικοσυστημάτων.
Η αγροτική γη δέον να οριοθετείται και να τίθεται όριον κατατμήσεως αυτής ουχί κατώτερον των 15 στρεμμάτων με μόνην επιτρεπτήν χρήσιν αγροικίας μικρού εμβαδού, αποθήκας κ.λ.π.
Διότι, άλλως, λαμβανομένης υπ’ όψει της μεγάλης ζητήσεως παραθεριστικής κατοικίας, πρόκειται περί συγκεκαλυμμένης οικοπεδοποιήσεως. Ομοίως πρέπει να οριοθετούνται και οι βοσκότοποι, οι οποίοι κρίνονται απαραίτητοι για την επιβίωσιν της κτηνοτροφίας του νησιού.

6. Κατ’ εφαρμογήν ετέρου νομικού κανόνος της προστασίας των μικρών νήσων επιτάσσοντος ηπίαν χρήσιν ενεργείας δεν επιτρέπεται μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσεως δια πυλώνων, αποτελούντων άλλωστε βάναυσον προσβολήν του νησιωτικού τοπίου μικρής κλίμακος. Αι νήσοι δέον να έχουν εγχωρίαν πηγήν ενεργείας (κατά προτίμηση μορφής φιλικής προς το περιβάλλον, ως λ.χ. αιολικής, ηλιακής κλπ.) και μόνον αν τούτο δεν είναι δυνατόν επιτρέπεται η μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος δι’ υποβρυχίων και υπογείων καλωδίων. Εξ άλλου, εκ της προδήλου σπουδαιότητος των ανεπαρκών κατά κανόνα υδατίνων πόρων των μικρών νήσων επιβάλλεται οριοθεσία και ιδιαίτερον καθεστώς προστασίας και διαχειρίσεως των πηγών και του υδροφόρου ορίζοντος εν γένει.

7. Όλως ιδιαιτέραν σημασίαν έχει ο νομικός κανών της ηπίας οικιστικής αναπτύξεως των μικρών νήσων, αι οποίαι, εάν αφεθούν εις την πίεσιν της εμπορίας γης διατρέχουν τον κίνδυνον να καταστραφούν και εκ μόνης της αγρίας οικιστικής αναπτύξεως αυτών. Ως εκ τούτου, ως επιτρεπομένη ηπία οικιστική ανάπτυξις αυτών δέον να θεωρείται μόνον η περιορισμένη επέκτασις υφισταμένων οικισμών, απαγορευομένης απολύτως της δημιουργίας νέων υπό συνεταιρισμών ή ιδιωτικών επιχειρήσεων. Τόσον η συνεταιριστική όσον και η ιδιωτική πολεοδόμησις δέον να κατευθύνονται και συσχετίζονται είτε με την αναζωογόνησιν και ανάπλασιν φθινόντων οικισμών, είτε με την περιορισμένην επέκτασιν υφισταμένων οικισμών, απαγορευομένης πάντως της θυσίας φυσικού κεφαλαίου ή αγροτικής γης χάριν της δημιουργίας αυτοτελών οικισμών.

8. Οίκοθεν νοείται ότι εφ’ όσον το μεν φυσικόν κεφάλαιον τυγχάνει απολύτου προστασίας, η δε γεωργική και κτηνοτροφική γη οριοθετούνται και μόνον υφιστάμενοι οικισμοί επεκτείνονται, δεν υφίσταται έδαφος επιβιώσεως καθεστώτος δομήσεως εκτός σχεδίου, ευθέως ή συγκεκαλυμμένως, ως συμβαίνει όταν θεσπίζεται χαμηλότατον όριον κατατμήσεως της γεωργικής ή κτηνοτροφικής γης (4 στρέμματα).

9. Όλως ιδιαιτέραν σημασίαν έχει επίσης και ο νομικός κανών του ηπίου τουρισμού εις τας μικράς νήσους. Διότι είναι πασίδηλον ότι ο μέγας κίνδυνος των νήσων προέρχεται εκ του αγρίου τουρισμού, εις τον οποίον είναι εκτεθειμέναι άνευ του κανόνος αυτού. Ο κανών του ηπίου τουρισμού εξειδικεύεται α) εις την πρόβλεψιν του αναλογούντος εις το μέγεθος και λοιπάς συνθήκας της νήσου αριθμού τουριστικών κλινών β) εις την πρόβλεψιν οικοτουρισμού ή αγροτοτουρισμού, όπου ούτος ενδείκνυται γ) εις την απαγόρευσιν μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων, μη συμβιβαζομένων προς την κλίμακα του νησιωτικού τοπίου, και την όλως εξαιρετικήν εγκατάστασιν camping, δ) εις την λελογισμένην έκτασιν της χρήσεως παραθεριστικής κατοικίας.

10. Κατ’ εφαρμογήν των γενικών τούτων κανόνων νομικής προστασίας των μικρών νήσων εν προκειμένω ήτοι εις την περίπτωσιν της μικράς νήσου Σύρου, παρατηρητέα τα εξής: Κατά τα στοιχεία του φακέλλου και τους σχετικούς χάρτας, ιδίως δε την υπό αρμοδίας ομάδος καταρτισθείσαν «Ειδική Χωροταξική Μελέτη Αναπτύξεως», προστασίας περιβάλλοντος και χρήσεων γης νήσου Σύρου (Α’ Φάσις: 1987, Β’ Φάσις: 1990, Γ Φάσις: 1991) oλόκληρον το Βόρειο τμήμα της νήσου εκείθεν του όρμου «Δελφίνι» και βορείως του οικισμού Άνω Σύρου, παραδοσιακώς καλούμενου «Άνω Μερά», αποτελεί σχεδόν άθικτο βιότοπον μεγάλης αξίας με πλουσίαν χλωρίδα και πανίδα «που έχει μεγάλη πυκνότητα σε πληθυσμούς πουλιών, ψαριών, μαλακίων, ερπετών και εντόμων». «Στην περιοχή αυτή βρίσκονται επίσης και οι καλύτεροι ψαρότοποι του νησιού: Διαπόρι, Δελφίνι, Βαρβαρούσα».

Στο ΒΔ μέρος υπάρχει καταφύγιον θηραμάτων τριών χιλιάδων στρεμμάτων – ενδιαίτημα ορεινής πέρδικας. Από αισθητικής απόψεως το τοπίο είναι ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους. Στο ΒΑ μέρος της περιοχής υπάρχει μεγίστης αξίας αρχαιολογικός χώρος, ήτοι η προϊστορική ακρόπολη Καστρίου, πρωτοκυκλαδικό νεκροταφείο και ο οικισμός της Χαλανδριανής οπόθεν και τα πλείστα ευρήματα του πρωίμου Κυκλαδικού πολιτισμού (πολιτισμός ΣΥΡΟΣ-ΚΕΡΟΣ) της 4ης χιλ. π.Χ.

Στην ιδία περιοχήν και νοτιώτερα υπάρχει η σπηλιά του επιφανούς Συρίου φιλοσόφου Φερεκύδους (διδασκάλου του Πυθαγόρου). Κατά τα προεκτεθέντα, η περιοχή αυτή ανήκει εξ ολοκλήρου εις το διαφυλακτέον φυσικόν κεφάλαιον της νήσου Σύρου και δέον, οριοθετουμένη, να έχει ιδιαίτερο καθεστώς προστασίας στον οποίον δέον να συμπεριληφθούν και αι μικραί νήσοι Σχινονήσι και Διδύμη, άθικτοι επίσης.

Στο καθεστώς αυτό ουδεμία εξαίρεσις κατά τόπον ή χρόνον επιτρέπεται, διότι θα αποτελέσει την απαρχήν βεβαίας υποβαθμίσεως και καταστροφής του ρηθέντος βιοτόπου. Ως ορθώς παρατηρείται στην μελέτη «Το φυσικό περιβάλλον του νησιού δεν έχει μεγάλα περιθώρια χωρητικότητας σε τουριστικές δραστηριότητες και είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο. Κινδυνεύει να υποβαθμισθεί σε σχετικά κοντινό χρονικό ορίζοντα εάν δεν ελεγχθούν – κατευθυνθούν σωστά οι υπάρχουσες πιέσεις. Σημειώνουμε ιδιαίτερα ότι εάν οι πιέσεις τουριστικής αξιοποίησης της περιοχής του Δελφινιού και κατ’ επέκταση της Επάνω Μεριάς δεν ελεγχθούν – κατευθυνθούν σωστά, ενδέχεται να υποβαθμισθεί η ιδιαίτερα ευαίσθητη αυτή περιοχή του νησιού.

Το βόρειο αυτό τμήμα του νησιού δεν έχει ουσιαστικά μόνιμους κατοίκους. Αποτελεί, λόγω της μεγάλης αισθητικής και οικολογικής αξίας του, περιοχή πολύ μεγάλου βαθμού προστασίας, στον οποίο οι οποιεσδήποτε επεμβάσεις – οικιστικές και άλλες – θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές. Το να θεωρείται, στα πλαίσια του σχεδιασμού του νησιού, σαν ξεχωριστή περιοχή, εξυπηρετεί αυτό το στόχο».

Κατά ταύτα:

α) δεν επιτρέπεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπον διάσπασις της ενότητος του βιοτόπου, ιδίως δε δια διανοίξεως αμαξωτών οδών εντός αυτού. Ο υφιστάμενος οδικός άξων Ερμουπόλεως – Άνω Σύρου – Σαν Μιχάλη επαρκεί πλήρως δια την προσπέλασιν της περιοχής.

β) δεν επιτρέπεται η εκτός ορίων της ΖΟΕ οικιστική ή τουριστική ανάπτυξις της περιοχής καθ’ οιονδήποτε τρόπον, ήτοι δια της ανεγέρσεως τουριστικών μονάδων ή της δημιουργίας νέων οικισμών υπό συνεταιρισμών ή με ιδιωτικήν πολεοδόμησιν ή δια κατατμήσεως της γης και ανεγέρσεως μεμονωμένων κατοικιών. Η ηπία οικιστική και τουριστική ανάπτυξις δέον να επιδιωχθή δια της αναζωογονήσεως των υφισταμένων παραδοσιακών οικισμών (Σαν Μιχάλης, Παπούρι, Πλατύ Βουνό, Κάμπος). Οίκοθεν νοείται ότι οι οικισμοί αυτοί που έχουν σήμερα ελάχιστο πληθυσμό αλλά σημαντικήν έκτασιν, δύνανται να αποτελέσουν πόλους οικολογικού τουρισμού και αγροτουρισμού

γ) δεν επιτρέπεται η κατάτμησις της γης κάτω του φυσιολογικού ορίου δια συμβατάς χρήσεις γεωργίας και κτηνοτροφίας, και πάντως όχι κάτω των 15 στρεμμάτων, ως άλλωστε υποδεικνύεται και δια της μελέτης.

2. Κατά τα προεκτεθέντα, ιδιαιτέρας προστασίας χρήζουν αι ακταί της νήσου Σύρου και ως οικοσυστήματα και δια την αισθητικήν των αξίαν. Αι ακταί αυταί διακρίνονται δια την μικράν των κλίμακα και το φυσικόν των κάλλος, ιδίως μάλιστα εκείνοι της Βορείου πλευράς, ένθα διατηρούνται ακόμη άθικτοι κόλποι. Στοιχειώδες μέτρον της προστασίας είναι η απαγόρευσις οιασδήποτε κατασκευής και διανοίξεως οδών κατά μήκος των ακτών εις βάθος τουλάχιστον εκατό μέτρων. Το όριον τούτον κρίνεται ελάχιστον εν συγκρίσει προς την πρακτικήν άλλων εννόμων τάξεων, παρεχουσών μείζονα προστασίαν και δέον να διπλασιάζεται εις ειδικώς προστατευόμενας περιοχάς ως λ.χ. στην τοποθεσία «Φωκότρυπες» – ενδιαίτημα Φώκης (ΠΕ 16/1996).

——————————
Μ. ΔΕΚΛΕΡΗΣ
“ΔΩΔΕΚΑΔΕΛΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ”

http://old.eyploia.gr/modules.php?name=News&new_topic=20

Το άρθρο ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Προς

Περιβαλλοντική Οργάνωση ΓΑΙΑ

Περιβαλλοντική Οργάνωση ΕΥΠΛΟΙΑ

Θέμα:

Η Εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων στα νησιά των Κυκλάδων

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

κ. Χαράλαµπο Κόκκινο

Γενικό Γραµµατέα της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου
Ερµούπολη Σύρου

Δ/νση Δασών Ν . Κυκλάδων
Ερµούπολη Σύρου

Στο Επιµελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιµότητος του οποίου έχω την τιµή να προΐσταμαι, έχουν περιέλθει αιτήσεις ενδιαφεροµένων πολιτών και περιβαλλοντικών συλλόγων, µε τις οποίες τίθενται υπ’ όψιν µας προβλήµατα περιβαλλοντικής προστασίας και βιωσιµότητος που αφορούν στον νοµό Κυκλάδων και ιδίως στη νήσο Σύρο.

Τα νησιά των Κυκλάδων είναι εστίες σεβασµίου πολιτισµού χιλιετιών και εξαίσια τµήµατα του θαλασσίου περιβάλλοντος του Αιγαίου. Είναι διά τούτο πολύτιµα στοιχεία του εθνικού φυσικού κεφαλαίου της Χώρας, του οποίου η διαφύλαξη πρέπει να έχει υψηλή προτεραιότητα στην Δηµοσία Πολιτική.

Εκ της µελέτης των υπ’ όψιν του στοιχείων και εν όψει του νοµικού καθεστώτος που διέπει την περιβαλλοντική προστασία και βιώσιµη ανάπτυξη των µικρών νήσων, ως οι Κυκλάδες και ειδικώς η Σύρος, το Επιµελητήριο κρίνει χρήσιµο να θέσει υπ’ όψιν όλων υµών τα εξής:

Ως µείζονα προβλήµατα περιβαλλοντικής προστασίας και βιωσιµότητος, τινά των οποίων χρονίζουν, άλλα δε πρέπει να θεωρηθούν οξέα, και όλα χρήζουν αµέσου επεµβάσεως, κατά δεσµίαν διοικητική παρέµβαση, δέον να αναγνωρισθούν τα ακόλουθα:

Η Εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων στα νησιά των Κυκλάδων

Το Επιμελητήριο έχει ασχοληθεί µε το ζήτηµα αυτό, ειδικώς για τα µικρά νησιά, µε την από 30.6.2004 Γνωµοδότησή του, εξ αφορµής της σχεδιαζοµένης εγκαταστάσεως αιολικών πάρκων στην Άνδρο, ένθα έκρινε συνολικώς το ζήτηµα τούτο εν σχέσει µε το καθεστώς ηυξηµένης προστασίας των µικρών νήσων ως ευαίσθητων οικοσυστημάτων υποκειµένων υποχρεωτικώς µόνον εις ηπίαν διαχείριση (Agenda ’21-Κεφ.17 (1992), Διακηρύξεις Barbados (1994) και Minorca (1997). Εξ άλλου, το όλο πρόβληµα των αιολικών πάρκων έχει ερευνηθεί επίσης από το Επιµελητήριο στο πρόσφατο παρελθόν στην από 25.9.2002 Γνωµοδότησή του προς την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ευβοίας, ένθα το ζήτηµα τούτο αποτελεί σοβαρό πρόβληµα.

Το Επιμελητήριο κρίνει αναγκαίο να επισύρει την προσοχή της Περιφερείας ότι πρέπει να αποφευχθεί η σύγχυση µεταξύ του οικολογικού σκοπού των Πάρκων αυτών (παραγωγή καθαράς ενεργείας) και της βλάβης την οποία συνεπάγονται για το περιβάλλον οι τεράστιες ανεμογεννήτριες των πάρκων αυτών, που συνιστούν πράγµατι βιοµηχανικές εγκαταστάσεις υψηλής οχλήσεως για το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον. Οι νήσοι των Κυκλάδων έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών λόγω του υψηλού αιολικού δυναµικού των. Αλλά, κατά τε το Σύνταγµα και το διεθνές ειδικό καθεστώς προστασίας των µικρών νησιών, το Κυκλαδικό φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο, και ιδίως τα αισθητικό τοπίο, είναι πολυτιµότερα έννοµα αγαθά, απολαύοντα προστασίας έναντι και αυτών τούτων των αιολικών πάρκων.

Οι εκ του εξωτερικού εισαγόµενες ανεμογεννήτριες, σχεδιασθείσες στις ξένες χώρες της παραγωγής των, είναι εντελώς ασυµβίβαστες προς την µικρή κλίµακα του ελληνικού νησιωτικού τοπίου. Τυχόν εγκαθιστάµενες στους τόπους προτιµήσεως των επενδυτών, συνεπάγονται καταστροφή του αντιστοίχου πολιτιστικού, αισθητικού και φυσικού κεφαλαίου των νησιών µας, η οποία, βεβαίως, αποκλείεται από το Σύνταγµα του 1975 µε το άρθ.24 και την παγία νοµολογία του ΣτΕ για την προστασία των µικρών νησιών ως ευαισθήτων οικοσυστημάτων.

Το ΣτΕ στο πρόσφατο παρελθόν απηγόρευσε τους πυλώνας της ΔΕΗ στα µικρά νησιά (Σύρος και Μύκονος) και ασφαλώς θα πράξει το ίδιο προκειµένου περί των τερατωδών ανεµογεννητριών. Το ζήτηµα των αιολικών πάρκων είναι λεπτόν και κρίσιµο. Απαιτεί ειδική χωροταξία, ένθα προέχει το τιθέµενο ως άνω θέµα καταστροφής του νησιωτικού τοπίου. Επειδή δε το τοπίον αυτό είναι µέγιστον εθνικό πολιτιστικόν αγαθό, στο οποίο συνοψίζεται πολιτιστική ιστορία χιλιετιών, το Επιµελητήριο φρονεί αδιστάκτως ότι οι τερατώδεις ανεμογεννήτριες που κυκλοφορούν µέχρι σήμερα στο εµπόριο είναι απολύτως ασύµβατες µε το ευαίσθητο και λεπτό νησιωτικό τοπίο, και άρα παράνοµες και ανεπίτρεπτες. Τα αιολικά πάρκα στην Ελλάδα θα γίνουν όπως απαιτεί η προστασία του περιβάλλοντος και όχι όπως συµφέρει στους επενδυτές. Το Επιµελητήριο θεωρεί µέγα και εθνικό κίνδυνο την εγκατάσταση αιολικών πάρκων, κατά παράβαση των ανωτέρω αρχών.

Μετά τιµής,

Ο Πρόεδρος

Μιχαήλ Δεκλερής

Το άρθρο Η Εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων στα νησιά των Κυκλάδων εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Τα μικρά νησιά συγκαταλέγονται μεταξύ των ευαίσθητων οικοσυστημάτων τα οποία χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας, δυνάμει της συνταγματικής επιταγής του άρθρου 24 του Συντάγματος περί προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Ουσιώδες μέρος της προστασίας αυτής είναι τα ειδικά χωροταξικά σχέδια τα οποία πρέπει να διασφαλίζουν την επιβίωση αμείωτου του φυσικού κεφαλαίου και των οικοσυστημάτων του νησιού και να προβλέπουν μόνο τις μορφές ανάπτυξης που είναι συμβατές με τον παραπάνω σκοπό, ώστε να υλοποιείται η συνταγματική επιταγή προστασίας τους και η πολιτική της βιώσιμης ανάπτυξης (ΣτΕ ΠΕ 16/96).

Μεταξύ των θεμελιωδών νομικών κανόνων προστασίας των μικρών νησιών που διέπουν τα ειδικά χωροταξικά σχέδια αυτών είναι:

α) η οριοθεσία και αυστηρή προστασία του διαφυλακτέου φυσικού και πολιτιστικού κεφαλαίου τους

β) η οριοθεσία και διαφύλαξη της γεωργικής γης με όριο κατάτμησής της όχι κατώτερο των 15 στρεμμάτων

γ) η ήπια οικιστική ανάπτυξή τους

δ) η ήπια τουριστική ανάπτυξή τους που εξειδικεύεται στην πρόβλεψη του αναλογούντος, κατά περίπτωση, στο μέγεθος και στις λοιπές συνθήκες κάθε νησιού, αριθμού τουριστικών κλινών, στην πρόβλεψη οικοτουρισμού ή αγροτουρισμού σε ενδεδειγμένες περιοχές και στην απαγόρευση εγκατάστασης μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων που δεν συμβιβάζονται με την κλίμακα του νησιωτικού τοπίου.

Η Απάνω Μεριά Σύρου (χαρακτηρισμένη περιοχή Natura 2000 σήμερα) είναι ένας αδιάσπαστος βιότοπος, ο οποίος ανήκει εξ ολοκλήρου στο διαφυλακτέο φυσικό κεφάλαιο της νήσου Σύρου και πρέπει οριοθετούμενη να έχει ιδιαίτερο καθεστώς προστασίας. Στο καθεστώς αυτό ουδεμία εξαίρεση κατά τόπον ή χρόνον επιτρέπεται, διότι θα αποτελέσει την απαρχήν βεβαίας υποβαθμίσεως και καταστροφής του βιοτόπου.

(Απόφαση του ΣτΕ για την διάνοιξη δρόμου Κίνι-Δελφίνι, αριθμ. 2425/2000. Η απόφαση δημοσιεύτηκε στις 17/7/2000)

Το άρθρο ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΙΑ ΣΥΡΟΥ: εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ

ΣΥΡΟΣ: Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ)

Οι Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ), του Ν. 1337/83, άρθρο 29 παράγραφος 2 (ΦΕΚ33/Α/83), είναι ζώνες προστασίας, που καθoρίζονται κατ΄εξουσιοδότηση του νόμου 1650/1986 (Α 160) «Για την προστασία του περιβάλλοντος» και αποσκοπούν στην «άμεση προστασία και έλεγχο της δόμησης και των χρήσεων γης στην εκτός σχεδίου περιοχή και εκτός ορίων οικισμών, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η άναρχη ανάπτυξη με τη δημιουργία πραγματικών καταστάσεων που υπονομεύουν τον ορθολογικό σχεδιασμό». Χρησιμοποιήθηκε ως μηχανισμός εφαρμογής, για τη θεσμοθέτηση των προτάσεων των Ειδικών Χωροταξικών Μελετών (ΕΧΜ),και εγκρίνονται με Προεδρικό Διάταγμα.

Η ΕΧΜ είναι μία διαδικασία για τον ορθολογικό σχεδιασμό μιας ευαίσθητης και προβληματικής περιοχής με στόχο την ανάπτυξη με παράλληλη προστασία του φυσικού–ανθρωπογενούς περιβάλλοντος καθώς και των φυσικών πόρων στο πλαίσιο της αειφορίας και βιώσιμης ανάπτυξης.

Στην περιοχή μελέτης εξετάζονται όλα τα δεδομένα του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και γίνονται προτάσεις που αφορούν την ρύθμιση των όρων δόμησης και των χρήσεων γης, τη χωροθέτηση παραγωγικών δραστηριοτήτων, λειτουργιών και έργων τεχνικής υποδομής, καθορίζοντας και οριοθετώντας ζώνες περιβαλλοντικής προστασίας.

Οι μελέτες αυτές βρίσκονται στο αρχείο της Διεύθυνσης Χωροταξίας καθώς επίσης στην Βιβλιοθήκη του Υπουργείου και στη Βιβλιοθήκη του Τεχνικού Επιμελητήριου Ελλάδας.

πηγή: Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Στο χάρτη με κίτρινο χρώμα οι ZOE και με πράσινο χρώμα οι Αρχαιολογικοί χώροι

Στην Απάνω Μεριά ΖΟΕ έχουν χαρακτηριστεί οι περιοχές:

2γ. Το όριο της περιοχής αυτής αρχίζει από τη θάλασσα βόρεια και εξωτερικά από το ακρωτήριο Τράχηλος εκτείνεται μέχρι την κορυφή του λόφου Δελφινίου και από εκεί παράλληλα με τη ακτή σε απόσταση 500 μ. από αυτήν κατεβαίνει νότια μέχρι να καταλήξει στα βόρεια όρια του οικισμού Κινίου και από κει δυτικά, ακολουθώντας τα όρια στη θάλασσα.

2δ. Το όριο της περιοχής αυτής αρχίζει απέναντι από τη νησίδα Βαρβαρούσας, ανεβαίνει στην κορυφή του λόφου Δελφινίου και από κει εκτείνεται βόρεια παράλληλα με την ακτή, σε απόσταση 500 μ. από αυτήν μέχρι το βόρειο χείμαρρο που καταλήγει στον όρμο Αετού.

2ε. Το όριο της περιοχής αυτής αρχίζει από τον κολπίσκο νότια του όρμου Λίας κάθετα στην ακτή, ανεβαίνει στο όρος και από κει εκτείνεται βόρεια παράλληλα με την ακτή σε απόσταση 500 μ. από αυτήν, φτάνει στα 3 λαγκόνια του κόλπου Γραμμάτων και καταλήγει στη θάλασσα στο μεσαίο από αυτά.

3α. Το όριο της περιοχής αυτής εκτείνεται από τη θάλασσα και βορειοανατολικά από το δεύτερο (μεσαίο) λαγγόνι του κόλπου των Γραμμάτων, ανεβαίνει βορειοανατολικά και στρέφεται δυτικά παράλληλα με την ακτή σε απόσταση 250 μ. από αυτήν και καταλήγει στη θάλασσα κάθετα στην ακτή στον γκρεμό των Γραμμάτων.

Φ.Ε.Κ. Φύλλο Εφημερίδος της Κυβερνήσεως ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Το άρθρο Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου Σύρου εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Το άρθρο ΦΕΚ Χαλανδριανή – Καστρί – Γράμματα – Φερεκύδη εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Κατά το 1997 ιδρύθηκε στη Σύρο μόνιμο Καταφύγιο Άγριας Ζωής, 1900 στρεμμάτων, γεωργικής, χορτολιβαδικής και μερικώς δασοσκεπούς έκτασης, που πληρεί τις προϋποθέσεις για την κάλυψη των αναγκών της πανίδας, σε ότι αφορά την ησυχία, τροφή και νερό, στη θέση Απάνω Μεριά Δήμου Σύρου.

Τα όρια του καταφυγίου: Ξεκινάει ΝΟΤΙΑ από το λαγκόνι του Άι Λούκα – Λία, ακολουθεί το ρέμα Διπόταμος και συνεχίζει ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ έως τη Μαύρη Ράχη. Στους πρόποδες του λόφου Σκόπελος συναντά τον ασφαλτόδρομο που οδηγεί στον Κάμπο και στη συνέχεια ακολουθεί το μονοπάτι Ξυλοφάς μέχρι το παλιό λατομείο Μάρμαρο και ΒΟΡΕΙΑ έως τον Μέσα Πύργο. Τέλος κατεβαίνει μέχρι το λαγκόνι της Γριάς Σπηλιάς και στου Αμερικάνου. Σε αυτή την περιοχή απαγορεύεται απολύτως το κυνήγι.

Αρθρ. 287: Ποιναί κατά των παραβαινόντων τας διατάξεις περί θήρας:

1. Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις των παρ. 3 και 4 του άρθρ. 252, τιμωρούνται δια κρατήσεως και δια στερήσεως της αδείας θήρας επί εν έτος” (αντικατάσταση της ανωτέρω παρ. 1 δια της παρ. 1 του άρθρ. 12 Νομ. 177/1975)

2. Ο παρά την διάταξιν της παρ. 6 του άρθρ. 252 χρησιμοποιών προς θήραν ελαστικήν σφενδόνην, κράχτας, ομοιώματα και μιμητικάς φωνάς των θηραμάτων, τιμωρείται δια κρατήσεως ή προστίμου.

3. Δια κρατήσεως ή προστίμου ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων τιμωρούνται:

α) Ο κατά παράβασιν της διατάξεως τη παρ. 4 του άρθρ. 255 μεταφέρων κυνηγετικόν κύνα δια δημοσίου μεταφορικόύ μέσου άνευ φιμώτρου.

β) Δια φυλακίσεως μέχρι 2 ετών ή δια χρηματικής ποινής ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων τιμωρούνται:

αα) Δια θήρευσιν εξ αποστάσεως μεγαλυτέρας των 40 μέτρων, πλην των ευγενών θηραμάτων.

ββ) Δια θήραν μη ανεπτυγμένων θηραμάτων, δια σύλληψιν παντός είδους θηράματος, καταστροφήν ή διατάραξιν φωλεών, συλλογήν ωών, μόλυνσιν ποτιστρών και διατάραξιν της πανίδος εν γένει.

‘Αρθρο 288: Κατάσχεσις και δήμευσις μέσων παρανόμου θήρας

1. Τα κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος κώδικος κατεχόμενα,

κατασκευαζόμενα, πωλούμενα ή χρησιμοποιούμενα παντός είδους όργανα κλπ. μέσα, σκοπόν έχοντα την θήραν, σύλληψιν ή θανάτωσιν εν γένει αγρίων ζώων, (θηλαστικών και πτερωτών), ασχέτως εποχής, κατάσχονται.

Το αρμόδιον ποινικόν δικαστήριον διατάσσει την δήμευσιν των κατασχεθέντων και τα μεν απηγορευμένα μέσα καταστρέφονται, τα δε άλλα εκποιούνται παρ’ επιτροπής, οριζομένης παρά του εισαγγελέως και απτελουμένης εκ του προϊσταμένου της δασικής αρχής, ενός δημοσίου υπαλλήλου και ενός αντιπροσώπου του κυνηγετικού συλλόγου, δια δημοπρασίας, του εκπλειστηριάσματος κατατιθεμένου υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας). Αι ανωτέρω διατάξεις της παρούσης παραγράφου έχουν εφαρμογήν και επί καταδίκης δια παράβασιν της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρ. 252.

2. Τα εκ παρανόμου θήρας προερχόμενα θηράματα κατάσχονται και εκποιούνται αμέσως…

3. Εάν δι’ οιονδήποτε λόγον τα όπλα, δίκτυα, παγίδες και λοιπά μέσα παρανόμου θήρας δεν έχουν κατασχεθή και ο κάτοχος τούτων καταδικάζεται, διατάσσεται υποχρεωτικώς δια της καταδικαστικής αποφάσεως και η δήμευσις τούτων…

…………………………………………………………………………………………

Το άρθρο Απάνω Μεριά, Καταφύγιο Άγριας Ζωής (ΚΑΖ) εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.