Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Το 1990 μετά από πολύμηνο αγώνα ο Σύλλογος Οικολογίας και Περιβάλλοντος μαζί με Μορφωτικό Σύλλογο Πυργιού, Γυναικείο Αγροτουριστικό Συν/σμο Πυργιού, Αθλητικό σύλλογο Πυργιού, Σύλλογο Φίλων του Εμπορίου και την καθολική συμπαράσταση όλων των κατοίκων του Πυργιού και των απανταχού ευρισκομένων Πυργουσων και όλων γενικώς των Χιωτών, κατόρθωσαν την ανάκληση των εγκρίσεων καταλληλότητας οικοπέδων και αρχιτεκτονικών σχεδίων δυο μεγάλων τουριστικών μονάδων που θα κτιζόντουσαν στην παραλία του Μαύρου Γιαλού στον Εμποριό. Είκοσι χρόνια μετά βλέπομε στην ίδια περιοχή να ξεφυτρώνει …οικία ή κάτι τέτοιο και μάλιστα όπως πληροφορούμεθα με …όλες τις άδειες. Έπονται δε άλλα τέσσερα (;) κτίσματα . Δυστυχώς απ ότι φαίνεται, τότε που γίνονταν οι κηρύξεις και οι ΖΟΕ από ανοησία, ή από πιέσεις, ή………. , αυτή η περιοχή έμεινε εκτός. Το πρωτοφανές στην ιστορία όμως είναι ότι κανείς, κυρίως από τους τοπικούς φορείς, ή δημοτικούς και νομαρχιακούς άρχοντες μας δεν διαμαρτυρήθηκε ή αντέδρασε για το συγκεκριμένο κτίσμα . Εμείς για άλλη μια φορά επισημαίνουμε: Τα Μαύρα Βόλια, αποτελούν το σήμα κατατεθέν για το νησί μας, παραλία μοναδική με ανυπέρβλητη φυσική ομορφιά όχι μονάχα για την Χίο αλλά για το Αιγαίο ολόκληρο ,είναι δε κηρυγμένη από την Αρχαιολογία από το 1990 με συγκεκριμένο τοπογραφικό. ( Θα μας ενδιάφερε πολύ να γνωρίζαμε την εισήγηση της Κ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων για την κήρυξη της ΖΟΕ στην συγκεκριμένη περιοχή). Και δεν είναι μόνο η απαράμιλλη ομορφιά της που την καθιστά μοναδική. Είναι και η τεράστια σημασία που έχει από πλευράς αρχαιολογικής. Φέρει την μοναδική μαρτυρία της πορείας του ανθρώπου πάνω στο νησί μας από την 6η π.Χ. χιλιετηρίδα. Οι ανασκαφές της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής , ΤΟ 19532-1953 και η ανακάλυψη τάφου της πρώιμης εποχής του χαλκού συγκλονίζει σε παγκόσμια κλίμακα τον επιστημονικό κόσμο. Παράλληλα τα Μαύρα Βόλια φέρουν και τη μαρτυρία ενός μοναδικού γεωλογικού φαινομένου: την ύπαρξη λάβας , διαφορετικής σύστασης, από δυο ηφαίστεια ,τα οποία βρίσκονταν σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο ( δυο χιλιόμετρα). Τα βράχια και τα πετρώματα το μαρτυρούν. Φαντασθείτε τώρα τον λόφο κτισμένο με κτίσματα σαν αυτό και με δρόμους όπως έγινε στο συγκεκριμένο… Εμείς πριν από 20 χρόνια κατορθώσαμε και γλιτώσαμε τα Μαύρα Βόλια από 2 τεράστια ξενοδοχεία συγκροτήματα. Σήμερα τα Μαύρα Βόλια απειλούνται να καταντήσουν σαν τον Νάγο. Ένα κακέκτυπο θερινής κατοικίας’. Την κυρία ευθύνη για το πώς θα καταντήσει ο Μαύρος Γιαλός φρονούμε ότι φέρει ο Δήμαρχος και ο Νομάρχης. Εμείς απαιτούμε όλα αυτά περί ΖΟΕ και τσιμεντοποίησης του λόφου να αναθεωρηθούν εδώ και τώρα … Επί τέλους , αφήσατε να καταστραφεί το φυσικό περιβάλλον του Νάγου με πενταόροφες πολυκατοικίες. Μην επιτρέψετε να τσιμεντωθούν και τα Μαύρα Βόλια.

Αναρτήθηκε από Καφενείο Κέντρον

17 Σεπτεμβρίου 2010 8:20 π.μ.

Ανώνυμος είπε…

αγαπητοι..

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ εαν καποιος δεν προβει σε ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ. Φαινεται οτι πολλα λογια αλλα απο διαθεση για πραξη καπου ‘κολλαει’ το πραγμα. Ισως διοτι οι μικρες κοινωνιες -οπως αυτη της Χιου ονομαζουν την επερωτηση, την καταγγελια και την αποδοση δικαιοσυνης χαφιεδισμο. ΛΑΘΟΣ. Δυστυχως αυτο το TABOO πλανιεται πανω απο την ‘υποληψη’ ολων και τιποτα δεν παιρνει τον δρομο του…

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΕΞΙΣΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ . ΣΕ ΟΛΟΥΣ. Μπορει να ανηκει ιδιοκτησιακα-περιουσιακα σε εναν αλλα σαν ΑΓΑΘΟ ΑΝΗΚΕΙ ΕΞΙΣΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ και γιαυτο ολοι οφειλουμε να το φροντιζουμε.

Προ 2 ημερων εκανα μια προταση. ΤΗν επαναλαμβανω..

να απαιτηθει η νομιμοτητα των ανωτερω μεσω τυπικης οδου

ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ τις καταγγελιες, και μονο με αυτον τον τροπο θα ΥΠΟΧΡΕΩθΟΥΝ να απαντησουν-και εφοσον ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ αναλαμβανουν οι ελεγκτες δημοσιας διοικησης-

ολα αυτα ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ (η οποια οταν και εαν εφαρμοσθει λειτουργει.. )

ειχα προτεινει:

1. αναφορα και ερωτηση σχετικα με την νομιμοτητα των κτισματων στην πολεοδομια, Νομαρχια ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, με αριθμο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ.
2. ειναι υποχρεωμενοι να απαντησουν εντος συγκεκριμενου ευλογου διαστηματος 10-15 ημερων.
3. εαν οποιοσδηποτε ΔΕΝ απαντησει γινεται αιρτηση στον ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ και στους ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, οι οποιοι παρεμβαινουν αμεσα

εαν υπαρχει ευαισθητοποιημρνεος αρχιτεκτομας -πολιτικος μηχανικος, αναμεσα μας, Ας αναλαβει την πρωτοβουλια να συνταξει τις αναφορες για να αρχισει η διαδικασια.

Μπορουν να συνυπογραψουν αρκετοι. Νομιζω οτι ακομα και ενας τυχαιος ‘ευαισθητοποιημενος τουριστας’ δικαιουται να το ζητησει .. ακομα και ενας ευαισθητοποιημενος επαγγελματιας -αρχαιολογος, αρχιτεκτονας, οικολογος που θεωρει οτι θιγεται το κοινο συμφερον μπορει να το ζητησει (ακομα και αν δεν ειναι Χιωτης πολιτης)…

17 Σεπτεμβρίου 2010 9:26 π.μ.

Ανώνυμος είπε…

Μη ζητάτε και όνομα αυτού που συνέταξε την αναφορά. Τυπώστε την, υπογράψτε την και καταθέστε την στη Νομαρχία και στην Κ Εφορεία

Προς: Νομάρχη Χίου κ. Λαμπρινούδη

Νομαρχία Χίου Τμήμα Πολεοδομίας

Κ’ Εφορεία Κλασσικών Αρχαιοτήτων Μυτιλήνη

Θέμα: Δόμηση στα Μαύρα Βόλια Χίου

Πρόσφατα ανεγέρθηκε οικοδομή στην περιοχή Μαύρα Βόλια της Χίου ακριβώς πάνω από την ομώνυμη παραλία, οικοδομή που αποτελεί καταφανή βιασμό του περιβάλλοντος χώρου αυτής της παγκοσμίου φήμης για το υπέροχο φυσικό κάλλος της ακρογιαλιάς.

Επειδή η περιοχή γενικότερα εμπίπτει στις διατάξεις ΖΟΕ αλλά και προστατεύεται από τον αρχαιολογικό νόμο,

παρακαλούμε όπως μας ενημερώσετε για τη νομιμότητα ή μη του εν λόγω κτίσματος και για το τι προτίθεστε να κάνετε ώστε να προστατεύσετε από δω και πέρα το φυσικό περιβάλλον και τον αρχαιολογικό χώρο της περιοχής.

Αν το συγκεκριμένο σημείο της περιοχής εξαιρέθηκε από τις ΖΟΕ, παρακαλούμε να μας γνωρίσετε το σκεπτικό αυτής της τυχόν ιδιαίτερης μεταχείρησης.

Οι αιτούντες

Το άρθρο Χίος εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Του Αντώνη Γαλανόπουλου

Αυθαίρετα πάνω στο κύμα και με τη σύμφωνη γνώμη των αρμόδιων κρατικών φορέων, που δεν χάνουν ευκαιρία να στιγματίζουν τέτοιες παρανομίες εξαγγέλλοντας μέτρα, αλλά στην πράξη ολιγωρούν.

Ευτυχώς τον σταμάτησαν

Η Βαγιά στη Σέριφο είναι μια τυπική κυκλαδίτικη παραλία. Ενας φυσκός όρμος με καταγάλανα νερά, αλλά και στόχος αρκετών, οι οποίοι έχουν μεγαλεπήβολα σχέδια για την εκμετάλλευσή της.

Πραγματικά, είναι δύσκολο να πιάσει κανείς την αρχή του νήματος. Οχι τόσο διότι είναι μπερδεμένο, όσο γιατί οι παρανομίες που έχουν γίνει αλλά και γίνονται στην περιοχή είναι πάρα πολλές. Το κοινό τους στοιχείο είναι πως αφορούν κτίσματα, τα οποία δεν θα έπρεπε να οικοδομούνται ή να έχουν πάρει οικοδομικές άδειες σχεδόν πάνω στη θάλασσα.

Μάλιστα, η πρόθεση του υπουργείου Αιγαίου να βάλει τάξη σ’ αυτό το χάος με την εφαρμογή προεδρικού διατάγματος (ειδικά για το συγκεκριμένο νησί), το οποίο θα έθετε αυστηρότερους όρους στη δόμηση, οδήγησε τους «ενδιαφερόμενους» σε αγώνα δρόμου ώστε να προλάβουν να κτίσουν. Στην πλειονότητά τους δεν πρόκειται για ιδιοκατοίκηση, αλλά για σπίτια που θα χρησιμοποιθούν ως ενοικιαζόμενα δωμάτια ή θα πωληθούν για εξοχικές κατοικίες. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ιδιοκτήτες έχουν να γεμίσουν τις τσέπες τους με πολλά ευρώ. Σχεδόν το ένα εκατομμύριο δρχ. έχει φτάσει το τετραγωνικό μέτρο στο νησί.

Φυσικά, δεν είναι μόνο η Βαγιά που έχει πρόβλημα. Και σε άλλες παραλίες, όπως στην Ψιλή Αμμο και στον Αγιο Σώστη, χτίζονται σπίτια πάνω στον αιγιαλό.

Η περίπτωση της Βαγιάς, όμως, είναι και η πιο χαρακτηριστική, αφού το ίδιο το κράτος, ακόμη και έπειτα από καταγγελίες που έχουν γίνει στα αρμόδια όργανά του, δεν ελέγχει αν οι άδειες που έχει δώσει τηρούνται.

Η ιστορία έχει ως εξής: Στην προαναφερθείσα παραλία, δεκαετίες πριν έμειναν εργάτες που δούλευαν στα μεταλλεία του νησιού.

Οταν η εταιρεία -γύρω στο 1950- αποχώρησε από τη Σέριφο, τα σπιτάκια αυτά (φτιαγμένα από πέτρα) έμειναν έρημα.

Τα χρόνια περνούσαν. Ωσπου το 1999 αρχιτέκτονας (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας) τα αγοράζει από τους ιδοκτήτες τους, με σκοπό να τα αξιοποιήσει.

Ο ίδιος επισκέπτεται την Α’ Εφορία Νεότερων Μνημείων, που υπάγεται στο υπουργείο Πολιτισμού, και ζητά να κηρυχθούν τα οικήματα αυτά διατηρητέα.

Τον Μάρτιο του 2000 και έπειτα από απόφαση της τότε υπουργού Πολιτισμού, Ελισάβετ Παπαζώη, το αίτημά του γίνεται αποδεκτό.

Στο ΦΕΚ αναφέρεται: «Χαρακτηρίζουμε ως διατηρητέα μνημεία που χρειάζονται ειδική κρατική προστασία, σύμφωνα με το αρ. 1 παρ. 1 του Ν. 2039/92 “περί κύρωσης της σύμβασης για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ευρώπης” (ΦΕΚ 61/Α/13.4.92) τα έξι κτιριακά συγκροτήματα μεταλλωρύχων στη Βαγιά Σερίφου.

Πρόκειται για λίθινα κτίσματα με τυποποιημένη κάτοψη και μορφή, τα οποία κτίστηκαν μεταξύ των ετών 1915-1920 με σκοπό τη μαζική στέγαση των εργαζομένων στα παρακείμενα σιδηρομεταλλεία. Αποτελούν σημαντική μαρυρία της βιομηχανικής δραστηριότητας που είχε αναπτυχθεί στο νησί και παρουσιάζουν σημαντικό ιστορικό, αρχιτεκτονικό και κοινωνιολογικό ενδιαφέρον. Για το λόγο αυτό η διατήρησή τους είναι απαραίτητη για τη μελέτη της νεώτερης ιστορίας και αρχιτεκτονικής. Για την καλύτερη προστασία, ανάδειξη και προβολή των μνημείων επεκτείνουμε το χαρακτηρισμό στον περιβάλλοντα χώρο τους μέσα στα όρια της ιδιοκτησίας, σύμφωνα με το συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα».

Στη συνέχεια ο αρχιτέκτονας κατέθεσε μελέτη για την αναστήλωσή τους, η οποία εγκρίθηκε ομόφωνα από την αρμόδια επιτροπή του υπουργείου, αλλά και από την πολεοδομία Μήλου, στην οποία υπάγεται η Σέριφος.

Εως εδώ καλά. Οταν όμως οι εργασίες ξεκινούν στη Βαγιά, αρχίζουν οι αντιδράσεις. Ο αρχιτέκτονας επιμένει πως ακολουθεί κατά γράμμα την μελέτη που είχε καταθέσει στην Εφορία Νεοτέρων Μνημείων. Ωστόσο υπάρχουν καταγγελίες. Η παραπάνω υπηρεσία το γνωρίζει ήδη από τις 5/12/2000 και σύμφωνα με πληροφορίες εκείνη δεν ήταν η πρώτη φορά. Διαβιβάζει το έγγραφο στην πολεοδομία Μήλου, προκειμένου η μηχανικός να ελέγξει αν έχουν γίνει υπερβάσεις ως προς τα αρχικά σχέδια, αλλά δεν λαμβάνει ποτέ απάντηση.

Υπ’ όψιν ότι επειδή ακριβώς επρόκειτο για διατηρητέα μνημεία (σύμφωνα και με την υπουργική απόφαση), θα έπρεπε και οι μηχανικοί της Εφορίας να έχουν κάνει αυτοψία, όπως άλλωστε συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ελεγχος όμως δεν γίνεται και κανείς δεν ξέρει πότε αλήθεια θα έφτανε μηχανικός στο νησί για να δει τι συμβαίνει, αν δεν είχε ενοχληθεί ξανά και ξανά η Εφορεία Νεοτέρων Μνημείων. Στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας και έπειτα από «ενδείξεις ότι δεν είχαν εγκριθεί τα ύψη που κατασκευάζει ο αρχιτεκτόνας στην οικοδομή, καθώς και κάποια ανοίγματα στην πρόσοψη των κτισμάτων», αποφασίζεται να γίνει αναστολή των οικοδομικών εργασιών, ενώ παράλληλα δίνεται εντολή στους μηχανικούς της υπηρεσίας να διενεργήσουν αυτοψία προκειμένου να διαπιστώσουν τυχόν άλλες αυθαιρεσίες.

Ο διευθύντρια της Α’ Εφορείας Νεοτέρων Μνημείων, θέλοντας να δικαιολογήσει τη μεγάλη καθυστέρηση, δήλωσε στην «Ε» ότι η υπηρεσία της, που είναι υπεύθυνη για 24 νησιά, δεν μπορεί να φέρει εις πέρας τον τεράστιο όγκο της δουλειάς. Ανέφερε επίσης ότι ελέγχους πρέπει να κάνουν και οι κατά τόπους πολεοδομίες, πράγμα όμως που δεν γίνεται πάντα.

Την ίδια στιγμή και παρά τις αντιδράσεις κατοίκων του νησιού, συνεχίζονται νυχθημερόν οικοδομικές εργασίες πάνω στον αιγιαλό.

Το σχέδιο προεδρικού διατάγματος του υπουργείου Αιγαίου για τη Σέριφο θα βελτιώσει την κατάσταση, αφού επιτρέπει την κατασκευή οικοδομημάτων σε απόσταση 100 μέτρων (τώρα είναι 30) από τον αιγιαλό. Απαγορεύει τη δόμηση στις κορυφογραμμές. Καταργεί το δεύτερο όροφο και υποχρεώνει τους ενδιαφερόμενους οι κατασκευές τους να είναι εναρμονισμένες με το τοπικό χρώμα του νησιού.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχει σημαντική καθυστέρηση στην εφαρμογή του (σχεδόν έναν χρόνο), αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, οργανωμένα τοπικά συμφέροντα το «πολεμούν» μπλοκάροντάς το επανειλημμένα στο ΣτΕ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 09/03/2002

Το άρθρο Σέριφος εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Συγκλονιστικές πολεοδομικές παρανομίες στη Σαντορίνη. Αδρανούν οι αρχές, παρά το μπαράζ καταγγελιών από πολίτες.

Τρομακτικών διαστάσεων πολεοδομικές παρανομίες λαμβάνουν χώρα στη Σαντορίνη, με τις αρχές να αδρανούν, παρά το μπαράζ καταγγελιών και τα στοιχεία που προσκομίζουν κάτοικοι και φορείς.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ, ιδιώτης έλαβε το 2008 άδεια για συντήρηση υπόσκαφου (σπίτι – σπηλιά μέσα στην Καλντέρα). Αντί για συντήρηση, όμως, ο συγκεκριμένος ιδιώτης κατέληξε τον Οκτώβριο του 2009 να έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο κτίσμα, το οποίο μάλιστα έχει πέντε στάθμες αντί για δύο που υποτίθεται ότι θα γίνονταν με τη συντήρηση.

Όπως προκύπτει, πρόκειται ουσιαστικά για διπλή παρανομία καθώς οι εργασίες εκτείνονται και εκτός των ορίων του οικισμού, όπου απαγορεύεται οποιαδήποτε δόμηση ή εργασία.

Υπενθυμίζεται ότι η Καλντέρα είναι προστατευόμενη περιοχή καθώς έχει κηρυχθεί παραδοσιακός και διατηρητέος οικισμός. Για να πραγματοποιήσει κάποιος εργασίες εντός των ορίων του οικισμού θα πρέπει να έχει απαραίτητη γνωμοδότηση του κοινοτικού συμβουλίου, κάτι που ο ιδιοκτήτης δεν έχει.

Ο πρόεδρος έχει κάνει μέχρι στιγμής δύο καταγγελίες και έχει προσκομίσει φωτογραφίες που αποδεικνύουν τις αυθαιρεσίας. Μέχρι στιγμής ωστόσο καμία από τις αρμόδιες υπηρεσίες δεν έχει πραγματοποιήσει αυτοψία και δεν έχει επιβάλει πρόστιμο, αλλά και ούτε έχε σταματήσει τις οικοδομικές εργασίες.

Όπως τόνισε στην τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ «Πρωινή Γραμμή» ο πρόεδρος της κοινότητας Οίας Γιώργος Χάλαρης, «κάποιοι παίρνουν άδεια διαμόρφωσης αυλής, ή υπόσκαφου και μετά κτίζεται κανονικό κτίσμα που δεν γκρεμίζεται ποτέ, με αποτέλεσμα να νομιμοποιείται η αυθαιρεσία».

Επιπλέον, μόνο για φέτος ο κοινοτάρχης έχει κάνει καταγγελίες και για άλλα πέντε αυθαίρετα στην Καλντέρα της Οίας.

-Ιανουάριος 2008: Ιδιώτης παίρνει οικοδομική άδεια για επισκευή και διαρρύθμιση υπόσκαφου.

-Οκτώβριος 2009: Διαπιστώνεται παράνομη επέκταση εργασιών.

-Ιανουάριος 2010: Ο πρόεδρος της κοινότητας Οίας καταγγέλει στην πολεοδομία Θήρας και την αστυνομία αυθαίρετες εργασίες με κίνδυνο κατολίσθηση βράχων και πρόκληση ατυχήματος. Η αστυνομία πραγματοποιεί έλεγχο και απαντά ότι περιμένει αυτοψία της πολεοδομίας για να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες. Η πολεοδομία απαντά στον κοινοτάρχη ότι λόγω της έκτασης της Καλντέρας θα πρέπει να τους προσδιορίσει το ακριβές σημείο που γίνονται οι εργασίες. Παράλληλα, ζητούν από τον κοινοτάρχη να γνωστοποιήσει στην πολεοδομία τον αριθμό αδείας.

– Μάρτιος 2010: Ο κοινοτάρχης Οίας ξανακάνει καταγγελία στην πολεοδομία, την αστυνομία, την κτηματική εταιρεία του Δημοσίου στη Σύρο και την εισαγγελία της Νάξου.

Κατοικίες με τη μορφή εμπορικών κέντρων στις Κυκλάδες

Αυθαίρετα «προσωπικά δεδομένα»

Από τον Ιό της «Ε»

Τον τελευταίο καιρό είχαν φθάσει στο γραφείο μας καταγγελίες ότι στο Επαρχείο Θήρας στη Σαντορίνη και τα γύρω νησιά έχει γίνει της μόδας με την ανοχή των Αρχών να εκδίδονται εκτός σχεδίου οικοδομικές άδειες για αμιγή χρήση κτιρίων γραφείων και καταστημάτων ή υπεραγορών και στη συνέχεια τα κτίρια αυτά να μετατρέπονται σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, τουριστικά καταλύματα με άδεια του ΕΟΤ ή διαμερίσματα κατοικιών προς πώληση.

Το κερδοσκοπικό κίνητρο για τις παρανομίες αυτές είναι απλό. Σύμφωνα με τους νόμους που διέπουν την εκτός σχεδίου δόμηση (ΠΔ-24-5-85, άρθρα 5 και 6) στο ίδιο οικόπεδο που για κατοικία μπορείς να χτίσεις μόνο 200 τ.μ., για κτίριο αμιγούς χρήσης γραφείων και καταστημάτων η εκμεταλλεύσιμη έκταση φτάνει τα 600 τ.μ., και υπό προϋποθέσεις ακόμα περισσότερα τ.μ, για ειδικά καταστήματα-υπεραγορές. Αυτό που γίνεται, δηλαδή, είναι ότι οι επιτήδειοι χτίζουν υπετριπλάσιου μεγέθους οικοδομές κατοικίας, παρουσιάζοντάς τες στα σχέδια ως «συγκροτήματα καταστημάτων» ή «υπεραγορές».

Η μεθόδευση αυτή συζητιέται ακόμη και στα καφενεία των νησιών και οι πολίτες του Επαρχείου Θήρας άρχισαν να βρίσκονται μπροστά στο δίλημμα αν πρέπει να βαφτίσουν την οικοδομή τους αμιγές κτίριο γραφείων ή υπεραγορά για να χτίσουν έτσι τρεις φορές και πλέον περισσότερα τ.μ. από όσα δικαιούνται για κατοικία και απλό κατάστημα. Πολλοί φαίνεται ότι έκαναν την επιλογή αυτή με την καθοδήγηση γνωστών «αδειατζήδων» μηχανικών της περιοχής και τη σιγουριά ότι στην Ελλάδα, το βασίλειο της οικιστικής διαφθοράς, δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα με την παράνομη αυτή αλλαγή χρήσης στο μέλλον.

Οι καταγγελίες αυτές μας παρακίνησαν να ελέγξουμε την υπόθεση. Είχαμε ακούσει για αναψυκτήρια-μαϊμού που γίνονται κατοικίες, όπως στην υπόθεση Μαγγίνα, για εκκλησίες-μαϊμού που γίνονται βίλες με άδειες ναοδομίας, για ημιυπαίθριους χώρους που πωλούνται ως χώρος κύριας χρήσης και έχουν κάνει πλούσιους πολλούς εργολάβους, όλα με την ανοχή αν όχι συμμετοχή των αρμοδίων φορέων, αλλά κτίρια γραφείων και υπεραγορές-μαϊμού δεν είχαμε ξανακούσει.

Αποφασίσαμε να ερευνήσουμε το θέμα και στείλαμε ένα συνεργάτη μας να κάνει επιτόπου το ρεπορτάζ.

Η προκαταρκτική έρευνα απέδωσε καρπούς. Διαπιστώσαμε ότι πράγματι οι καταγγελίες έχουν βάση. Επειδή όμως ο σκοπός μας δεν είναι να κυνηγήσουμε έναν ή δύο συγκεκριμένους παραβάτες αλλά να διαπιστώσουμε το εύρος της υπόθεσης και τις τυχόν ευθύνες της διοίκησης, απευθυνθήκαμε στους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας ακολουθώντας όλες τις τυπικές διαδικασίες. Οπως κάνουμε πάντα, δεν καταφύγαμε στη μέθοδο της κρυφής κάμερας και της υποκλοπής δηλώσεων των αρμοδίων υπαλλήλων. Με κάθε επισημότητα ζητήσαμε με την αρ. πρ. 199/6-2-08 αίτηση στοιχεία οικοδομικών αδειών κτιρίων γραφείων και υπεραγορών που έχουν εκδοθεί από το πολεοδομικό γραφείο του Επαρχείου Θήρας.

Φανταστείτε την έκπληξή μας όταν λάβαμε την αρνητική απάντηση από το Γραφείο του επάρχου Θήρας.

Το σχετικό έγγραφο (αρ. πρωτ. 343/4-3-08), το οποίο υπογράφει ο έπαρχος Θήρας Χρύσανθος Ρούσσος, μας κοινοποιεί σχετική γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της Νομαρχίας Κυκλάδων Ελευθερίου Μπάλλα, με την οποία υποδεικνύεται στον έπαρχο να μη χορηγηθεί καμιά πληροφορία για τις οικοδομικές αυτές άδειες, διότι πρόκειται για προσωπικά δεδομένα και οι δημοσιογράφοι δεν έχουν συγκεκριμένο έννομο συμφέρον για να τα ζητούν!

Το έγγραφο 124/26-2-2008 της Νομαρχίας Κυκλάδων αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Από τις διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας προκύπτει ότι ο νομοθέτης προβαίνει στην καθιέρωση του (εύλογου) ενδιαφέροντος ως προϋπόθεση για την πρόσβαση στα διοικητικά έγγραφα. Ως εύλογο ενδιαφέρον δεν νοείται το ενδιαφέρον κάθε πολίτη για την τήρηση των νόμων αλλά εκείνο που προκύπτει κατά τρόπο αντικειμενικό από την ύπαρξη μιας συγκεκριμένης προσωπικής έννομης σχέσης συνδεομένης με το περιεχόμενο των διοικητικών στοιχείων που αιτούνται. Προϋπόθεση δεν συντρέχει εν προκειμένω.

Στην υπό κρίσιν περίπτωση αιτημάτων εφημερίδων δεν προκύπτει λοιπόν προσωπικό ενδιαφέρον αλλά γενικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, το οποίο δεν καλύπτεται κατά τη γνώμη μας από την ως άνω διάταξη και συνεπώς θα πρέπει να απορριφθεί το αίτημα για χορήγηση των αιτηθέντων εγγράφων».

Με άλλα λόγια, ο κ. έπαρχος και η Νομαρχία Κυκλάδων υποστηρίζουν ότι ο δημοσιογράφος δεν έχει «εύλογο ενδιαφέρον» να ελέγχει τη νομιμότητα ενεργειών του Δημοσίου με βάση δημόσια έγγραφα και ο Τύπος δεν έχει δικαίωμα να διασταυρώνει τις καταγγελίες που φτάνουν σ’ αυτόν! Το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι η άρνηση αυτή χορήγησης στοιχείων σε δημοσιογράφους δεν υπηρετεί τη διαφάνεια στις πράξεις της διοίκησης, για να μην πούμε ότι εξυπηρετεί ηθελημένα τη συγκάλυψη της διαφθοράς. Στη συνείδηση των πολιτών προσωπικά δεδομένα είναι η προσωπική ζωή και οι σεξουαλικές προτιμήσεις των πολιτών και όχι τα δημόσια έγγραφα, τα οποία ίσως επιβεβαιώνουν κάποια καταγγελία. Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. έπαρχος έχει υπόψη του τη συνθήκη του Aarhus της Ε.Ε. που υποχρεώνει τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. να παρέχουν στους πολίτες οιαδήποτε πληροφορία αφορά το περιβάλλον (άρα και τη δόμηση). Η συνθήκη έχει υπογραφεί από την Ελλάδα και υποτίθεται ότι έχει μπει σε εφαρμογή.

Αφού όμως ο κ. έπαρχος μας αρνείται την πρόσβαση σε στοιχεία του πολεοδομικού γραφείου Θήρας, ας μας απαντήσει στις παρακάτω ερωτήσεις, κάνοντας ο ίδιος το «ρεπορτάζ» που μας απαγόρευσε με την άρνησή του. Είναι σίγουρο ότι ο ίδιος δεν θα έχει δυσκολία πρόσβασης στις δημόσιες υπηρεσίες του Επαρχείου του και ότι έχει μεγαλύτερες δυνατότητες συλλογής πληροφοριών ανάμεσα στους ψηφοφόρους και συμπολίτες του για το ρεπορτάζ αυτό. Και βέβαια δεν φανταζόμαστε ότι τον εμποδίζουν κι αυτόν «τα προσωπικά δεδομένα» των συμπολιτών του.

Οι ερωτήσεις μας είναι απλές και συγκεκριμένες:

– Πόσες και ποιες οικοδομικές άδειες για κτίρια αμιγούς χρήσης κτιρίων γραφείων και καταστημάτων έχουν εκδοθεί στην περιοχή αρμοδιότητάς του;

– Σε ποιες αμμουδιές των νησιών του Αιγαίου που ανήκουν στο Επαρχείο Θήρας έχουν χορηγηθεί οικοδομικές άδειες ανέγερσης κτιρίων γραφείων και καταστημάτων;

– Εχουν χορηγηθεί από το πολεοδομικό γραφείο Θήρας άδειες ανέγερσης κτιρίων γραφείων και καταστημάτων-υπεραγορών χωρίς πρόσβαση σε αναγνωρισμένο δημόσιο δρόμο;

– Εχουν νομιμοποιηθεί υπερβάσεις αυθαίρετων κτισμάτων ως κτιρίων γραφείων και καταστημάτων;

– Πόσα και ποια από τα κτίρια που έχουν ανεγερθεί με οικοδομική άδεια κτιρίου αμιγούς χρήσης γραφείων λειτουργούν σήμερα ως τουριστικά καταλύματα στη Σαντορίνη;

– Πόσα από τα κτίσματα αυτά έ-χουν άδεια λειτουργίας από τον ΕΟΤ;

Το ρεπορτάζ αυτό δεν είναι προαιρετικό για τον έπαρχο Θήρας και τις υπηρεσίες του, αλλά υποχρέωσή του. Η εφαρμογή των νόμων, ο έλεγχος των παρανομιών και η αποκάλυψη πρακτικών διαφθοράς είναι έργο των κυβερνώντων. Ως προϊστάμενος του πολεοδομικού γραφείου έχει υποχρέωση να εξετάζει δημόσιες καταγγελίες, να καταπολεμά τη διαφθορά, να προστατεύει το περιβάλλον και να εξασφαλίζει την ίση μεταχείριση των πολιτών της περιοχής του έναντι του νόμου.

Ετσι θα δώσει μια πειστική απάντηση, όχι σε μας, αλλά στους πολίτες που έχουν κουραστεί να βλέπουν αδιαμαρτύρητα την καταστροφή του περιβάλλοντος, τη συγκάλυψη αυθαιρεσιών και την άνιση μεταχείριση μέσα από μηχανισμούς διαφθοράς και συναλλαγής δημοσίων λειτουργών.

Στους πολίτες που πάνε κατηγορούμενοι για μία πέργκολα, ενώ βλέπουν δίπλα τους να βαφτίζονται κατοικίες τεράστια κτίρια δήθεν γραφείων, να ηλεκτροδοτούνται τριώροφα και να γίνονται καθεστώς οι καταπατήσεις κοινόχρηστων χώρων.

Θα απαντήσει και στους μηχανικούς που περιμένουν με τους μήνες για να πάρουν μία οικοδομική άδεια και βλέπουν άλλους «δικτυωμένους» μηχανικούς να έχουν μεταβάλει τα πολεοδομικά γραφεία σε κτίρια προσωπικής συναλλαγής.

Θα απαντήσει, τέλος, και στους δημοσιογράφους που μέσα από νόμιμες και διαφανείς διαδικασίες (κι όχι από την κλειδαρότρυπα) προσπαθούν να ενημερωθούν και να ενημερώσουν τους πολίτες αλλά προσκρούουν σε αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις συγκάλυψης στοιχείων.

Αυτά είναι τα «προσωπικά δεδομένα» του κ. επάρχου. Ας το πάρει απόφαση.

(Ελευθεροτυπία, 19/7/2008)

http://www.iospress.gr/mikro2008/mikro20080719.htm.

…………………………………………………………………………………………………….

O ΕΟΤ νομιμοποιεί την αυθαιρεσία στα νησιά των Κυκλάδων

Το ρεπορτάζ του κ. Επάρχου

«Δεν θα γίνω εγώ καταδότης για να δώσω όλες τις οικοδομικές άδειες από το 1980 που μου ζητούν […] Δεν είναι δυνατόν προσωπικά δεδομένα να δημοσιοποιούνται σε δημοσιογράφους που δεν έχουν κανένα έννομο συμφέρον» δήλωνε ο Επαρχος Θήρας Χρήστος Ρούσσος στα «Νέα της Σαντορίνης» (21/7/08), με αφορμή σχετικό αίτημα της στήλης. Στο δημοσίευμά μας («Αυθαίρετα προσωπικά δεδομένα», 19/7/08) αποκαλύπταμε τη νέα ελληνική μόδα της κατασκευής τουριστικών συγκροτημάτων με οικοδομικές άδειες κτιρίων γραφείων και εμπορικών κέντρων. Με τον τρόπο αυτό οι επιτήδειοι εκμεταλλεύονται το μεγαλύτερο συντελεστή δόμησης και γεμίζουν παράνομα μεγαθήρια τις παραλίες, παρακάμπτοντας τη νομοθεσία με την ανοχή των αρχών.

Ειδικά για το Επαρχείο Θήρας υπήρξαν αρκετές καταγγελίες και για το λόγο αυτό ο «Ιός» απευθύνθηκε εγγράφως στον Επαρχο ζητώντας του στοιχεία και όχι βέβαια ονοματεπώνυμα. Ο Επαρχος αρνήθηκε, επικαλούμενος τα προσωπικά δεδομένα των παραβατών. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι σύμφωνα με το νόμο αυτά τα στοιχεία δίδονται μόνο σε όσους έχουν «εύλογο ενδιαφέρον» και ότι οι δημοσιογράφοι προφανώς δεν εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή. Από πού κι ως πού θα μαθαίνουν οι πολίτες πόσα παράνομα κτίσματα έχουν νομιμοφανείς άδειες πάνω στις ακτές; Απαντώντας στην άρνηση του Επάρχου, ο «Ιός» καλούσε τον ίδιο, που έχει πρόσβαση στα στοιχεία, να ερευνήσει και να δώσει απαντήσεις στα δημοσιογραφικά ερωτήματα για το πόσες άδειες έχουν δοθεί, σε ποιές παραλίες, τι μετατροπές χρήσεις έχουν γίνει κλπ. Κλήθηκε δηλαδή ο Επαρχος να κάνει το «απαγορευμένο» ρεπορτάζ για λογαριασμό των δημοσιογράφων που κατά τη γνωμάτευση του νομικού συμβούλου της Νομαρχίας Κυκλάδων δεν δικαιούνται να πληροφορηθούν άμεσα για τις παραβιασμένες οικοδομικές άδειες και τις καταπατήσεις των ακτών.

Ευχαριστούμε τον κ. Χρήστο Ρούσσο που τελικά μπήκε καλοκαιριάτικα στον κόπο να κάνει αυτό το “ρεπορτάζ” και να μας διαφωτίσει για το πώς και ποιοί ευθύνονται για την οικιστική λαίλαπα στις παραλίες. Στην απάντησή του αποδέχεται πλήρως τις αποκαλύψεις της στήλης, μόνο που υποδεικνύει ως υπεύθυνο της λαθροχειρίας τον ΕΟΤ και το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης.

«Καταρχήν», μας γράφει ο Επαρχος, «πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η παρούσα νομοθεσία επιτρέπει στην Επαρχία μας την έκδοση οικοδομικών αδειών καταστημάτων-υπεραγορών κλπ. και την οικοδόμηση εκτός σχεδίου τυφλών οικοπέδων ανεξαρτήτως χρήσης τους. Είναι σίγουρα γεγονός ότι αρκετά από τα κτίρια αυτά έχουν μετατραπεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, αφού όμως έχουν ηλεκτροδοτηθεί από την πολεοδομία. Κατά πόσο όμως είναι γνωστό ότι τα περισσότερα από αυτά τα ‘γραφεία-καταστήματα’/ενοικιαζόμενα δωμάτια έχουν ‘νομιμοποιηθεί’ και έχουν λάβει το ειδικό σήμα λειτουργίας τους από τον ΕΟΤ αφού οι ιδιοκτήτες τους πλήρωσαν ένα σημαντικό ποσό ανά δωμάτιο;»

Στο ρητορικό ερώτημα απαντά ο ίδιος: «Γνωρίζετε ότι η ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία δεν προβλέπει σοβαρές κυρώσεις για την αυθαίρετη αλλαγή χρήσης των κτιρίων και βέβαια δεν προβλέπεται σε καμιά περίπτωση κατεδάφισή τους; Και αλήθεια πώς είναι εφικτό να επέμβει η πολεοδομία για να επιβάλει τα σχετικά πρόστιμα που προβλέπονται για την αυθαίρετη αλλαγή της χρήσης, όταν προηγουμένως άλλη κρατική υπηρεσία, ο ΕΟΤ, τα έχει εμμέσως ‘νομιμοποιήσει’ χορηγώντας τους Σήμα λειτουργίας, ίδιο ακριβώς με των νόμιμων τουριστικών καταλυμάτων. Μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι η Κεντρική Εξουσία αλλά κι εσείς δεν έχετε κατανοήσει τα αληθινά προβλήματα των νησιών μας που οφείλονται στην έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού».

Και το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Επάρχου καταλήγει με την απαρίθμηση των παράλογων απαιτήσεων για την έκδοση αδειών: «Γνωρίζετε ότι για να εκδοθεί οικοδομική άδεια απαιτείται: 1. Έγκριση δασαρχείου; Για την έγκριση απαιτούνται τουλάχιστον εννέα με δέκα μήνες. Εχετε διαπιστώσει να υπάρχει κάπου κάποιο δάσος στα νησιά μας; 2. Γνωρίζετε ότι το ισχύον διάταγμα επιτρέπει την ανέγερση καταστημάτων αλλά απαγορεύει την εγκατάσταση αφαλατώσεων; 3. Γνωρίζετε ότι γνωστός νεφρολόγος των Αθηνών ‘τρέχει’ από υπηρεσία σε υπηρεσία γιατί θέλει να λειτουργήσει μονάδα χρόνιας αιμοκάθαρσης, με ό,τι αυτό σημαίνει για τους κατοίκους της Επαρχίας μας, αλλά η ισχύουσα νομοθεσία, ενώ προβλέπει ανέγερση καταστημάτων, δεν προβλέπει λειτουργία τέτοιας μονάδας; 4. Γνωρίζετε ότι δεν προστατεύεται ο παραδοσιακός αμπελώνας της Σαντορίνης, γιατί δεν έχει γίνει ο σχετικός χαρακτηρισμός της σαν γη υψηλής παραγωγικότητας; 5. Γνωρίζετε ότι η τέταρτη φάση Ειδικής Χωροταξικής μελέτης Θήρας και Θηρασιάς που μας παρουσιάστηκε επίσημα το 1994 στη συνέχεια εξαφανίστηκε στα συρτάρια του ΥΠΕΧΩΔΕ και δεν έχει θεσμοθετηθεί μέχρι σήμερα;»

Είναι βέβαια λίγο δύσκολο για τον κάθε καλοπροαίρετο αναγνώστη της επιστολής του Επάρχου να κατανοήσει τη λογική του ότι επειδή όλα γίνονται αυθαίρετα με ευθύνη της κεντρικής εξουσίας για αυτό και στο Επαρχείο εκδίδουν όσες άδειες τους ζητάνε και …γαία πυρί μιχθήτω. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι με το έτσι θέλω ο κ. Σουφλιάς αλλά και ο κ. Σπηλιωτόπουλος παρέχουν γη και άδειες στους επίδοξους καταστηματάρχες-ξενοδόχους των ακτών, αλλά πού είναι η αντίδραση των τοπικών αρχών σε αυτή τη λαίλαπα;

Τελειώνοντας την επιστολή-«ρεπορτάζ» ο κ. Ρούσσος μάς προτρέπει να βρούμε τα στοιχεία για τις μετατροπές αυτές στον ΕΟΤ και μας ενημερώνει ότι το σύνολο των οικοδομικών αδειών από το 1984 μέχρι σήμερα για την Επαρχία του ανέρχεται στις 9.200.

«Είναι λοιπόν το κυρίαρχο πρόβλημα κάποια καταστήματα που μετατράπηκαν σε ενοικιαζόμενα δωμάτια ή είναι η παντελής έλλειψη περιβαλλοντικής και πολεοδομικής πολιτικής και σχεδιασμού; Ο οποίος προφανώς σχεδιασμός θα γίνει, όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα, εκ των υστέρων. Αφού πρώτα έχουμε τσιμεντοποιήσει τα πάντα, δυστυχώς νόμιμα. Τέλος θα ήθελα να παρακαλέσω εάν και εφόσον υπάρχουν συγκεκριμένες καταγγελίες όπως αναφέρεστε στο δημοσίευμά σας και αφορούν το Επαρχείο Θήρας, ότι στη Σαντορίνη και στα γύρω νησιά έχει γίνει της μόδας με την ανοχή των αρχών να εκδίδονται άδειες εκτός σχεδίου για αμιγή χρήση κτιρίων γραφείων, καταστημάτων, υπεραγορών και στη συνέχεια να μετατρέπονται σε ενοικιαζόμενα δωμάτια- τουριστικά καταλύματα με άδεια του ΕΟΤ, να δοθούν είτε στους ελεγκτές δημόσιας διοίκησης, είτε στη Δικαιοσύνη, προκειμένου να προβούν στα προβλεπόμενα από το νόμο. Σας ευχαριστώ, εκ των προτέρων, για τη δημοσίευση της επιστολής μου».

Ο «Ιός» ευχαριστεί με τη σειρά του τον Έπαρχο για το αναλυτικό ρεπορτάζ που αναδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΥΠΕΧΩΔΕ, του ΕΟΤ και της πολεοδομίας στη διαιώνιση της αυθαιρεσίας και της καταστροφής του φυσικού πλούτου των Κυκλάδων. Βέβαια ίσως θα είχε νόημα αυτές οι καταγγελίες να γίνονται από πλευράς Επαρχείου συχνότερα, και ειδικά κάθε φορά που γίνονται μετατροπές και καταπατήσεις των ακτών και όχι μόνο όταν εγκαλείται και ο έπαρχος για τις ευθύνες του. Οσο κι αν στενοχωρηθεί ο συντοπίτης του με το πολυκατάστημα στο Μαγγανάρι ή με το συγκρότημα γραφείων στα Φηρά, ο κάθε Επαρχος θα ‘πρεπε να θεωρεί ασήμαντο αυτό το πολιτικό κόστος μπροστά στην υποχρέωσή του απέναντι στη νομιμότητα, όσο κι αν η κεντρική εξουσία κωφεύει.

Τα παράθυρα στους νόμους είναι γνωστό ότι δημιουργούνται για να επιτρέπουν στους εκάστοτε αρμόδιους υπουργούς να παρέχουν ειδικές υπηρεσίες στο εκλογικό σώμα. Είναι επίσης γνωστό ότι ο υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ εκχωρεί αφειδώς εδάφη για την ανεξέλεγκτη κατασκευή δρόμων, ξενοδοχείων και κατοικιών. Τέλος είναι γνωστό ότι ο υπουργός τουρισμού καταλύει με τις παρέες του από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο μοιράζοντας το ειδικό σήμα του ΕΟΤ σαν κουπόνι απορρυπαντικού, με δική του απόφαση- νομοθετική ρύθμιση που έκανε τον Απρίλη.

Μέχρι ποιό σημείο όμως θα καταπατηθούν ακτές, λίμνες, δάση και ποτάμια έως ότου οι τοπικές κοινωνίες κατανοήσουν ότι χάνουν όσα τους ανήκουν με αντίτιμο μερικά ευρώ παραπάνω τον Αύγουστο; Και τι καλύτερο για τον κάθε Επαρχο από το να αρνηθεί να συναινεί αδιαμαρτύρητα μπροστά στην καταστροφή της Επαρχίας του;

(Ελευθεροτυπία, 6/9/2008)

Το άρθρο Σαντορίνη εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

11.3.2010

Διακοπή εργασιών στην Μητρόπολη Σάμου από την Πολεοδομία, χωρίς όμως να ανακοινώνει κανένα πρόστιμο εις βάρος της!!!

Έπρεπε να περάσουν πάρα πολλοί μήνες για να μυριστεί η Πολεοδομία της Νομαρχίας Σάμου ότι εκεί στον Κότσικα, η Ιερά Μητρόπολη Σάμου και Ικαρίας έχει προχωρήσει σε εργασίες μιας παλιάς οικίας για την επισκευή της;

Χωρίς να εξετάζει η Πολεοδομία την εξέλιξη των εργασιών εκεί και παρόλο που πολλούς μήνες τώρα έχει προκύψει το γνωστό σκάνδαλο του “Κοτσικοπεδίου”, προχώρησε σε αυτοψία της οικοδομής, μετά από αίτηση του δημοσιογράφου Γιώργου Γαρυφάλλου που ζητούσε πληροφορίες με έγγραφό του για την δημοσιογραφική του έρευνα και την εξέλιξη των εργασιών εκεί!!

Μετά από αυτό η Πολεοδομία με έγγραφό της προς την Μητρόπολη στις 8-3-2010 (κοινοποιείται και στον Γιώργο Γαρυφάλλου αλλά και στο Αστυνομικό Τμήμα της Σάμου) γνωστοποιεί την διακοπή των οικοδομικών εργασιών, αφού διαπιστώθηκε (μετά την αυτοψία) πως κατά την ανακατασκευή της παλαιάς οικίας εκεί, είχε κατασκευαστεί ημιυπαίθριος χώρος στην βορεινή πλευρά του κτιρίου από οπλισμένο σκυρόδεμα, κάτι που ΔΕΝ προβλέπονταν στην 95/2009 οικοδομική άδεια!

Η πολεοδομία μετά από αυτό επιβάλλει την διακοπή των εργασιών και ζητά από την Μητρόπολη Σάμου εντός 4 μηνών να προσκομίσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά με ταυτόχρονη αναθεώρηση της 95/2009 οικοδομικής αδείας!!!

Δηλαδή Δέσποτα 4 μήνες να βγάλεις την άκρη και στον απλό πολίτη δεκάδες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ πρόστιμα!!!!!!!

Η Πολεοδομία Σάμου ΔΕΝ επέβαλε κανένα πρόστιμο στην Μητρόπολη!!!

Αυτό κ. Νομάρχα και κύριε Ζάχαρη (αντινομάρχης) λέγεται κράτος δικαίου;;;

Πηγή: http://logospoliti.blogspot.com

Το άρθρο Σάμος εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Την παρέμβαση του Τμήματος ΠΕΧΩ Δωδεκανήσου, του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου, των Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης και του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής για τον ποινικό και πειθαρχικό κολασμό αρμοδίων της Διεύθυνσης Πολεοδομίας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου ζητούν με αναφορά – καταγγελία που υπέβαλαν τρείς κάτοικοι Ιαλυσού που υποστηρίζουν, με επίκληση αποφάσεων διοικητικών δικαστηρίων, ότι παραβαίνεται συστηματικά ο νόμος προκειμένου να εξασφαλιστούν οικοδομικές άδειες για την κατασκευή υπεραγορών στο νησί της Ρόδου!!

Οι τρείς κάτοικοι Ιαλυσού, εκ των οποίων η μια δικηγόρος, προσέφυγαν μάλιστα ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς αιτούμενοι την αναστολή και ακύρωση της νέας οικοδομικής αδείας που έχει εκδοθεί για την εταιρεία Carrefour Μαρινόπουλος στην οδό Ηρακλειδών, ενώ στην καταγγελία τους αναφέρουν ότι τόσο στην προκείμενη υπόθεση όσο και σε ακόμη δύο, που αφορούν την κατασκευή υπεραγορών στην πόλη της Ρόδου, αρμόδιοι της πολεοδομίας της Νομαρχίας αγνοούν προκλητικά αποφάσεις διοικητικών δικαστηρίων!

Ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου κ Κ. Μπούτσικος έχει παραγγείλει, σύμφωνα με τις πληροφορίες, τη διενέργεια σχετικής προκαταρκτικής εξέτασης.

Όπως αναφέρουν στην καταγγελία τους από το έτος 2004, επιχειρείται από την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «ΚΑΡΦΟΥΡ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε.», η ανέγερση ενός καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος – διώροφου καταστήματος τροφίμων με υπόγειο βοηθητικών χώρων, συνολικού εμβαδού 1987 τ.μ. (το ισόγειο και ο πρώτος όροφος) και 582,80 τ.μ. (το υπόγειο), εντός της περιοχής του Γενικού Πολεοδομικού σχεδίου Ιαλυσού, όπου ισχύει η χρήση γης της γενικής κατοικίας, στην μία πλευρά του οικοπέδου και η χρήση της αμιγούς κατοικίας στις τρεις άλλες πλευρές του.

Αρχικά μετά από αίτηση ακύρωσης και αίτηση αναστολής εκτελέσεως της υπ΄αριθμό 483/2004 οικοδομικής αδείας, κατά της οποίας προσέφυγαν ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, άλλοι κάτοικοι του δήμου της Ιαλυσού, διατάχθηκε με προσωρινή διαταγή, η διακοπή των εργασιών και στη συνέχεια με την υπ΄ αριθμό 41/2005 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, η αναστολή των εργασιών μέχρις εκδόσεως αποφάσεως επί της αιτήσεως ακυρώσεως.

Επί της αιτήσεως ακυρώσεως εκδόθηκε η υπ΄ αριθμό 2247/2005 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, η οποία απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως των κατοίκων της Ιαλυσού, κατά της οποίας, ασκήθηκε από αυτούς στη συνέχεια ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας έφεσή, η οποία με την υπ΄ αριθμό 3351/2008 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας έγινε δεκτή και ακυρώθηκε η υπ΄ αριθμό 483/2004 οικοδομική άδεια του Τ.Π.& Π.Ε. της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου.

Παράλληλα κατά το ίδιο χρονικό διάστημα τόσο στην περιοχή του δήμου Ιαλυσού, όσο και στην περιοχή του δήμου Αφάντου, εκδόθηκαν σε περιοχές όπου ισχύει η χρήση γενικής κατοικίας, οικοδομικές άδειες για την ανέγερση καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, από αντίστοιχες εταιρίες, οι οποίες δραστηριοποιούνται στην ίδρυση και λειτουργία καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και ειδικότερα υπεραγορών τροφίμων.

Όπως υποστηρίζουν παρακάτω στο δήμο Ιαλυσού, στην περιοχή Ιξιά, η εταιρεία «ΛΙΝΤΛ ΕΛΛΑΣ Ο.Ε.», η οποία δραστηριοποιείται αποκλειστικά και μόνο στην εκμετάλλευση υπεραγορών τροφίμων, δυνάμει την υπ΄ αριθμ. 569/11.10.2005 οικοδομικής άδειας, που εξέδωσε η Διεύθυνση Πολεοδομίας Ρόδου της Ν.Α. Δωδεκανήσου και της από 18 Δεκεμβρίου 2006 (χωρίς αύξοντα αριθμό) πράξης αναθεώρησής της ζήτησε την ανέγερση καταστήματος επιφανείας 1.440,45 τ.μ..

Με την υπ΄ αριθμό 75/2007 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, αρχικά ανεστάλη η υπ΄ αριθμό 569/11.10.2005 οικοδομική άδεια η οποία ονομάσθηκε για τις ανάγκες της εταιρίας “αναθεωρημένη” αφού είχε προηγηθεί, η έκδοση προσωρινής διαταγής αναστολής της, ενώ στη συνέχεια με την υπ΄ αριθμό 1.663/2008 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, η παραπάνω άδεια ακυρώθηκε οριστικά.

Επισημαίνουν ότι επ΄ ονόματι της ίδιας εταιρίας, η Διεύθυνση Πολεοδομίας είχε χορηγήσει αρχικά την υπ΄ αριθμό 569/11.10.2005 οικοδομική άδεια, η οποία αφορούσε «μικτό κατάστημα τροφίμων», ολικής επιφάνειας ορόφων 1.869,56 τ.μ., η ισχύς της οποίας ανεστάλη, από την ίδια Διεύθυνση, επ΄ αόριστον με την υπ΄ αριθμό ΧΟΠ8421,ΧΟΠ 8377/7.12.2005 απόφαση της.

Κατά της παραπάνω αποφάσεως προσέφυγε η δικαιούχος της αδείας εταιρία, ακυρωθείσας της αιτήσεως της με την υπ΄ αριθμό 1268/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά.

Σημειώνουν ακόμη ότι κατά της παραπάνω οικοδομικής αδείας είχε προσφύγει και ο δήμος της Ιαλυσού, αιτούμενος και αυτός την ακύρωσή της, η συζήτηση της αιτήσεως του οποίου, ματαιώθηκε , γιατί εν τω μεταξύ είχε εκδοθεί η ως άνω απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά.

Υποστηρίζουν ακόμη ότι στο δήμο Αφάντου, επ΄ ονόματι της ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία «ΣΠΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Α.Ε.» εκδόθηκε η υπ΄ αριθμό 601/27.9.2007 οικοδομική άδεια της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Ρόδου της Ν.Α. Δωδεκανήσου, με την οποία είχε χορηγηθεί άδεια ανεγέρσεως καταστήματος επιφανείας 1.331,05 τ.μ..

Η ισχύς της παραπάνω αδείας, έχει ανασταλεί με την υπ΄ αριθμό 826/2008 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, αφού προηγουμένως με την από 25/2/2008 προσωρινή απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, είχε διαταχθεί η αναστολή των οικοδομικών εργασιών έως την έκδοση της παραπάνω αποφάσεως. Σημειώνουν ότι οι εργασίες στην οικοδομή την οποία αφορούσε η παραπάνω οικοδομική άδεια, εκτελούνται επί οκτάμηνο περίπου, χωρίς την ύπαρξη καν οικοδομικής αδείας και για το λόγο αυτό διεκόπησαν με σήμα της Διεύθυνσης Πολεοδομίας, μετά από καταγγελία πολιτών.

Υποστηρίζουν παραπέρα ότι ενώ ήδη είχε ακυρωθεί μία οικοδομική άδεια και είχε ανασταλεί η ισχύς και η εκτέλεση μία άλλης, με τις παραπάνω αποφάσεις, ανωτάτων δικαστηρίων, η Πολεοδομία της Νομαρχίας εξέδωσε την υπ΄ αριθμ. 218/17/7/2009 οικοδομική άδεια για την «ΚΑΡΦΟΥΡ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε.», στο ίδιο ακίνητο και για το ημιτελές ανεγερθέν επ΄ αυτού κτήριο.

Εγκρίθηκε συγκεκριμένα, όπως αναφέρουν, η ανέγερση ενός καταστήματος επιφανείας των ορόφων του κτιρίου είναι 1.999,74 τ.μ., από την οποία τα 983,38 τ.μ. του ισογείου αποτελούν χώρο πώλησης τροφίμων, τα 17,98 τ.μ. του υπογείου -προσμετρώμενα στο συντελεστή δόμησης- και τα 582,80 τ.μ. επίσης του υπογείου – μη προσμετρούμενα στο συντελεστή δόμησης- αποτελούν βοηθητικούς χώρους του καταστήματος, ενώ τα 998,38 τ.μ. του πρώτου ορόφου, σύμφωνα με την παραπάνω άδεια αφορούσαν χρήση γυμναστηρίου.

Κατά της παραπάνω αδείας προσέφυγε και πάλι ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, κάτοικος του δήμου Ιαλυσού, ζητώντας την αναστολή εκτελέσεως της και την ακύρωσή της. Επί της αιτήσεως αναστολής εκδόθηκε η από 30/7/2009 προσωρινή διαταγή του Προέδρου του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, με την οποία διατάχθηκε προσωρινά η αναστολή των οικοδομικών εργασιών και στη συνέχεια εκδόθηκε η υπ΄ αριθμό 156/2009 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου με την οποία ανεστάλη η ως άνω οικοδομική άδεια, έως την έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως ακυρώσεως.

Η αιτούσα κάτοικος της Ιαλυσού παραιτήθηκε της αιτήσεως της και η εταιρία επιδιώκει τη συνέχιση των εργασιών και την ολοκλήρωση της οικοδομής.

Όπως έγραψε η “δ” η Πολεοδομία της Νομαρχίας ανανέωσε την άδεια της εταιρείας μη λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι είχε ανασταλεί από το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά που έκρινε ότι η απόφαση της ΕΠΑΕ που προηγήθηκε δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη.

Οι καταγγέλλοντες υποστηρίζουν ως εκ τούτου ότι…

“είναι φανερό ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά και σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις, αναφορικά με την χορήγηση των παραπάνω αδειών, αφού όλων ανεξαιρέτως είτε αναστέλλεται η ισχύς τους, είτε ακυρώνονται από τα αρμόδια δικαστήρια, στα οποία προσέφυγαν πολίτες, οι οποίοι είχαν έννομο συμφέρον. Αν δε δεν είχαν προσφύγει οι ενδιαφερόμενοι πολίτες κατά των παραπάνω οικοδομικών αδειών, είναι επίσης φανερό ότι θα είχαν, εδώ και πολύ καιρό ολοκληρωθεί και θα λειτουργούσαν μεγάλα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, εν τοις πράγμασι υπεραγορές τροφίμων, σε περιοχές, όπου απαγορεύεται ρητά από το νόμο η λειτουργία τους. Δηλαδή με άλλα λόγια , αφέθηκε η ερμηνεία και εφαρμογή της νομιμότητος όσον αφορά την τήρηση των στοιχειωδών πολεοδομικών κανόνων στην προσφυγή κάποιων τρίτων στην Δικαιοσύνη, προκειμένου να εφαρμοσθεί ο νόμος από τις αρμόδιες αρχές”.

Ζήτησαν από την Πολεοδομία της Νομαρχίας να ανακαλέσει την οικοδομική άδεια του Καρφούρ υποστηρίζοντας ότι αυτή είναι προδήλως παράνομη, ως εκδοθείσα κατά παράβαση διατάξεων δημοσίας τάξεως.

Παρά το αίτημα τους αυτό η Πολεοδομία της Νομαρχίας, όπως υποστηρίζουν, τους αγνόησε με αποτέλεσμα να προσφύγουν αρμοδίως στις Εισαγγελικές αρχές, στους επιθεωρητές και στον Υπουργό.

H ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ

Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010

Το άρθρο Ρόδος εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Νέα περίπτωση με παράνομη ανέγερση δεκάδων μεζονετών στην περιοχή Στελίδα της Νάξου ανακάλυψε η εισαγγελική έρευνα

Tου Γιώργου Λιάλιου

Άλλη μια υπόθεση πολεοδομικών αυθαιρεσιών ανοίγει στις Κυκλάδες, αυτή τη φορά στη Νάξο. Διερευνώντας καταγγελία πολίτη, οι εισαγγελικές αρχές ανακάλυψαν μια «πρωτότυπη» πρακτική που εφαρμόστηκε σε περιοχή-φιλέτο του νησιού για την παράνομη κατάτμηση εκτάσεων και τη «φύτευση» δεκάδων μεζονετών. Η συγκεκριμένη, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους περιοχή, παραδόθηκε συνειδητά στην αλόγιστη δόμηση, αφού το ΥΠΕΧΩΔΕ προειδοποίησε πριν από μια δεκαετία ότι θα τη χαρακτηρίσει αδόμητη ζώνη, αλλά ουδέποτε θέσπισε τους περιορισμούς!

Η υπόθεση ήρθε στο φως από καταγγελία κατοίκου του νησιού στην εισαγγελέα (τα στοιχεία του πολίτη βρίσκονται στη διάθεση της «Κ»). Οπως αποκαλύφθηκε από την εισαγγελική έρευνα, ορισμένοι κατασκευαστές έκαναν μια… κατά το δοκούν ερμηνεία της πολεοδομικής νομοθεσίας, προκειμένου να ανεγείρουν πολλές μεζονέτες (συνήθως 3 ή 4) στο ίδιο οικόπεδο και να τις μεταπωλήσουν.

Ένωναν τις μεζονέτες με υπόγειες υδατοδεξαμενές και κατόπιν ισχυρίζονταν ότι οι μεζονέτες είναι… τμήματα του ίδιου κτιρίου! Κι αυτό γιατί η νομοθεσία απαγορεύει την ανέγερση πολλών αυτόνομων κτιρίων στο ίδιο οικόπεδο (εκτός αν το εγκρίνει η αρχιτεκτονική επιτροπή, στη συγκεκριμένη περίπτωση το ΣΧΟΠ Αιγαίου) ύστερα από τη σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας.

Υπόγειες δεξαμενές

Η παράνομη αυτή πρακτική είναι γνωστή και στο ΥΠΕΧΩΔΕ (Διεύθυνση Οικοδομικού και Κτιριοδομικού Κανονισμού-ΔΟΚΚ), που στο παρελθόν (συγκεκριμένα στις 18.5.05) απεφάνθη ότι κατασκευές που δεν προσμετρώνται στη δόμηση μιας κατοικίας (όπως τα υπόγεια και οι υδατοδεξαμενές) δεν θεωρείται ότι ενοποιούν διαφορετικά κτίρια. «Επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί ενιαίο κτίριο -μια οικοδομή- ένα σύνολο το οποίο αποτελείται από ανεξάρτητες λειτουργικά και μορφολογικά οικοδομές που συνδέονται από υπόγειες δεξαμενές», σημείωσε η ΔΟΚΚ. Το εξωφρενικό δε είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση οι υπόγειες δεξαμενές… δεν είχαν καν κατασκευαστεί!

Όπως προέκυψε από την εισαγγελική έρευνα, η πρακτική αυτή χρησιμοποιήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις στην περιοχή Στελίδας για την παράνομη ανέγερση μεζονετών.

Η εισαγγελέας Νάξου άσκησε δίωξη για απάτη σε βαθμό κακουργήματος και παρέπεμψε τη δικογραφία στον ανακριτή, προκειμένου να απαγγείλει κατηγορίες. Επιπλέον ζήτησε κλιμάκιο ειδικών πραγματογνωμόνων να ερευνήσει ολόκληρη την περιοχή της Στελίδας, για την ανεύρεση τυχόν άλλων παρανομιών. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για πλήθος άλλων αυθαιρεσιών και παρανομιών, στις οποίες εμπλέκονται μηχανικοί και συμβολαιογράφοι. Αν επιβεβαιωθούν από την έρευνα, τότε θα ξεσκεπαστεί ένα κύκλωμα που χρόνια τώρα λυμαίνεται το νησί, επιβάλλοντας τη σιωπή σε νόμιμους και παράνομους…

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι η περιοχή της Στελίδας ουσιαστικά παραδόθηκε στη υπερ-δόμηση και μάλιστα από τα χέρια του υπουργείου Περιβάλλοντος! Λόγω του ιδιαίτερου φυσικού της κάλλους (αμμοθίνες, αλυκές και βραχώδεις σχηματισμοί), η ειδική χωροταξική μελέτη της Νάξου που ολοκληρώθηκε το 1994 πρότεινε μεγάλο τμήμα της Στελίδας να κηρυχθεί αδόμητη ζώνη για να προστατευθεί. Το σχέδιο προεδρικού διατάγματος δημοσιοποιήθηκε με τη διαδικασία διαβούλευσης, ωστόσο… ουδέποτε θεσπίστηκε!

Έτσι όσοι είχαν περιουσία ή ενδιαφέρονταν για την περιοχή στην πραγματικότητα «πήραν το μήνυμα» να κινηθούν γρήγορα και να χτίσουν, πριν θεσπιστούν οι απαγορεύσεις! Αυτό συνέβη και στη Μύκονο, η Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) της οποίας θεσπίστηκε με δεκαετή καθυστέρηση το 2005, αφού όλοι πρόλαβαν να χτίσουν εκεί όπου θα απαγορευόταν!

Αυτοψία στη Μύκονο

Σημειώνεται ότι εισαγγελική έρευνα είχε διαταχθεί και στην Ανδρο, με αφορμή καταγγελίες για περιοχή στο Μπατσί και την ερμηνεία των ορίων του παραδοσιακού οικισμού από την πολεοδομία. Ωστόσο, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η έρευνα δεν θα καταλήξει στην απαγγελία διώξεων, όπως εισηγήθηκαν οι πραγματογνώμονες που ήρθαν στο νησί και ερεύνησαν τις περιπτώσεις, πολλές από τις οποίες αφορούν οικοδομές που ανεγέρθηκαν… προ τριακονταετίας! Οσον αφορά τις εξελίξεις στην υπόθεση της Μυκόνου, που την προηγούμενη Κυριακή αποκάλυψε η «Κ», μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται η πραγματοποίηση αυτοψίας στις επίμαχες περιοχές από την εισαγγελέα, τον προϊστάμενο της πολεοδομίας και την αστυνομία, ώστε να ασκηθούν διώξεις στους αυθαιρετούντες ιδιοκτήτες και επιβλέποντες μηχανικούς.

822 νέες οικοδομικές άδειες

Η τσιμεντοποίηση στις Κυκλάδες δεν έχει τέλος. Σύμφωνα με τα στοιχεία των έξι αρμόδιων πολεοδομικών γραφείων, η οικοδομική δραστηριότητα που καταγράφεται είναι ακάθεκτη, με την πτώση λόγω της οικονομικής κρίσης να μην ξεπερνά σε πολλά νησιά ούτε το 10{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f}. Από τις αρχές του έτους, στα 15 μεγαλύτερα και 8 μικρότερα νησιά των Κυκλάδων έχουν εκδοθεί 822 νέες οικοδομικές άδειες, από τις οποίες σχεδόν οι μισές σε τρία νησιά μόνο: στην Πάρο, την Ανδρο και τη Νάξο. Το 2008 οι Κυκλάδες απόκτησαν… μια ακόμα Χώρα, με 2.115 νέες οικοδομές. Πιο συγκεκριμένα:

– Η πολεοδομία Νάξου, στην οποία υπάγονται η Πάρος και η Αντίπαρος, η Αμοργός και οι Μικρές Κυκλάδες εξέδωσε από τις αρχές του έτους 303 νέες οικοδομικές άδειες. Οι 154 αφορούσαν την Πάρο, 102 τη Νάξο, 19 την Αμοργό, 17 την Αντίπαρο, 5 το Κουφονήσι, 3 την Ηρακλειά, 2 τη Σχοινούσα και 1 τη Δονούσα. Το 2008 εξέδωσε συνολικά 845 άδειες, εκ των οποίων περίπου 300 αφορούσαν τη Νάξο, 450 την Πάρο και 50 την Αμοργό.

– Η πολεοδομία Σύρου, στην οποία υπάγονται και η Μύκονος, η Κέα και η Κύθνος εξέδωσε από τις αρχές του έτους 165 νέες άδειες. Το 2008 εξέδωσε 409 νέες άδειες, από τις οποίες οι 197 στη Σύρο, 105 στη Μύκονο, 77 στην Κέα και 30 στην Κύθνο.

– Η πολεοδομία Σαντορίνης (στην οποία υπάγονται και η Ιος, Σίκινος, Φολέγανδρος, Ανάφη και Θηρασιά) εκδίδει κατά μέσο όρο 300 οικοδομικές άδειες κάθε έτος. Πέρυσι εξέδωσε 277 νέες άδειες, 272 το 2007, 311 το 2006, 274 το 2005, 380 το 2004. Από τις αρχές του 2009 έχει εκδώσει 100 νέες άδειες. Τα 2/3 των νέων οικοδομικών αδειών αφορούν φυσικά τη Σαντορίνη, περίπου 50 ετησίως αφορούν την Ιο, ενώ στα υπόλοιπα νησιά οι νέες άδειες δεν ξεπερνούν συνήθως τις 10-20 ετησίως.

– Η πολεοδομία Μήλου, στην οποία υπάγονται επίσης η Κίμωλος, η Σίφνος και η Σέριφος, εκδίδει περί τις 200 νέες οικοδομικές άδειες ετησίως. Πιο συγκεκριμένα, το 2008 εξέδωσε 211 άδειες, έναντι 125 αδειών το 2007. Από τις 211 άδειες του 2008, οι 96 αφορούσαν τη Μήλο, οι 58 τη Σίφνο, οι 42 τη Σέριφο, οι 15 την Κίμωλο. Από τις αρχές του 2009 εξέδωσε 92 άδειες, από τις οποίες 40 τη Μήλο, 26 τη Σίφνο, 14 τη Σέριφο και 12 την Κίμωλο.

– Η πολεοδομία Άνδρου εξέδωσε το 2008 230 νέες οικοδομικές άδειες, ενώ από τις αρχές του έτους 111 νέες άδειες. Ο ρυθμός έκδοσης νέων αδειών είναι τα τελευταία χρόνια υψηλός: 229 το 2007, 268 το 2006, 298 το 2005. Το μόνο που συγκρατεί κάπως τη φρενήρη δόμηση είναι… η τραγική υποστελέχωση του πολεοδομικού γραφείου.

– Η πολεοδομία Τήνου εξέδωσε πέρυσι 143 οικοδομικές άδειες, 133 το 2007, ενώ από τις αρχές του έτους 51 νέες οικοδομικές άδειες.

——-

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19-07-09

Χώρα Νάξου:  από το μεσαιωνικό στο τουριστικό τοπίο

Κτισμένο σε έναν χαμηλό αλλά οχυρό λόφο δίπλα στη θάλασσα και στην άκρη του μεγαλύτερου λιβαδιού των Κυκλάδων, το Κάστρο της Χώρας της Νάξου και ένα μικρό τμήμα του οικισμού διατηρούν ακόμη τα μεσαιωνικά τους χαρακτηριστικά, αντίσταση στο κύμα ανοικοδόμησης που άρχισε τη δεκαετία του 1970. Στο πρώτο πλάνο της αεροφωτογραφίας, από βορρά προς νότο, διακρίνεται καθαρά η πυκνή μεσαιωνική δομή του οικισμού με το Κάστρο ψηλά και χαμηλότερα τις λαϊκές γειτονιές “Μπούργκος” και “Εβριακή” (από τη σύντομη παραμονή Εβραίων την περίοδο 1566-1774), ενώ στο βάθος αριστερά αναπτύσσεται η νέα τουριστική πόλη στον Άη Γιώργη. Το τοπίο στο βάθος ολοκληρώνεται με τον υγροβιότοπο (τμήμα του οποίου έχει καταλάβει το αεροδρόμιο) και τη χερσόνησο της Στυλίδας. Το φόντο της Πάρου λειτουργεί σ’ αυτή την πλευρά της Νάξου ως μόνιμη υπενθύμιση του “απέναντι”.

Παρά την έλλειψη φυσικού λιμένα, η πόλη άκμασε ήδη από την Κυκλαδική και Μυκηναϊκή περίοδο. Εκτός από τον ναό του Απόλλωνα στο νησάκι των “Παλατιών”, με την “Πορτάρα”, χαρακτηριστικό τοπόσημο της πόλης και του νησιού, στη βόρεια πλευρά έχουν βρεθεί εκτεταμένα ίχνη της αρχαϊκής και μυκηναϊκής πόλης. Η σημερινή μορφή του Κάστρου και των άλλων οχυρωμένων γειτονιών διαμορφώνεται σταδιακά από το 1207 και μετά, με την κατάληψη της πόλης από τους Βενετούς υπό τον Μάρκο Σανούδο και τη δημιουργία του Δουκάτου του Αιγαίου με πρωτεύουσα τη Νάξο. Το 1420 ο Buondelmondi (βλ. Εικόνα 1) αναφέρεται σε οργανωμένο κάστρο, οχυρό λιμάνι με αρσενάλια και πληθυσμό καθολικών, ορθοδόξων και Αρμενίων. Ο Tournefort αναφέρει ότι σε απογραφή του 1690 η πόλη είχε 4.000 κατοίκους, μεγάλη εμπορική κίνηση, σχολεία και καλή οχύρωση. Η έκταση της πόλης παραμένει περίπου στα μεσαιωνικά της όρια μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα-αρχές του 20ού, όταν αρχίζουν να κτίζονται, εκτός της οχύρωσης, νέες κατοικίες στη νότια πλευρά του Κάστρου και στο Νιο Χωριό (βλ. Εικόνα 2).

Η σημερινή ζωή της πόλης εξαρτάται κυρίως από τον τουρισμό και τις οικοδομές και δευτερευόντως από το εμπόριο κηπευτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων και μαρμάρου. Με περίπου 11.000 μόνιμους κατοίκους (2005) και διπλάσιους επισκέπτες, οι πυκνότητες το καλοκαίρι είναι πολύ υψηλές, ιδίως στις νέες τουριστικές περιοχές όπως του Άη Γιώργη (βλ. Εικόνα 3). Η τουριστική επέλαση έχει αυξήσει κατακόρυφα τα τοπικά εισοδήματα, έχει αλλάξει ριζικά το παραλιακό μέτωπο, έχει ωθήσει σε επάλληλες επεκτάσεις της πόλης και έχει δημιουργήσει μεγάλες πιέσεις στις αξίες γης και ακινήτων. Πρόσφατα, με απόφαση του ΣτΕ, η πόλη γλίτωσε από μια τεράστια και αλόγιστη επέκταση του υπάρχοντος λιμανιού, ενώ εκκρεμούν άλλες προσφυγές για πολεοδομικές παρανομίες στην περιφέρεια της πόλης.

Τα μεσαιωνικά τμήματα της Χώρας αποτελούν αρχέτυπο δείγμα της αμυντικής αλλά και αντισεισμικής και οικολογικής πολεοαρχιτεκτονικής του Αιγαίου. Τα εξωτερικά σπίτια, με λιγότερα ανοίγματα και ενισχυμένη δόμηση, αποτελούν το τείχος. Η οργάνωση αυτή φαίνεται καθαρά στο Κάστρο που είχε δύο πύλες (σήμερα υπάρχει και τρίτη προσπέλαση), περιμετρική οργάνωση με κεντρικό πύργο, όπου και η μικρή πλατεία με την καθολική εκκλησία, το καθολικό επισκοπικό μέγαρο, την ανακαινισμένη σχολή των Ουρσουλινών και το αρχαιολογικό μουσείο (βλ. Σχήμα 1). Οι οχυρωμένες λαϊκές γειτονιές στη βόρεια πλευρά κάτω από το Κάστρο είχαν παρόμοια οργάνωση και τρεις πύλες εισόδου, του “Γυαλού” προς το λιμάνι, της “Φουντάνας”, βόρεια, προς το μεγάλο πηγάδι πόσιμου νερού, και του “Προφήτη Ηλία” νότια, δίπλα στην ομώνυμη εκκλησιά. Η συμπαγής κτιριακή μάζα του οικισμού, “δεμένη” οριζόντια με τη συνεχή δόμηση, τα στεγαστά και τις αντηρίδες, έχει σημαντική αντισεισμική λειτουργία.

Ο περιορισμένος χώρος και η υψηλή πυκνότητα πληθυσμού, η κλίση του εδάφους και οι αμυντικές και κατασκευαστικές απαιτήσεις, διαμόρφωσαν ιδιαίτερους θεσμούς οργάνωσης του χώρου που περιγράφονται στο Νομικόν τοις Κατοίκοις Νήσου Ναξίας, του 1806. Στο θεσμικό αυτό πλαίσιο – το οποίο αμφισβητεί ευθέως τις απόψεις περί αυθόρμητης, ανώνυμης λαϊκής αρχιτεκτονικής στα νησιά των Κυκλάδων – καθορίζονται τα ύψη των οικοδομών, οι διαστάσεις των δρόμων και των πλατωμάτων, εισάγεται η οροφοκτησία και η δυνατότητα κάλυψης των δρόμων με στεγαστά και δίνεται πρόνοια για τον αερισμό-φωτισμό των χώρων, ακόμη και για τη θέα, στοιχεία που συναντούμε και σε άλλους αντίστοιχους βυζαντινούς και μεσαιωνικούς κανονισμούς.

Οι πεζόδρομοι και τα πλατώματα παραμένουν και σήμερα τα πιο ισχυρά χαρακτηριστικά της πολεοδομικής δομής του Κάστρου και των οχυρωμένων γειτονιών. Ακολουθούν τις υψομετρικές καμπύλες ή διαμορφώνουν κάθετα σκαλιά, χωρίς μεγάλους οπτικούς άξονες (βλ. Εικόνα 4). Δημιουργούν μια συνεχή εναλλαγή ενδιαφερόντων και εντυπώσεων και λειτουργούν ως μεταβατικά στοιχεία μεταξύ των κατοικιών και του περιορισμένου δημόσιου χώρου (βλ. Εικόνα 5). Αυτά τα χαρακτηριστικά κράτησαν το αυτοκίνητο εκτός και επέτρεψαν τη συνέχεια της κίνησης με τα πόδια, η οποία, παρά τις δυσκολίες που επιβάλλει, παραμένει η βασική συνιστώσα της ανθρώπινης κλίμακας στους οικισμούς του Αιγαίου. Οι πεζόδρομοι λειτουργούν επιπλέον ως φυσικοί οριζόντιοι αεραγωγοί για τον δροσισμό εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Σε συνδυασμό με τους χοντρούς πέτρινους τοίχους με τα μικρά ανοίγματα και τη συλλογή νερού από τις ταράτσες σε στέρνες, προσδίδουν μια βιώσιμη οικολογική διάσταση στον οικισμό.

Στη δεκαετία 1995-2005 η τουριστική ανάπτυξη εισχώρησε στο εσωτερικό του οικισμού, μετατρέποντας βίαια τις παραδοσιακές χρήσεις της κατοικίας και των καθημερινών εξυπηρετήσεων σε χρήσεις υπερ-τοπικές, εστίασης, διασκέδασης και εμπορίου (βλ. Εικόνες 6, 7 και 8). Στους μικρούς πεζόδρομους στριμώχνονται πεζοί, τραπέζια και κινητές προθήκες (βλ. Εικόνα 9). Τα προβλήματα επιδεινώνονται τις βραδινές ώρες, όταν η Χώρα γίνεται πόλος διασκέδασης για όλο το νησί, αναπαράγοντας άλυτα προβλήματα κυκλοφορίας και στάθμευσης. Το μεσαιωνικό τοπίο έχει μετατραπεί σε σκηνικό για την τουριστική κατανάλωση.

Κ.Χ.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

– Δέλλα – Ρόκκα, Ι. (1968) “Το δίκαιο της Νάξου κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας”, Επετηρίς Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών, τόμ. Ζ.

– Κάρτας, Α., Πολυχρονιάδης, Α., Χατζημιχάλης, Κ. (1968) Οι δρόμοι της Νάξου, Έδρα Μορφολογίας, Σχολή Αρχιτεκτόνων ΑΠΘ.

– Κουρουπάκη, Κ., Σαββαρή, Ε., Σταθάκη, Μ., Τσαμτσούρη, Β. (1981) Νάξος – Ελληνική Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική, Αθήνα: Μέλισσα.

– Κωτσάκης, Θ. (2001) Η Νάξος κατά την Ενετοκρατία (1207-1566), Αθήνα: Πελασγός.

– Πολυχρονιάδης, Α., Χατζημιχάλης, Κ. (1973) “Η δομή και τα χαρακτηριστικά του φυσικού περιβάλλοντος στη Νάξο”, Δουμάνη, Ο., Oliver, P. (επιμ.) Οικισμοί στην Ελλάδα, Αθήνα: Αρχιτεκτονικά Θέματα, σσ. 83-97.

Rapoport, A. (1969) House, Form and Culture, New Jersey: Prentice-Hall.

πηγή: http://www.greekscapes.gr/index.php/2010-01-21-16-47-29/landscapescat/64/119-naxos.html

Το άρθρο Νάξος εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Αλλεπάλληλες αποκαλύψεις διαφθοράς: μετά τις πολεοδομικές παρανομίες και τα ανείσπρακτα πρόστιμα, τώρα υπεξαίρεση εκατομμυρίων από τα έσοδα του δήμου

Της Έλλης Ισμαηλίδου

Μια απόφαση του νομάρχη Κυκλάδων κ. Δημήτρη Μπάιλα αναστάτωσε την πολιτική ζωή της Μυκόνου τον Ιούλιο του 2009. Η κυρία Σοφία Θεολογίτου, νομαρχιακή σύμβουλος, υπεύθυνη για τους υγειονομικούς ελέγχους στα μπαρ, στα κλαμπ και στα εστιατόρια της Μυκόνου, αποφασίστηκε να αλλάξει τόπο εργασίας διχάζοντας την τοπική κοινή γνώμη. Κατά την επίσημη αιτιολογία, η ίδια είχε ζητήσει οικειοθελώς τη μετακίνησή της σε νέα περιοχή ευθύνης στη Σύρο, ωστόσο οι συζητήσεις στο νησί επέμεναν ότι τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τους προηγούμενους μήνες πριν από τη μετακίνησή της η κυρία Θεολογίτου είχε υποβάλει στις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Μυκόνου μια σειρά αναφορές όχι υγειονομικού αλλά… πολεοδομικού ενδιαφέροντος! Σε αυτές κατέγραφε πολεοδομικές αυθαιρεσίες σε μπαρ και κέντρα διασκέδασης, τα οποία η ίδια επιθεώρησε στο πλαίσιο υγειονομικών ελέγχων, ανακαλύπτοντας επεκτάσεις δραστηριότητας σε περιοχές που δεν καλύπτονταν από την οικοδομική τους άδεια, κατάληψη της παραλίας, ακόμη και αυθαίρετα υπαίθρια μπαρ. Παρανομίες που «μύριζαν χρήμα με ουρά», όπως λέει τοπικός παράγοντας.

Φουντώνουν οι φήμες

Η υπόθεση πήρε τη νόμιμη οδό, αφού η κυρία Θεολογίτου κατέθεσε τις εκθέσεις της στον Δήμο Μυκόνου με κοινοποίηση στην Πολεοδομία Σύρου. Η ίδια, μετά την απόφαση του νομάρχη, αφού υπηρέτησε για ένα διάστημα στη Σύρο, έλαβε τη θέση της γενικής γραμματέως Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, στην οποία διορίστηκε από την κυβέρνηση. Ενα έγγραφο όμως της Πολεοδομίας Σύρου (στην αρμοδιότητα της οποίας εντάσσονται η Μύκονος, η Τζια και η Κύθνος) έμελλε να φανερώσει στα τέλη του 2009 ότι κάποιες φορές όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Η επιστολή εστάλη στον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρο Ρακιντζή, κατόπιν αιτήματός του για τις ανάγκες ειδικής έρευνας, και περιείχε λεπτομερή στοιχεία για τις αποφάσεις κατεδάφισης και τα πρόστιμα που επέβαλε η Πολεοδομία Σύρου το διάστημα 2007-2008. Το έτος 2007 από τα πρόστιμα συνολικού ύψους 1 εκατ. ευρώ που επιβλήθηκαν, μόλις οι… 124.000 ευρώ βεβαιώθηκαν με αποστολή των καταλόγων στις αρμόδιες ΔΟΥ. Αντίστοιχα, το 2008 από τα επιβληθέντα πρόστιμα ύψους 650.000 ευρώ δεν είχε βεβαιωθεί ούτε ένα ευρώ ως τον Οκτώβριο του 2009. Μάλιστα, σε τηλεφωνικό ερώτημα συνεργατών του κ. Ρακιντζή για την ανεξήγητη αδράνεια καθ΄ όλη τη διάρκεια του 2008, η απάντηση της Πολεοδομίας ήταν ότι η αρμόδια υπάλληλος βρισκόταν σε άδεια επί ενάμιση χρόνο και δεν υπήρχε κανένας να την αντικαταστήσει! Την ίδια στιγμή, το ίδιο έγγραφο αναφέρει ότι για τη διετία 2007-2008 δεν εκτελέστηκε καμία απολύτως απόφαση κατεδάφισης. Και οι φήμες για ιπτάμενα εκατομμύρια συνέχιζαν να φουντώνουν…

Διαφθορά και «αδιάφθοροι»

Μερικούς μήνες μετά ακολούθησαν νέες αποκαλύψεις. Τον Απρίλιο του 2010, κατόπιν διαδοχικών ελέγχων που διενεργήθηκαν από το Σώμα Επιθεωρητών του υπουργείου Εσωτερικών και τον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, αποκαλύφθηκαν στοιχεία που ενοχοποιούσαν τον διευθυντή και τον υποδιευθυντή της Πολεοδομίας για παραβάσεις φορολογικού χαρακτήρα. Από τους ελέγχους βρέθηκε ότι ο μεν διευθυντής διατηρούσε στον λογαριασμό του ποσό που ξεπερνούσε τις 600.000 ευρώ, ο δε υποδιευθυντής το 1,5 εκατ. ευρώ, τα οποία δεν μπορούσαν να δικαιολογηθούν με βάση το «πόθεν έσχες» τους, όπως σημειώνουν υψηλόβαθμοι παράγοντες της Γενικής Επιθεώρησης Δημόσιας Διοίκησης. Λίγο αργότερα οι δύο υπάλληλοι απολύθηκαν με απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου της Νομαρχίας, κατόπιν εισηγήσεως του ίδιου του νομάρχη κ. Μπάιλα, ενώ η υπόθεση παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη για περαιτέρω εξέταση.

Στη συνέχεια, τον Μάιο του 2010, πόρισμα της υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. (των λεγόμενων «αδιάφθορων») έκανε λόγο για πιθανή εμπλοκή ακόμη και αστυνομικών των Κυκλάδων σε πολεοδομικές αυθαιρεσίες στη Μύκονο και στη Σύρο. Οπως αποκάλυψε «Το Βήμα» στις 20 Μαΐου, το εν λόγω πόρισμα που εστάλη στη Δικαιοσύνη μιλούσε για γενικευμένη πρακτική των υπαλλήλων της Πολεοδομίας να επιβάλλουν πρόστιμα και στη συνέχεια να μην τα βεβαιώνουν μέσω αποστολής στην αρμόδια ΔΟΥ, με αποτέλεσμα αυτά να μην εισπράττονται ποτέ.

«ΝΤΟΜΙΝΟ» ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

Τα δημοτικά τέλη στις τσέπες υπαλλήλων

Υστερα από μια επεισοδιακή άνοιξη και ενώ η πολιτική ζωή της Μυκόνου έβαινε προς καλοκαιρινή «νηνεμία», ένα νέο οικονομικό σκάνδαλο με αδιευκρίνιστες πτυχές,αυτή τη φορά στον Δήμο Μυκόνου,έκανε την εμφάνισή του για να συγκλονίσει τον δημόσιο βίο, απειλώντας να συμπαρασύρει πολιτικά πρόσωπα του νησιού,λίγους μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές.

Ολα ξεκίνησαν όταν ξενοδόχος κλήθηκε να πληρώσει χρηματικό ποσό ως τέλος παρεπιδημούντων (2{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f} επί των ακαθαρίστων εσόδων), το οποίο ωστόσο είχε ήδη πληρώσει! Ο ξενοδόχος υπέβαλε καταγγελία και το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται.Ο έλεγχος που διεξήγαγε μεικτό κλιμάκιο από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικής Επιθεώρησης του υπουργείου Οικονομικών αποκάλυψε ότι το φαινόμενο κάθε άλλο παρά μεμονωμένο ήταν.Σύμφωνα με την κατηγορία, οι υπάλληλοι της οικονομικής υπηρεσίας εξέδιδαν συστηματικά πλαστές αποδείξεις και εισέπρατταν για λογαριασμό τους τα (υποτιθέμενα) δημοτικά έσοδα.

Μετά τη σχετική προκαταρκτική εξέταση που διέταξε η εισαγγελέας Πρωτοδικών κυρία ΕφηΣάλμα, ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος κατά τριών υπαλλήλων,οι οποίοι αντιμετωπίζουν ποινές κάθειρξης μέχρι και 20 ετών για τις κατηγορίες της πλαστογραφίας,της υπεξαίρεσης από υπάλληλο,της υπεξαγωγής εγγράφων και της ψευδούς βεβαίωσης.Ταυτόχρονα,δίωξη σε βαθμό πλημμελήματος ασκήθηκε σε βάρος ενός ακόμη υπαλλήλου που φέρεται να είχε μικρότερη εμπλοκή στο δίκτυο. Σε βάρος και των τεσσάρων υπαλλήλων,παράλληλα,έχει κατατεθεί αίτηση ασφαλιστικών μέτρων,ώστε να μην «εξανεμισθεί» η περιουσία τους όσο εξετάζεται ακόμη η υπόθεση.

Το νέο σκάνδαλο λειτούργησε ως έναυσμα για ένα «ντόμινο» εισαγγελικών ερευνών σχετικά με την εν γένει λειτουργία της οικονομικής υπηρεσίας του Δήμου Μυκόνου και ειδικότερα στην είσπραξη του τέλους παρεπιδημούντων από τα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια του νησιού.Ειδικό βάρος άλλωστε έχουν οι πιθανές πλημμέλειες των καταλόγων μεταξύ 2002 και 2004,καθώς τα ποσά που δεν έχουν βεβαιωθεί έχουν πλέον παραγραφεί, προκαλώντας υψηλές και κυρίως μη αναστρέψιμες ζημιές στα οικονομικά του δήμου. Παράλληλα, ανακαλύφθηκε ότι οι κατάλογοι συντάσσονταν όχι σε ετήσια βάση, ως ώφειλαν, αλλά…κάθε πέντε χρόνια, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σαφής εικόνα για το μέγεθος των οφειλών, την ταυτότητα των οφειλετών, τις προσαυξήσεις και τα πρόστιμα. Πληροφορίες ανεβάζουν το ύψος της ζημιάς του δήμου σε 3 εκατ. ευρώ.

Κρίσιμο παραμένει το ερώτημα για το ενδεχόμενο εμπλοκής πολιτικών προσώπων του νησιού στην κακοδιοίκηση των οικονομικών, τουλάχιστον λόγω πλημμελούς εποπτείας.

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=349741&dt=22/08/2010#ixzz0yB4in75B

Το άρθρο Μύκονος εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Της Μαρίνας Πολλάτου

Σοβαρές πολιτικές διαστάσεις ενδέχεται να πάρει ο χαρακτηρισμός μιας αγροτικής οδού ως δημοτικής, θέμα που, σύμφωνα με πληροφορίες του «Ε», αναμενόταν χθες να απασχολήσει εκτός ημερησίας διάταξης το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης. Η σοβαρότητα που επικαλούνται όσοι διατυπώνουν ενστάσεις γι’ αυτήν την υπόθεση είναι ότι με την αλλαγή του χαρακτήρα της οδού, αλλάζουν οι συντελεστές δόμησης στην περιοχή, κι έτσι πολύ εύκολα πίσω από κάθε θάμνο μπορεί να ξεπροβάλλει ένα σπίτι και η Κράτηγος να γίνει πολύ γρήγορα μια νέα Χρυσομαλλούσα. Κινδυνεύει δηλαδή να τιναχθεί στον αέρα, παρά το εγκεκριμένο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Μυτιλήνης και παρά την σε εξέλιξη πολεοδόμηση Βαρειάς – Νεάπολης, ολόκληρος ο πολεοδομικός σχεδιασμός της νότιας Μυτιλήνης. Το κατά πόσο ο χαρακτηρισμός ενός δρόμου μπορεί να αλλάξει τον πολεοδομικό σχεδιασμό μιας περιοχής, είναι ένα θέμα που σηκώνει συζήτηση.

Το Δημοτικό Συμβούλιο αναμενόταν να ζητήσει, τουλάχιστον αυτό διαβεβαίωναν οι ίδιες πηγές, την ακύρωση της νομαρχιακής απόφασης, με το αιτιολογικό πως προκαλεί τεράστιες επιπτώσεις στη δόμηση της Κρατήγου και της ευρύτερης περιοχής.

Με ταχύτητα…

Αν μη τι άλλο, προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση σε δημοτικούς συμβούλους, που αναμένεται να θέσουν το ζήτημα στο Δημοτικό Συμβούλιο, η ταχύτητα με την οποία εξετάστηκε το αίτημα ενός δημότη για το χαρακτηρισμό μιας αγροτικής οδού ως κύριας δημοτικής. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ιδιοκτησίες που βρίσκονται πάνω σε κύριες δημοτικές οδούς έχουν διαφορετικό συντελεστή δόμησης απ’ αυτές που βρίσκονται σε αγροτικές. Λέγεται δε ότι εκτάσεις στην Κράτηγο που έως την προηγούμενη Δευτέρα 11 Μαΐου για να κτίσει κανείς 200 τετραγωνικά μέτρα θα έπρεπε να διαθέτει τέσσερα ή έξι στρέμματα, έως και δεκαπλασιάζουν το οικοδομήσιμο εμβαδόν, φτάνοντάς το στα 2.000 τετραγωνικά.

Όλα ξεκίνησαν στα μέσα Φεβρουαρίου, όταν δημότης της Μυτιλήνης, που απεβίωσε μάλιστα πρόσφατα, υπέβαλε αίτηση στη νομαρχία με την οποία και ζητούσε να χαρακτηριστεί ως δημοτική οδός αυτή που ξεκινά απ’ την κύρια δημοτική οδό Αγριλιά Κρατήγου – Λουτρά, μετά τον οικισμό της Αγριλιάς, και οδεύει βόρεια καταλήγοντας μέσα από ένα ιδιαίτερα «πολύπλοκο» οδικό δίκτυο στα όρια του οικισμού της Νεάπολης. Ο δρόμος αυτός ήταν χαρακτηρισμένος ως αγροτικός-δασικός και με νομαρχιακή απόφαση, ύστερα από τη θετική εισήγηση της Πολεοδομίας και του ΣΧΟΠ του νομού Λέσβου, χαρακτηρίστηκε ως κύρια δημοτική οδός.

Τα μονοπάτια… δρόμοι

Κι όχι μόνο αυτή, αφού η απόφαση που τελικά λήφθηκε και στάλθηκε για δημοσίευση σε ΦΕΚ δεν αφορά μόνο το αρχικό αίτημα του δημότη, αλλά και δεύτερο αίτημα που υποβλήθηκε λίγες μέρες μετά, ενώ χαρακτηρίζει συνολικά τέσσερις οδούς ως κύριες δημοτικές. Οι οδοί αυτοί, που βρίσκονται στις περιφέρειες Ταξιαρχών, Αγίας Μαρίνας, Νεάπολης, Πληγωνίου και Αγριλιάς Κρατήγου, χαρακτηρίζονται από παλιούς Μυτιληνιούς που ζουν μόνιμα στην περιοχή, ως «απλά μονοπάτια». Αυτοί, αλλά και δημοτικοί σύμβουλοι που ενημερώθηκαν σχετικά, ύστερα από καταγγελίες πολιτών, έκαναν χθες λόγο για τεραστίων διαστάσεων σκάνδαλο, ενώ αναμενόταν στη συνεδρίαση να παρουσιαστούν και χάρτες πάνω στους οποίους θα εμφανίζονταν τα μονοπάτια που πλέον είναι δημοτικές οδοί, ως δρόμοι δηλαδή που σύμφωνα με τη νομοθεσία «συνδέουν οικισμούς μεταξύ τους».

Το όλο θέμα, πάντως, προκάλεσε σωρεία ερωτηματικών, τα οποία και επρόκειτο να διατυπωθούν και χθες στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Πώς με μια απλή αίτηση δημότη η Πολεοδομία και το ΣΧΟΠ, δίχως να λάβει καν υπόψη τη θέση του ενδιαφερόμενου δήμου, μπορεί να «πολεοδομεί», χαρακτηρίζοντας τέσσερις νέους δρόμους; Ποιος κίνησε τη συνήθως με ρυθμούς χελώνας γραφειοκρατία, ώστε ακριβώς μέσα σε 44 μέρες – απ’ την αίτηση έως την αποστολή της απόφασης στο Εθνικό Τυπογραφείο!!! – να ανατραπούν εντελώς οι όροι δόμησης σε ένα τμήμα της νότιας Μυτιλήνης;

Ασφαλώς, το θέμα θα μας απασχολήσει δημοσιογραφικά, αφού υπάρχουν αρκετά ερωτήματα που ζητούν απάντηση και επεξηγήσεις απ’ όλους τους εμπλεκομένους (υπηρεσίες και πρόσωπα).

——————————–

ΕΜΠΡΟΣ, 14/05/2009

Παράνομος ο χαρακτηρισμός

Της Μαρίας Χατζηγεωργίου

– Με διπλωματική τεχνική που αρμόζει στην παρούσα προεκλογική περίοδο, ο Π. Βογιατζής δηλώνει ότι δεν θα προβεί σε καμία κίνηση αντικατάστασης της αντινομάρχη, ή ανάκλησης της απόφασης του χαρακτηρισμού παρά το πόρισμα καταπέλτη των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, αλλά θα αναμένει την απόφαση των Δικαστηρίων.

– Αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας και χειρισμών της Δ/νσης Πολεοδομίας, καθώς υπάρχουν και άλλες ανάλογες περιπτώσεις χαρακτηρισμών οδών, με διαδικασίες επί της ουσίας παράνομες.

Ο δρόμος της Αγριλιάς ως κύριος δημοτικός

– Ο δήμος Μυτιλήνης έχει προσφύγει στο ΣτΕ.

Ο χαρακτηρισμός του δρόμου της Αγριλιάς του δήμου Μυτιλήνης ως δημοτικός, είχε δημιουργήσει πέρυσι το καλοκαίρι απανωτές σεισμικές δονήσεις και αντιδράσεις, από την τοπική κοινωνία, φορείς και περιβαλλοντικούς συλλόγους, προκαλώντας μεγάλο πονοκέφαλο στο Νομάρχη Παύλο Βογιατζή και την αντινομάρχη Μαρία Τζουβελεκάκη, που είχαν εμπλακεί με τις υπογραφές τους στην υπόθεση αυτή.

Είχαν γραφτεί και ειπωθεί πολλά εκείνη την περίοδο για τον περίφημο χαρακτηρισμό του δρόμου, με τις ευλογίες της αντινομάρχη. Όταν μάλιστα έγινε γνωστό ότι ο σύζυγός της είχε αγοράσει αγροτεμάχιο στην περιοχή και με την απόφαση της συζύγου του γινόταν οικοδομήσιμο, η «φωτιά» φούντωσε ακόμη περισσότερο.

ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Σήμερα, ένα χρόνο μετά το «σκάνδαλο» που είχε διχάσει τότε τη Νομαρχιακή Αρχή Βογιατζή, έρχεται το πόρισμα των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και ουσιαστικά δικαιώνει όσους τότε εξέφραζαν τις αμφιβολίες τους γι αυτή την πράξη χαρακτηρισμού.

Πρώτος είχε αναδείξει το θέμα ο επικεφαλής της παράταξης «Κίνηση Πολιτών Σύμπραξη Τώρα» Γιάννης Ζερδελής, ο οποίος είχε προκαλέσει συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο, που πήρε ομόφωνη απόφαση να ζητήσει τον αποχαρακτηρισμό του δρόμου και να καταφύγει στη δικαιοσύνη αν χρειαστεί.

Μετά την έκταση που πήρε τότε το θέμα, ο Νομάρχης προσπάθησε να ακυρώσει την απόφαση της Μ. Τζουβελεκάκη, όμως η προσπάθειά του δεν πέτυχε, αφού για τυπικούς λόγους η Περιφέρεια απέρριψε τη νέα του απόφαση, λαμβανομένου υπόψη ότι ο Νομάρχης είχε εκχωρήσει τις πολεοδομικές αρμοδιότητες στην αντινομάρχη. Τελικά η απόφαση Τζουβελεκάκη, δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ τον περασμένο Σεπτέμβριο και θεωρείται νόμος του κράτους.

ΣΤΟΠ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ

Ο Νομάρχης, προσπαθώντας ίσως να αποδυναμώσει όσο γίνεται το χαρακτηρισμό αυτό, με έγγραφό του στην Πολεοδομία Λέσβου έδωσε οδηγία να μην εκδίδονται οικοδομικές άδειες βάσει της συγκεκριμένης απόφασης στην Αγριλιά.

ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ

Μετά τις εκλογές και την αλλαγή της κυβέρνησης το φθινόπωρο, η νέα Γενική Γραμματέας της Περιφέρειας Σοφία Θεολογίτου, ζήτησε τη διερεύνηση της υπόθεσης από το Σώμα Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης.

Μετά την ανακοίνωση του πορίσματος των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, ο Γ. Ζερδελής και ο Β. Τεντόμας, παραχώρησαν συνέντευξη τύπου στα ΜΜΕ επαναφέροντας στην επικαιρότητα το θέμα και ζητώντας από το Νομάρχη να πράξει τα δέοντα, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του πορίσματος.

Ο Β. Τεντόμας, κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή στο θέμα, εξήγησε τις συνέπειες της απόφασης αυτής στο περιβάλλον και τη γύρω περιοχή.

«Όταν χαρακτηρίζεται ένας δρόμος ως κύριος δημοτικός, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, για την κατάτμηση μεγάλων αγροτικών εκτάσεων στην αρτιότητα που επιτρέπεται στην περιοχή, συνήθως είναι 4 στρέμματα, και από εκεί που έχουμε 2 ή 3 ιδιοκτησίες των 40 στρεμμάτων, μετά από λίγο η εικόνα θα αλλάξει, με οικιστική ανάπτυξη της περιοχής δυσανάλογη, χωρίς σχεδιασμό κατά τα συμφέροντα των ιδιοκτητών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο χαρακτηρισμός του δρόμου της Αγριλιάς σε δημοτικό αντιστρατεύεται το Γενικό Πολεοδομικό της Μυτιλήνης».

Ο Γιάννης Ζερδελής αναφερόμενος στις λεπτομέρειες του πορίσματος, το χαρακτήρισε καταπέλτη για τη Νομαρχιακή Αρχή και τις επιλογές Τζουβελεκάκη και Βογιατζή.

«Στο πόρισμα των 30 και πλέον σελίδων, οι Επιθεωρητές Ελεγκτές, τολμούν να αναφέρουν πράγματα, που ακόμη και γω αρχικά δεν είχα τολμήσει να τα πω. Η απόφαση αυτή αναφέρει εγγράφως τέσσερις βασικούς νόμους, που διέπουν το χαρακτηρισμό μιας οδού σε δημοτική και λέει σαφώς ότι αυτοί οι νόμοι έχουν παραβιαστεί. Με λίγα λόγια, ο χαρακτηρισμός αυτός είναι παράνομος».

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ

Ο Γ. Ζερδελής άσκησε έντονη κριτική στη στάση που τήρησε στην ιστορία αυτή ο Π. Βογιατζής, λέγοντας ότι οι κινήσεις που έκανε για να ακυρώσει την απόφαση της Μ. Τζουβελεκάκη ήταν πολύ αδύναμες και περιορισμένες. «Ακόμη και το έγγραφο που έκανε ο Π. Βογιατζής στην πολεοδομία, για να μην βγουν άδειες στην περιοχή, δεν στέκει νομικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Ελεγκτές Δημόσιας Διοίκησης αναφέρουν ότι ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός δεν είναι μοναδικός στο πρόσφατο παρελθόν στον τόπο μας. Με τις ίδιες διαδικασίες, νομότυπες μεν, πλην όμως επί της ουσίας παράνομες, αφού δεν εξέταζαν την ουσία των προεδρικών διαταγμάτων και των νόμων, χαρακτηρίστηκαν πολλοί ακόμη δρόμοι «κύριοι δημοτικοί». Καλώ τους αρμόδιους να εξετάσουν και τις προηγούμενες αποφάσεις χαρακτηρισμών δρόμων και φυσικά η συγκεκριμένη υπόθεση της Αγριλιάς να πάρει την τροπή που ορίζουν οι νόμοι».

ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣτΕ

Να θυμίσουμε ότι για το θέμα αυτό είχε προσφύγει ο Δήμος Μυτιλήνης στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η υπόθεση, σύμφωνα με τον Γ. Ζερδελή, έχει ήδη συζητηθεί και αναμένεται τους επόμενους μήνες η απόφαση.

Ν ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ

Ο Δημοτικός Σύμβουλος Μυτιλήνης κάλεσε το Νομάρχη να αναλάβει τις ευθύνες του και να προχωρήσει άμεσα, βασιζόμενος στο πόρισμα, στην ανάκληση της απόφασης της Μ. Τζουβελεκάκη.

Στις πολιτικές ευθύνες του Νομάρχη αναφέρθηκε και ο Β. Τεντόμας, ο οποίος σε ερώτησή του στον Π. Βογιατζή για το τι σκοπεύει να κάνει μετά την έκδοση του πορίσματος, εκείνος του απάντησε ότι δεν θα κάνει τίποτα και θα περιμένει την απόφαση της δικαιοσύνης. Ο Β. Τεντόμας χαρακτήρισε τη στάση αυτή του Π. Βογιατζή διπλωματική στο πνεύμα της προεκλογικής περιόδου για την αποφυγή δυσαρεσκειών και άλλων προβλημάτων από τους θιγόμενους ψηφοφόρους.

Ν’ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ

«Ο Νομάρχης οφείλει να αντικαταστήσει άμεσα την αντινομάρχη, να ανακαλέσει την απόφαση του χαρακτηρισμού στο δρόμο της Αγριλιάς και να ελέγξει την Πολεοδομία για τον ελλιπή τρόπο, με τον οποίο μέχρι τώρα χειριζόταν αυτά τα θέματα. Δεν είναι τυχαίο ότι με αυτές τις αποφάσεις, κάποιοι που μέχρι χθες είχαν ένα αγροτεμάχιο που άξιζε π.χ. 100 ευρώ μετά το χαρακτηρισμό η αξία του εκτοξεύεται στις 100.000 ευρώ».

———————————————-

ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 15 Ιουλίου 2010

Οι αρχαιότητες

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ Η ΘΗΤΕΙΑ Α. ΠΑΥΛΙΔΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ

Του Στρατή Μπαλάσκα

Τέλος, αξίζει μια αναφορά στην πρακτική του Αριστοτέλη Παυλίδη σε σχέση με την καταστροφή αρχαιοτήτων που πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια της θητείας του μέσα στον χώρο του υπουργείου στη Μυτιλήνη, χωρίς ποτέ να υπάρξει έλεγχος των καταγγελλομένων.

Το υπουργείο, λοιπόν, πραγματοποίησε, σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 94/9.2.2005 οικοδομική άδεια που εκδόθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2005, αυθαίρετες οικοδομικές εργασίες και μάλιστα σοβαρές. Με την ανοχή των αρμόδιων υπηρεσιών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λέσβου και φυσικά των ίδιων των ελεγκτικών μηχανισμών του υπουργείου Αιγαίου, κατεδαφίστηκαν τμήματα του χαρακτηρισμένου κτιρίου του υπουργείου για τα οποία είχε εκδοθεί απλά άδεια επισκευής! Κάνοντας χρήση μιας άδειας από το τοπικό συμβούλιο μνημείων, στην οποία δηλωνόταν ότι κατά τις εργασίες θα πραγματοποιηθεί επιφανειακή εργασία ενός αγωγού αποστράγγισης, κατασκευάστηκαν πεδιλοδοκοί από οπλισμένο σκυρόδεμα σε βάθος 2,5 μέτρων, βάθος στο οποίο κατέβηκαν με παράνομες εκσκαφές. Ας σημειωθεί ότι η περιοχή όπου βρίσκεται το υπουργείο Αιγαίου ταυτίζεται με το τέμενος της θεάς Αφροδίτης, όπου και η Σχολή της Σαπφούς στην κορυφή της αρχαίας πόλης.

Ολα αυτά όμως φαίνεται πως ήταν «ψιλά γράμματα» για τον Αριστοτέλη Παυλίδη. Αλλά και για τον πρωθυπουργό και το Γραφείο του που σήμερα δηλώνουν έκπληκτοι.

———————————————–

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 19/08/2008

Το άρθρο Λέσβος εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Οι 173 πολεοδομίες της χώρας καταγγέλλονται για ανεπαρκείς ελέγχους, διαφθορά και απίστευτη γραφειοκρατία

Της Τάνιας Γεωργιοπούλου

Σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν περί τα 25.000.000 κτίσματα από τα οποία τα 2.500.000 είναι «εντελώς αυθαίρετα», μιλάμε δηλαδή για ένα ποσοστό 10{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f}. Τα υπόλοιπα, σε ποσοστό 90{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f}, έχουν κάποιου είδους πολεοδομικές αυθαιρεσίες, μικρές ή μεγάλες. Η τήρηση της πολεοδομικής νομοθεσίας στην Ελλάδα θεωρείται μάλλον προαιρετική από τους πολίτες, αλλά, όπως στην πράξη αποδεικνύεται, και από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Νόμοι που δεν τηρούνται και παρανομίες που νομιμοποιούνται εκ των υστέρων, δημιουργούν ένα άναρχο οικιστικό σκηνικό που θα μπορούσε να συνοψιστεί στη φράση «χτίσε όπου θέλεις, όσο θέλεις, όπως θέλεις, και έχει… ο πολιτικός».

Οι 173 πολεοδομίες της χώρας αποτελούν, σύμφωνα με τις εκθέσεις των ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, έναν από τους περισσότερο προβληματικούς τομείς της Δημόσιας Διοίκησης όσον αφορά την εξυπηρέτηση των πολιτών αλλά και τα επίπεδα διαφθοράς. Το 1/5 των καταγγελιών των πολιτών που φτάνουν στο σώμα αφορά τις πολεοδομίες.

Πολύπλοκη νομοθεσία

Ωστόσο, το στατιστικό αυτό στοιχείο έχει δύο «αναγνώσεις». Οι πολίτες από τη μία ταλαιπωρούνται στις πολεοδομίες, από το δαίδαλο των οποίων δεν ξεμπλέκουν χωρίς «γρηγορόσημο». Μια πολύπλοκη νομοθεσία με αλληλοαναιρούμενες συχνά διατάξεις αποτελεί το κατάλληλο πλαίσιο γι’ αυτή την κατάσταση.

Από την άλλη, ελάχιστοι απ’ όσους θέλουν να κτίσουν είναι διατεθειμένοι να περιορίσουν τις οικιστικές τους απαιτήσεις και να ακολουθήσουν όσα ορίζει η πολεοδομική νομοθεσία. Έτσι, ενώ στην εκδοθείσα πολεοδομική άδεια όλα «φαίνονται» σύννομα, στο τέλος προκύπτει ένα διαφορετικό και παράνομο ακίνητο.

Τα υπόγεια μετατρέπονται σε χώρους κύριας κατοικίας, οι πιλοτές, οι υπαίθριοι και ημιυπαίθριοι χώροι κλείνονται, τα πατάρια μέσα από τις κεραμοσκεπές κρύβουν έναν επιπλέον όροφο. Πέργκολες, σκέπαστρα, μπάρμπεκιου, γκαράζ που χτίζονται και περιβάλλοντες χώροι που πλακοστρώνονται, συμπληρώνουν το σκηνικό της αναρχίας και της ασυδοσίας, υπό τα αδιάφορα μάτια της πολεοδομίας.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, για να συνδεθεί μια οικοδομή με τα δίκτυα κοινής ωφελείας, πρέπει να έχει ελεγχθεί από την αρμόδια πολεοδομία. Στο γνωστό στους μηχανικούς «διάταγμα Κατσιγιάννη» του 1993 περιγράφεται αναλυτικά τόσο ο τρόπος έκδοσης οικοδομικών αδειών όσο και ο έλεγχος αυτών από την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία μετά το πέρας των οικοδομικών εργασιών.

Δεν γίνονται αυτοψίες

Ανάμεσα στ’ άλλα καθορίζεται σαφώς ότι η πολεοδομία διενεργεί αυτοψία «εξετάζοντας αν η οικοδομή συμφωνεί με τα εγκεκριμένα σχέδια της οικοδομικής άδειας». Μόνο τότε η άδεια θεωρείται από την υπηρεσία και πραγματοποιείται η σύνδεση με τα δίκτυα. Όμως στην πράξη, η σύνδεση πραγματοποιείται με υπεύθυνη δήλωση του επιβλέποντος μηχανικού, που δηλώνει ότι όλα έγιναν όπως προβλέπεται στην άδεια.

«Σχεδόν σε καμία πολεοδομία δεν επαρκεί το προσωπικό για να πραγματοποιεί τις αυτοψίες στις οικοδομές που ολοκληρώνονται. Η ηλεκτροδότηση γίνεται με υπεύθυνη δήλωση μηχανικού», δηλώνει στην «Κ» ο κ. Τάσος Προυσαλιάδης, τμηματάρχης της πολεοδομίας Βούλας.

Ολες οι πολεοδομίες λοιπόν παρανομούν; Οχι γιατί η Πολιτεία φρόντισε να καλύψει τις υπηρεσίες. Μόλις τέσσερις ημέρες μετά την έκδοση του παραπάνω διατάγματος, ένα επεξηγηματικό έγγραφο από το ΥΠΕΧΩΔΕ έφτασε στις πολεοδομίες ανά τη χώρα.

Το συγκεκριμένο έγγραφο εξηγούσε ότι εξακολουθεί να ισχύει η απόφαση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ (Δ–28116) του 1991. Η συγκεκριμένη απόφαση αναφέρει ότι «με αφορμή τις έντονες διαμαρτυρίες των πολιτών σε όλη την επικράτεια και για την αποφυγή μεγάλων καθυστερήσεων, επιτρέπεται η προσωρινή σύνδεση των οικοδομών με τα δίκτυα ΔΕΗ και ύδρευσης μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη για θεώρηση της άδειας χωρίς αυτοψία με συνημμένη δήλωση των επιβλεπόντων μηχανικών». Ενα έγγραφο, λοιπόν, καταργεί τη νομοθεσία και ακυρώνει κάθε προσπάθεια να μπει ένα φρένο στις αυθαιρεσίες.

Νόμος χωρίς απόφαση

Είναι ολοφάνερο ότι η εκάστοτε κυβέρνηση βολεύεται από το αλαλούμ στο χώρο της οικοδομικής δραστηριότητας. Από το 2003 έχει ψηφιστεί νόμος (3212) που θεσμοθετεί τη δημιουργία τμήματος ελέγχου πολεοδομικών αδειών στο ΣΕΕΔΔ (Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης). Η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) που απαιτείται για την εφαρμογή της διάταξης, δεν υπογράφηκε ποτέ.

Η πολεοδομία κινητοποιείται μόνο σε περίπτωση καταγγελίας. Τότε διενεργεί αυτοψία, καταγράφει τις παρανομίες και επιβάλλει υψηλά πρόστιμα, για την είσπραξη των οποίων είναι αρμόδια η εφορία. Ο επιβλέπων μηχανικός που έχει υπογράψει ότι η οικοδομή «είναι εντάξει» τις περισσότερες φορές δηλώνει ότι οι αυθαιρεσίες έγιναν μετά την ολοκλήρωση των εργασιών. Επειτα από πολύχρονη διαδικασία με ενστάσεις από την πλευρά των πολιτών και δικαστήρια, το ακίνητο ή τμήματά του χαρακτηρίζονται κατεδαφιστέα. Η πολεοδομία στέλνει το σχετικό κατάλογο των κατεδαφιστέων κτισμάτων στον αρμόδιο προϊστάμενο, τον νομάρχη ή τον δήμαρχο. Εκεί τελειώνουν όλα.

Οι κατεδαφίσεις

Σύμφωνα με τους αρμοδίους δεν υπάρχουν κονδύλια, δεν υπάρχουν συνεργεία, είναι εξαιρετικά δύσκολο να οργανωθεί μια κατεδάφιση. Στην πραγματικότητα, όμως, ο αιρετός προϊστάμενος των πολεοδομιών δέχεται μεγάλες πιέσεις από τους ψηφοφόρους του. Όπως όλοι γνωρίζουμε, σπάνια τα αυθαίρετα κατεδαφίζονται.

Όπως επισημαίνει στην «Κ» ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια ανεξάρτητη υπηρεσία για τις κατεδαφίσεις. Όμως, κανένας πολιτικός δεν θέλει να τα «βάλει» με τους πολίτες στο συγκεκριμένο θέμα. «Αν έχεις έναν, δύο που παρανομούν μπορείς να τους τιμωρήσεις. Αν έχεις χιλιάδες δεν μπορείς να λάβεις δραστικά μέτρα», τονίζει ο ίδιος.

O τοίχος που… αντιστέκεται σε υπουργούς, ευρωδικαστές

Τον Νοέμβριο του 1987, η κ. Αικατερίνη Φωτοπούλου είδε μπροστά στο σπίτι της στη Φολέγανδρο να υψώνεται ένας τοίχος ύψους 2,5 μέτρων. Τι και αν επρόκειτο για αιγιαλό, τι και αν δεν υπήρχε οικοδομική άδεια, τι και αν η ανέγερση περιτοίχισης ήταν εντελώς παράνομη…

Η κ. Φωτοπούλου, αντίθετα από ό,τι θα επέλεγαν οι περισσότεροι, αποφάσισε να διεκδικήσει το δίκαιο και τη… θέα της προς το Αιγαίο. Είκοσι χρόνια μετά, κατάφερε να κρατάει στα χέρια της απόφαση κατεδάφισης από τον νομάρχη, από τον περιφερειάρχη, από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Εχει καταφέρει ακόμα και να λάβει αποζημίωση για ηθική ζημία και ηθική βλάβη. Δεν έχει καταφέρει όμως να απαλλαγεί από τον τοίχο, που βρίσκεται ακόμα εκεί.

Μετά τις περιπέτειές της με την ελληνική Δικαιοσύνη και αφού το 1996 ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ υπέγραψε υπουργική απόφαση σύμφωνα με την οποία ο τοίχος έπρεπε να κατεδαφιστεί -χωρίς ωστόσο κανένα πρακτικό αποτέλεσμα- η κ. Φωτοπούλου προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Τον Νοέμβριο του 2004 στην υπόθεση «Φωτοπούλου κατά Ελλάδας» το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαιώνει τον προσφεύγοντα και υποχρεώνει το ελληνικό Δημόσιο:

• Να συμμορφωθεί με τις πράξεις των διοικητικών οργάνων που έχουν τελεσίδικο χαρακτήρα – στην προκειμένη περίπτωση απόφαση του ΣτΕ που καθορίζει ότι η κατεδάφιση πρέπει να λάβει χώρα.
• Να καταβάλει χρηματική αποζημίωση στον θιγόμενο.
• Να προχωρήσει σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες ώστε να αποτραπούν παρόμοιες παραβιάσεις στο μέλλον.

Μάλιστα, η επιτροπή των αρμόδιων υπουργών όλων των κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης στα τέλη του 2006 επανεξέτασε την πορεία της υπόθεσης, διαπιστώνοντας ότι το κράτος -σ.σ. η Ελλάδα- δεν έχει κάνει τίποτα από όσα θα έπρεπε σε σχέση με την υπόθεση. Το ελληνικό Δημόσιο κατέβαλε στην κ. Φωτοπούλου την αποζημίωση που της επιδικάστηκε, αδυνατεί όμως να δρομολογήσει την κατεδάφιση του τοίχου. Ετσι, η κ. Φωτοπούλου ετοιμάζεται τώρα να προσφύγει για δεύτερη φορά στην ευρωπαϊκή δικαιοσύνη. Απίστευτο, αλλά ελληνικό.

Ένα εκατ. ευρώ πρόστιμο, αλλά ουδέν αποτέλεσμα

Χαρακτηριστικό παράδειγμα κτιρίου που η τελική του μορφή «απέχει πολύ» από όσα αναφέρει η αρχικώς εκδοθείσα πολεοδομική άδεια είναι ένα κτίσμα επί της οδού Βασιλέως Παύλου στη Βούλα. Ύστερα από καταγγελία, η πολεοδομία του δήμου διενήργησε αυτοψία και κατέγραψε τις πολεοδομικές παρανομίες που έχουν συντελεστεί και οι οποίες διπλασιάζουν τον όγκο του κτιρίου. Συγκεκριμένα, έχει πραγματοποιηθεί αυθαίρετο κλείσιμο ημιυπαίθριων χώρων, αυθαίρετο κλείσιμο πέργκολας, αλλαγή χρήσης από κατοικία σε κατάστημα, κλείσιμο αιθρίου, μη φύτευση του περιβάλλοντος χώρου που έχει εντελώς πλακοστρωθεί. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, τα 2/3 του περιβάλλοντος χώρου πρέπει να είναι φυτεμένα, έτσι ώστε να μειώνεται η περιβαλλοντική επιβάρυνση, αλλά και να αποφεύγονται οι πλημμύρες.

Μετά την αυτοψία –το 2004– και την καταγραφή των πολεοδομικών παραβάσεων, στον ιδιοκτήτη του κτιρίου επιβλήθηκαν πρόστιμο ανέγερσης και πρόστιμα διατήρησης, το σύνολο των οποίων σήμερα υπολογίζεται ότι ξεπερνά το 1.000.000 ευρώ. Ωστόσο το κτίριο συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά χωρίς κανένα πρόβλημα έως και σήμερα, στεγάζοντας μάλιστα επιχείρηση.

Στην Ηλεία

Μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις κατεδάφισης αυθαιρέτων καταγράφηκε στην Ηλεία και συγκεκριμένα στην παραλία της Ζαχάρως. Στις αρχές του 2008 γκρεμίστηκαν 19 αυθαίρετα κτίσματα, τα οποία είχαν κτιστεί πριν από αρκετά χρόνια και μάλιστα διέθεταν σύνδεση με τα δημόσια δίκτυα ηλεκτροδότησης και αποχέτευσης. Την ίδια στιγμή ωστόσο, στην ίδια περιοχή, αρκετά αυθαίρετα κτίσματα παραμένουν «στη θέση» τους, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να μιλούν για «δύο μέτρα και δύο σταθμά» και για ενέργειες που έχουν σχέση με τις επενδύσεις που σχεδιάζονται στην περιοχή, στις εκτάσεις που η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου έχει παραχωρήσει στον Δήμο Ζαχάρως για τουριστική εκμετάλλευση.

Η κατάρρευση του κτιρίου της Ρικομέξ και οι ευθύνες της Πολεοδομίας

Οι πολεοδομικές παραβάσεις εκτός από την αισθητική ή περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκαλούν, μπορεί να έχουν και ολέθριες συνέπειες όπως στην περίπτωση της κατάρρευσης του κτιρίου της Ρικομέξ από τον σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου του 1999.

Η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθήνας, το 2005, για πρώτη φορά κρίνει ότι η αρμόδια Πολεοδομία Αχαρνών, και όχι ο μηχανικός της οικοδομής, ευθύνεται για την κακή κατάσταση του κτιρίου που στοίχισε τη ζωή δεκάδων ανθρώπων. Ανοίγει έτσι αυτή η απόφαση τον δρόμο ώστε οι πολίτες να στραφούν κατά των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων – στις οποίες υπάγονται οι Πολεοδομίες, οι οποίες με τη σειρά τους δεν ασκούν τον έλεγχο που θα έπρεπε στις εκτελούμενες οικοδομικές εργασίες.

Συγκεκριμένα ο ενάγων, του οποίου η σύζυγος έχασε τη ζωή της από την κατάρρευση της Ρικομέξ, στράφηκε κατά του ελληνικού Δημοσίου, και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ανατολικής Αττικής.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης «οι παραλείψεις και οι μη νόμιμες πράξεις των αρμόδιων πολεοδομικών αρχών είχαν συνέπεια να ανεγερθεί ένα κτίριο στατικά και αντισεισμικά επισφαλές. Το αποτέλεσμα αυτό θα είχε αποφευχθεί αν η πολεοδομική αρχή είχε απαιτήσει από τον μελετητή μηχανικό να διορθώσει τα διαγράμματα ώστε η επιφάνεια του κτιρίου να είναι προσαρμοσμένη με τις πραγματικές διαστάσεις του οικοπέδου και να τροποποιήσει τη στατική μελέτη ώστε να περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία στοιχεία που αφορούσαν τη στατική επάρκεια και την αντισεισμική θωράκιση». Με λίγα λόγια, η απόφαση εξηγεί ότι αν η Πολεοδομία είχε κάνει σωστά και σύμφωνα με τη νομοθεσία τη δουλειά της και είχε παρακολουθήσει την εξέλιξη των οικοδομικών εργασιών στο κτίριο της Ρικομέξ, θα «είχε αποτραπεί η επιδείνωση της θέσης του κτιρίου».

Τρεις ξεχωριστές υπηρεσίες προτείνει ο κ. Λ. Ρακιντζής

Το δεδομένο ότι οι πολεοδομίες δεν ελέγχουν τον τρόπο με τον οποίο εκτελείται η οικοδομική άδεια που αρχικά οι ίδιες εκδίδουν, επισημαίνει ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρος Ρακιντζής, μιλώντας στην «Κ».

Προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα, προτείνει να δημιουργηθούν δύο χωριστές υπηρεσίες. Μία για την έκδοση των οικοδομικών αδειών και μία για τον έλεγχο του τρόπου που αυτές εκτελούνται. Όσον αφορά τις κατεδαφίσεις αυθαιρέτων –που ποτέ δεν υλοποιούνται– τονίζει ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί αυτοτελής υπηρεσία κατεδαφίσεων ώστε να αξιοποιούνται τα υπάρχοντα κονδύλια.

Σήμερα, οι οικοδομικές άδειες δεν ελέγχονται μετά το πέρας των εργασιών. Οι οικοδομές συνδέονται με τα δίκτυα κοινής ωφελείας μετά δήλωση του επιβλέποντος μηχανικού καθώς το προσωπικό που εργάζεται στις πολεοδομίες απασχολείται κυρίως με την έκδοση οικοδομικών αδειών.

«Για να αλλάξει αυτό το καθεστώς θα έπρεπε να δημιουργηθούν δύο χωριστές υπηρεσίες που δεν θα επικοινωνούν μεταξύ τους. Η μία για την έκδοση των οικοδομικών αδειών και η άλλη για τον έλεγχο εφαρμογής της άδειας», προτείνει.

Οσον αφορά τη διαδικασία κατεδάφισης αυθαιρέτων, ο κ. Ρακιντζής επισημαίνει ότι έτσι όπως λειτουργεί το σύστημα πρόκειται για μια διαδικασία στην πράξη ανεφάρμοστη και ιδιαίτερα δαπανηρή. Aναφέρει –αρκούντως χαρακτηριστικά– ότι προκειμένου να γκρεμιστεί μια υπαίθρια τουαλέτα τριών τετραγωνικών μέτρων στην Πάργα χρειάστηκε να μεταβεί στο… σημείο τέσσερις φορές το συνεργείο, γιατί πάντα έμπαινε κάποιος μέσα και ακυρωνόταν η κατεδάφιση! Κάθε φορά μάλιστα γινόταν προκήρυξη – διαγωνισμός και βέβαια το συνεργείο πληρωνόταν περίπου 5.000 ευρώ.

Ο κ. Ρακιντζής επισημαίνει ότι αν υπήρχε πολιτική βούληση να προχωρήσουν οι κατεδαφίσεις θα επιλέγονταν και οι ανάλογες λύσεις.

«Κάποια κονδύλια υπάρχουν. Για παράδειγμα, στην πολεοδομία Αν. Αττικής την τελευταία χρονιά είχαν προϋπολογιστεί 800.000 ευρώ για κατεδάφιση αυθαιρέτων. Ωστόσο, για να προχωρήσει η διαδικασία θα μπορούσε με τα χρήματα που δίδονται να δημιουργηθεί μία υπηρεσία ανεξάρτητη, αυτοτελής, χωρίς πολιτική εξάρτηση, η οποία να στελεχωθεί, να διαθέτει τα δικά της συνεργεία και να πραγματοποιεί τις κατεδαφίσεις».

12-04-2009

http://www.kathimerini.gr

Το άρθρο Με παρανομίες 20 εκατομμύρια κτίσματα εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Οι περισσότερες κυβερνήσεις έως σήμερα προσπάθησαν με ημίμετρα να «καθαρίσουν» τις πολεοδομίες. Αυτό που χρειάζεται, όμως, είναι να μπει το μαχαίρι στο κόκαλο. Τον Σεπτέμβριο, ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ ανακοίνωσε μέτρα για την καταπολέμηση της διαφθοράς, μεταξύ άλλων και για τον έλεγχο του πόθεν έσχες των προϊσταμένων των πολεοδομιών. Επίσης, βρίσκονται σε εξέλιξη μια σειρά από πρωτοβουλίες για την ψηφιοποίηση και την απλούστευση της λειτουργίας των πολεοδομιών. Όμως, το σχέδιο νόμου του ΥΠΕΧΩΔΕ για τις οικοδομικές άδειες, που παρουσιάστηκε ως η απάντηση σε κάποια από τα προβλήματα των πολεοδομιών -όπως η υποστελέχωση και η γραφειοκρατία- εκκρεμεί ένα και πλέον χρόνο. Και εν πάση περιπτώσει, όπως υποδεικνύει ο τεχνικός κόσμος, τα μέτρα αυτά είναι μεν προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν χτυπούν στη ρίζα του προβλήματος: τη χαώδη και συχνά αντιφατική πολεοδομική νομοθεσία, που αφήνει σαφή περιθώρια για ερμηνείες και «παραθυράκια», άρα και κάθε είδους «ελιγμούς» και συναλλαγές.

Τα αποτελέσματα της διαφθοράς είναι εμφανή σε κάθε γωνιά της χώρας, από τις μεγάλες πόλεις ως τον μικρότερο οικισμό. Οι κακές επιδόσεις στα λεγόμενα «ζητήματα καθημερινότητας», που αφορούν την ταχύτητα και ποιότητα της εξυπηρέτησης του πολίτη, είναι συγκριτικά το μικρότερο κακό: στις περισσότερες πολεοδομίες έχουν δημιουργηθεί κυκλώματα χρηματιζόμενων υπαλλήλων και λοιπών συνεργατών, τα οποία οφείλουν την ύπαρξή τους όχι μόνο στα ποσά που αποκτούν μέσω χρηματισμών και στην εξουσία που διαθέτουν, αλλά και στην εξουσία των ανθρώπων που τα καλύπτουν.

Η διαφθορά και τα κυκλώματα στις πολεοδομίες, βέβαια, δεν ήρθαν από τον ουρανό, αλλά επιβλήθηκαν σταδιακά, συνεπικουρούμενα από τη «φήμη» τους, σε σημείο που ο πολίτης να τα θεωρεί δεδομένα ακόμα και όπου δεν είναι. Στην ουσία, όμως, τα κυκλώματα βασίζουν τη δραστηριότητά τους σε μια σειρά από προβλήματα.

Πολυνομία

Η πολεοδομική νομοθεσία είναι χαώδης και συχνά αντιφατική. Είναι πρακτικά αδύνατο να γνωρίζει ένας υπάλληλος συνολικά όλο το νομικό πλαίσιο, τις ειδικές ρυθμίσεις, τα προεδρικά διατάγματα, τις υπουργικές αποφάσεις, τις εγκυκλίους και τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. H χειρότερη πτυχή της πολυνομίας, όμως, είναι η ύπαρξη ασαφειών και αντιφατικών διατάξεων. «Η ίδια εγκύκλιος μπορεί να έχει διαφορετική ερμηνεία σε δύο διαφορετικές πολεοδομίες», λέει στην «Κ» ο πρόεδρος του ΤΕΕ, κ. Γιάννης Αλαβάνος. «Η ασάφεια ή η αντιφατικότητα οδηγεί τα πράγματα στην κρίση του υπαλλήλου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι κωδικοποίηση της νομοθεσίας, αλλά απλοποίησή της».

“Είμαι 40 χρόνια επαγγελματίας και δεν μπορώ να πω ότι γνωρίζω το σύνολο της νομοθεσίας», εξηγεί ο πολιτικός μηχανικός κ. Κώστας Βαρελίδης. «Τα αντιφατικά σημεία στη νομοθεσία είναι πηγή διαφθοράς. Η ασάφεια είναι εσκεμμένη και τροφοδοτείται από τη διαπλοκή, είτε σε υψηλό πολιτικό επίπεδο είτε σε τοπικό. Ταυτόχρονα, δημιουργεί στον κόσμο την αίσθηση της διαφθοράς: όταν ένας πολίτης δει ότι καθυστερεί ή ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα, αμέσως θα προστρέξει στον υπάλληλο ή τον πολιτικό».

Γραφειοκρατία

Η υποβολή ενός φακέλου για την έκδοση άδειας είναι μια διαδικασία άκρως γραφειοκρατική. Οι μεγάλες καθυστερήσεις, όμως, σημειώνονται με την «έξοδο» από την πολεοδομία, προς άλλες υπηρεσίες των οποίων απαιτείται η συγκατάθεση. «Η διακίνηση ενός φακέλου δεν γίνεται εσωτερικά, από τη μια υπηρεσία στην άλλη, αλλά από τον ίδιο τον μηχανικό που την υποβάλλει. Αρχιτεκτονική μελέτη, πρωτόκολλο, στατικά, πρωτόκολλο, μηχανολογικά, πρωτόκολλο και ούτω καθ` εξής», εξηγεί ο κ. Βαρελίδης. «Η καθυστέρηση μεγαλώνει όταν απαιτείται η έγκριση άλλων υπηρεσιών, όπως η δασική ή η αρχαιολογική. Ανάμεσα στις υπηρεσίες επικρατεί ένα αλαλούμ, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται ο πολίτης. Αν υπήρχε βέβαια δασικό κτηματολόγιο, δεν θα χρειαζόταν έγκριση από τη δασική υπηρεσία, θα γνώριζες με το πάτημα ενός πλήκτρου».

Στην ταχύτερη διεκπεραίωση ενός φακέλου συμβάλλουν οι προσωπικές γνωριμίες στις πολεοδομίες, αλλά και ο χρηματισμός. «Η έλλειψη ηλεκτρονικής υποδομής σε συνδυασμό με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες δημιουργεί «κενούς» χρόνους, δηλαδή δημιουργεί το υπόβαθρο στο οποίο ευδοκιμεί η διαφθορά», σημειώνει ο κ. Αλαβάνος.

Παρεμβάσεις τοπικών αρχόντων

Στο πλαίσιο της αποκέντρωσης, πενήντα από τα πολεοδομικά γραφεία υπήχθησαν σε δήμους. Κάποια από αυτά, όμως, δημιουργήθηκαν για πολιτικούς λόγους (χωρίς να υπάρχει ουσιαστικό αντικείμενο), ενώ οι παρεμβάσεις των τοπικών αρχόντων είναι συνηθισμένο φαινόμενο στα περισσότερα.

“Στην Αττική, οι 25 από τις 30 πολεοδομίες ανήκουν σε δήμους. Και παρότι θεωρητικά τις διέπει το ίδιο καθεστώς με τις πολεοδομίες των νομαρχιών, λειτουργούν με εντελώς διαφορετικό τρόπο», εξηγεί ο αρχιτέκτων – μηχανικός κ. Σωκράτης Αλεξιάδης. «Σε πολλές, οι παρεμβάσεις των τοπικών αρχόντων είναι τέτοιες που συχνά δεν πλησιάζεις αν δεν έχεις κάποιο γνωστό. Η μόνη λύση είναι να φύγουν οι πολεοδομίες από τους δήμους και να περάσουν στον έλεγχο της Περιφέρειας ή του ΥΠΕΧΩΔΕ». «Είναι αλήθεια ότι σε πολλές μικρές πολεοδομίες τους κανόνες επιβάλλουν οι τοπικοί άρχοντες», προσθέτει ο κ. Αλαβάνος. «Τα γραφεία αυτά πρέπει να κλείσουν.

Επίσης, παρότι η πάγια θέση του ΤΕΕ ήταν υπέρ της αποκέντρωσης, τα μεγαλύτερα φαινόμενα προβληματικής διαχείρισης απαντούν τελικά στις πολεοδομίες των δήμων. Αρα πρέπει να οριστεί τουλάχιστον ένα ελάχιστο μέγεθος δήμου για τη λειτουργία πολεοδομίας και να υπάρξει κεντρικός συντονισμός στη λειτουργία όλων ανεξαιρέτως των πολεοδομιών».

Υποστελέχωση

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, στις 171 πολεοδομίες εργάζονται 2.654 υπάλληλοι. Από αυτούς οι 1.171 (44,1{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f}) είναι πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, οι 526 τεχνικής εκπαίδευσης (19,8{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f}) και οι 938 δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (35,3{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f}).

Ωστόσο, πολλές πολεοδομίες δεν διαθέτουν ούτε καν ένα μηχανικό (Λαγκάδια Αρκαδίας, Διδυμότειχο Έβρου, Κάρυστος Ευβοίας, Κόνιτσα Ιωαννίνων, Ιθάκη, Πολύκαστρο Κιλκίς, Λήμνος, Αριδαία Πέλλας, Σιδηρόκαστρο Σερρών, Κασσάνδρα Χαλκιδικής, Κίσσαμος Χανίων). Επίσης, σύμφωνα με το ΤΕΕ, τα περισσότερα γραφεία είναι υποστελεχωμένα, με αποτέλεσμα την υπερφόρτωση των υπαλλήλων τους: χαρακτηριστικά υπολογίζεται ότι σε κάθε μηχανικό αντιστοιχούν 85 άδειες ετησίως. Αποτέλεσμα είναι πολλές πολεοδομίες να αδυνατούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Ελέγχουν μόνο κατόπιν καταγγελίας

Στην καλύτερη -και πιο σύννομη- λειτουργία των πολεοδομιών θα βοηθούσε η αντιμετώπιση μιας σειράς θεμάτων που σχετίζονται με τον ρόλο τους. «Πιστεύω ότι θα έπρεπε να μειωθούν οι αρμοδιότητες των πολεοδομιών. Θα έπρεπε να ελέγχουν μόνο την τήρηση των βασικών πολεοδομικών διατάξεων, ενώ τα υπόλοιπα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σε επίπεδο αστικής διαφοράς, όπως γίνεται στις περισσότερες χώρες», λέει ο κ. Βαρελίδης. «Δεν μπορεί να «τρέχει» η πολεοδομία, επειδή ένας κύριος κατηγορεί τον γείτονά του ότι μετέτρεψε ένα δώμα σε διαμέρισμα. Το κράτος δεν μπορεί να ασχολείται με όλα αυτά, είναι κακώς νοούμενος κρατισμός».

Σημαντικό πρόβλημα θεωρείται και το «μπαλάκι» των ευθυνών ανάμεσα στην πολεοδομία και τους μηχανικούς που υπογράφουν τις μελέτες του κτιρίου, αλλά και η χαίνουσα διαδικασία ελέγχου. «Η αξία του ελέγχου από τις πολεοδομίες έχει απαξιωθεί», λέει ο κ. Βαρελίδης. «Ελεγχος ουσιαστικά γίνεται μόνο κατόπιν καταγγελίας. Από την άλλη πλευρά, αν γίνει μια καταγγελία διυλίζουμε τον κώνωπα. Μια καταγγελία, δικαιολογημένη ή μη, οδηγεί σε πολύμηνη διακοπή εργασιών και αυτό είναι χειρότερο από κάθε πρόστιμο».

75.000 άδειες κάθε χρόνο

Σύμφωνα με στοιχεία πρόσφατης έκθεσης του γενικού επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης, τα οποία επεξεργάστηκε το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, το σύνολο των πολεοδομικών γραφείων της χώρας είναι 171, από τα οποία τα 121 υπάγονται σε νομαρχίες και τα 50 σε δήμους. Κατά μέσο όρο, την τελευταία πενταετία εκδίδονται 75.000 οικοδομικές άδειες ετησίως, εκ των οποίων το 28{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f} στην Αττική (χαρακτηριστικά, το 2005 εκδόθηκαν 77.858 άδειες, εκ των οποίων οι 20.787 στην Αττική). Επιπλέον, οι πολεοδομίες εκδίδουν περίπου 11.000 αναθεωρήσεις οικοδομικών αδειών ετησίως, εκ των οποίων το 29-30{239f029635181d89655d9f5197ced0c7530b2a0cc9cbc7d1798f9f7c796b465f} στην Αττική (χαρακτηριστικά, πέρυσι εκδόθηκαν 12.724 αναθεωρήσεις, εκ των οποίων οι 3.319 στην Αττική). Τις περισσότερες άδειες εξέδωσε το πολεοδομικό γραφείο της νομαρχίας Θεσσαλονίκης (περίπου 2.500), ενώ ακολουθούν οι πολεοδομίες του Δήμου Αθηναίων, του Μαρκόπουλου, της Δυτικής Θεσσαλονίκης και του νομού Αχαΐας.

Όσον αφορά τα πρόστιμα που έχουν βεβαιωθεί, τα σκήπτρα κρατάει η πολεοδομία του νομού Θεσσαλονίκης (16,3 εκατ. ευρώ), ενώ ακολουθούν η διεύθυνση πολεοδομίας νομαρχίας Χανίων (8,2 εκατ. ευρώ), η πολεοδομία Δυτικής Αττικής (5,9 εκατ. ευρώ), η πολεοδομία Καπανδριτίου (5,7 εκατ. ευρώ) και η πολεοδομία Ανατολικής Αττικής (5,1 εκατ. ευρώ).

Πηγή: Καθημερινή, 12/11/2006

Το άρθρο Εστίες διαφθοράς οι πολεοδομίες εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.