Windkraft in der Ägäis 

https://www.daserste.de/information/politik-weltgeschehen/weltspiegel/videos/weltspiegel-video-932.html

In Griechenland sind während des Lockdowns und teils im Verborgenen Pläne für gigantische Windparks entwickelt oder umgesetzt worden. Mit der Folge, dass europäische Naturschutzgebiete und Kulturdenkmäler zerstört werden.

Griechenland will bis 2030 die Energiewende, weg von der Kohleverstromung, hin zu erneuerbaren Energie schaffen. Doch was die Regulierungsbehörde an Anlagen genehmigt hat, übersteigt die dafür benötigten Ziele um mehr als 100 Prozent. Es geht also auch um das Geschäft mit der Grünen Energie: den Profit beim Bau der Infrastruktur und der Windräder sowie um den Export von grünem Strom.

Immer mehr Unterstützer für die Inseln und ihre Bewohner

Fast alle Inseln der Ägäis kommen für die industriellen Großprojekte in Frage, auch Natura 2000 Gebiete, also von der EU als besonders schützenswert eingestufte Landschaften. Die griechische Umweltbehörde hat schon lange Alarm geschlagen, wurde aber übergangen. Jetzt gibt es immer mehr Unterstützer für die Inseln und ihre Bewohner in Europa. Europa nostra hat fünf der Kykladeninseln in die Rubrik der “sieben gefährdetsten Orte” eingestuft, um sie vor der Zerstörung zu bewahren. Sind die Inseln noch zu retten?

Ein Film von Anja Miller

Το άρθρο 13.3.21-Schatten unter der Sonne. Windkraft in der Ägäis εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

https://www.srf.ch/play/radio/_/audio/_?id=2a962493-2bd1-410f-aaf6-889d563272cb

“Griechenland: Der hohe Preis der grünen Energie”

Nachhaltige Energie dank Sonne und Windkraft: Grundsätzlich klinge das gut, finden viele Bewohnerinnen und Bewohner der Inseln in der griechischen Ägäis. Doch es zeigt sich immer mehr, welche schwerwiegenden Folgen die Strategie der Regierung für die Menschen und die Natur hat.

Berge, die abgetragen werden. Vögel, die verstummen. Bewohnerinnen und Bewohner, die unter dem Lärm der Windräder leiden. Für die Bevölkerung der Ägäischen Inseln gibt es immer mehr Gründe, sich gegen die Energiepolitik der griechischen Regierung zu wehren. Das gilt selbst für jene, die ihr eigentlich offen gegenüberstehen: etwa für Michalis Koveos, der auf der Insel Amorgos lebt und früher Direktor des griechischen Stromversorgungsnetzwerks war. «Obwohl ich ein Technikfreund bin und einem solchen Projekt eigentlich zustimmen sollte, sind die Ausmasse dieses Vorhabens so riesig, so extrem, so gigantisch, dass ich absolut dagegen bin», sagt der pensionierte Ingenieur. Zwei Windräder würden reichen, um den gesamten Energiebedarf der Insel zu decken. Doch gebaut werden 73.

Diese Politik stösst auch bei Elena Beis auf Unverständnis. Sie ist Mitglied einer Bürgerbewegung und berichtet von Inseln, die komplett zerstört wurden, die heute aus ihrer Sicht einem Industriepark oder einer Müllhalde gleichen. Diese Entwicklung bedrohe auch die lokale Wirtschaft, insbesondere den alternativen, nachhaltigen Tourismus: Denn gebaut wird auf kleineren Inseln, die von Wanderern und Naturfreundinnen besucht werden, und nicht auf den bekannteren Inseln wie Santorini oder Mykonos mit ihren Luxushotels. Elena Beis befürchtet: Wenn die Regierung ihre Pläne umsetze, werde es die Ägäis, diese über Jahrtausende entstandene Insellandschaft, bald nicht mehr geben.

Το άρθρο 6.3.21 – Griechenland: Der hohe Preis der grünen Energie εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Η “Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου”, σε συνεργασία με την “Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία” και τη “MOm/Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας”, διοργάνωσε την Κυριακή 7 Μαρτίου ανοιχτή διαδικτυακή εκδήλωση – συζήτηση με θέμα:

“Οι Νησίδες του Αιγαίου εκπέμπουν SOS: Οάσεις ζωής ή βιομηχανική ζώνη;” 

Εδώ μπορείτε να δείτε το βίντεο της εκδήλωσης:

https://www.facebook.com/watch/live/?v=338242507599852&ref=watch_permalink

Στόχος της ημερίδας ήταν η ανάδειξη της μεγάλης οικολογικής και πολιτιστικής σημασίας των νησίδων του Αιγαίου, των “Γκαλαπάγκος της Μεσογείου”, οι οποίες απειλούνται άμεσα με ολοκληρωτική καταστροφή από το έργο Southern Aegean Interconnector / Aigaio Project της εταιρείας Κυκλαδικά Μελτέμια (Eunice Energy Group) που προβλέπει την εγκατάσταση 138 ανεμογεννητριών σε 23 προστατευόμενες νησίδες του Αιγαίου. Το θέμα είναι -δυστυχώς- εξαιρετικά επίκαιρο, καθώς το έργο είναι υποψήφιο για ένταξη στα “Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος” (Projects of Common  Interest – PCI) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη λίστα των οποίων έχει θέσει σε δημόσια διαβούλευση η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έως τις 8/4/2021.

Εισηγητές οι:

Μωυσής Μυλωνάς, Καθηγητής Οικολογίας, Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης

Κώστας Παπακωνσταντίνου, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

Οδυσσέας Παξινός, MOm/Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας

Τούλα Μαρκέτου, Αρχαιολόγος ΕΦΑ Δωδεκανήσου

Παρεμβάσεις έγιναν από την πρόεδρο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Δέσποινα Κουτσούμπα, και από τη δημοτική σύμβουλο Δήμου Αμοργού, Ελευθερία Ψυχογιού.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν και κάτοικοι των νησιών Κίναρος και Λέβιθα.

Από την “Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου” την εκδήλωση άνοιξε ο Άκης Παπασαράντης με μια εισαγωγική ομιλία και ένα σύντομο ιστορικό του θέματος, ενώ, πριν τη συζήτηση, ο Άγγελος Ανδρουλιδάκης παρουσίασε έναν πρακτικό οδηγό για τη συμμετοχή στη δημόσια διαβούλευση των “Έργων Κοινού Ενδιαφέροντος” της ΕΕ.

Συντονιστές:

Μαρτίνος Γκαίτλιχ – Βιολόγος-Περιβαλλοντολόγος

Άλεξ Σάφνερ

Παρά την καθολική εναντίωση περιβαλλοντικών οργανώσεων και επιστημονικών φορέων και την κατηγορηματικά αρνητική γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος και Βιοποικιλότητας του ΥΠΕΝ, αλλά και των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Δωδεκανήσων και Κυκλάδων, όχι μόνο δεν έχει διακοπεί οριστικά η διαδικασία αδειοδότησης του έργου, αλλά αντίθετα είναι υποψήφιο για ένταξη στα “Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος” της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι πρωτοφανές να συνεχίζεται η αδειοδότηση ενός έργου που έχει χαρακτηριστεί  “ιεροσυλία” και “περιβαλλοντικό έγκλημα” από αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες, αλλά και να αιτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η χρηματοδότηση της ολοσχερούς καταστροφής πυρήνων του πανευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000.

Η εκδήλωση στοχεύει στη διεπιστημονική προσέγγιση και συνεργασία για την αποτροπή αυτής της καταστροφής, στην ευαισθητοποίηση του κοινού για τη μεγάλη σημασία των νησίδων, αλλά και τη δημόσια έκκληση για συμμετοχή στη διαβούλευση με στόχο την αποτροπή της ένταξης του έργου στα “Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος” της ΕΕ. Η “Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου” είναι μια ανοιχτή πρωτοβουλία πολιτών με στόχο την ανάδειξη της πολύπλευρης σημασίας των πολύτιμων αυτών οικοσυστημάτων, τα οποία συχνά απαξιώνονται εσκεμμένα ως «βραχονησίδες» ή «ξερονήσια», αλλά και τη διαφύλαξη της ακεραιότητάς τους από την ολοσχερή καταστροφή που τα απειλεί.

Περισσότερες πληροφορίες:

www.ornithologiki.gr/nisides

Διαβούλευση PCI: https://ec.europa.eu/energy/consultations/consultation-list-candidate-5th-projects-common-interest-electricity-and-gas_en

Υπό ένταξη έργο: https://tyndp2020-project-platform.azurewebsites.net/projectsheets/transmission/293

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

CITIZEN’S INITIATIVE FOR THE PROTECTION OF AEGEAN ISLETS

E-Mail: nisidesaigaiou@gmail.com

Το άρθρο “Οι Νησίδες του Αιγαίου εκπέμπουν SOS: Οάσεις ζωής ή βιομηχανική ζώνη;” εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Ακριβώς λόγω του εξαιρετικά μεγάλου αριθμού ατόμων του μαυροπετρίτη στη Σκύρο και της παγκόσμιας σημασίας της τοπικής αποικίας του, νομίμως και εντός των ορίων της εξουσιοδότησης του άρθρου 21 παρ. 9 του ν. 1650/1986 ελήφθησαν μέτρα προστασίας του είδους στην περιοχή τροφοληψίας του, όπως η απαγόρευση εγκατάστασης και λειτουργίας αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία θεσπίσθηκε προκειμένου να αποτραπούν, μέχρι την έκδοση του π.δ. προστασίας, η διατάραξη της “οικολογικής ακεραιότητας” του τόπου “σε ό,τι αφορά στην υποστήριξη του είδους” και η “δυνητική απειλή” για τη βιοποικιλότητα της Σκύρου και την οικολογική ακεραιότητα της περιοχής του όρους Κόχυλα.

Πρόεδρος: Μ. Γκορτζολίδου
Εισηγητής: Μ. Σωτηροπούλου

Πηγή: nomosphysis.org.gr

Το άρθρο Ηχηρό όχι του Συμβουλίου της Επικρατείας… εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Σύντομα θα βιώσουμε τις τρομερές του συνέπειες,  απλά δεν το έχουμε ακόμη αντιληφθεί… 

Φανταστείτε να εμπλεκόμασταν σε πόλεμο με κάποιο άλλο κράτος και ο εχθρός να κατέστρεφε τα υδάτινα αποθέματά μας, να βομβάρδιζε με ναπάλμ τους οικοτόπους της χώρας μας και να αφάνιζε σπάνια προστατευόμενα είδη. Να έριχνε πυραύλους με κεφαλές λευκού φωσφόρου και να πυρπολούσε  τα πιο παρθένα δάση μας. Να ισοπέδωνε με τα βαριά πυροβόλα του στόλου του πανέμορφες βραχονησίδες του Αιγαίου μας σε Κυκλάδες και Δωδεκάνησα.  Να επιχειρούσε αεροπορικές επιδρομές με ρουκέτες και να κατεδάφιζε τις περήφανες και ιστορικές κορφές των βουνών μας, Άγραφα, Βασιλίτσα, όρη Ασπροπόταμου, Ζήρια, Ακαρνανικά όρη, Βέρμιο, Ταΰγετο, Πήλιο, Πάρνωνα, Μαίναλο, Ροδόπη, Γκιόνα, Βαρδούσια, Πιέρια…

Φαντασθείτε  ένα παρόμοιο σενάριο… Θα επρόκειτο για πραγματικό εφιάλτη, την απόλυτη εθνική τραγωδία, από την οποία δύσκολα θα μπορούσε να συνέλθει και να ορθοποδήσει ξανά ο τόπος μας!

Μην τρομάζετε όμως. Δεν βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση με κανένα γειτονικό κράτος. Οι υπερφίαλοι γείτονές μας προς το παρόν φωνασκούν,  αλλά εμείς μια χαρά τα καταφέρνουμε και μόνοι μας, να αφανίσουμε   την πανέμορφη χώρα μας. Δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια κανενός, ξέρουμε τον τρόπο. Απλά βαπτίζουμε την καταστροφή που μόνο ένας πόλεμος μπορεί να επιφέρει, ως «πράσινη ανάπτυξη» και «επενδύσεις» και ξεμπερδεύουμε!

Ο χάρτης του τρόμου αλλάζει την τοπιογραφία της Ελλάδας

Και για να μην μιλάμε άλλο πια με γρίφους, ας ρίξουμε μια ματιά στον χάρτη της ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) για να έχουμε μια μόλις αμυδρή εικόνα από το θλιβερό αποτύπωμα του μέλλοντός μας.

Εκεί θα δούμε με απόλυτη σαφήνεια πώς θα έχει διαμορφωθεί σε λίγα χρόνια η ελληνική τοπιογραφία, όταν δηλαδή θα έχουν εγκατασταθεί οι περίπου 20.000 ανεμογεννήτριες, στις πιο περήφανες οροσειρές μας, στις πιο ονειρεμένες ερημονησίδες μας, στα πιο γοητευτικά σημεία των κατοικημένων νησιών μας, στα γνωστά για την άγρια ομορφιά τους ακρωτήριά μας.

Και εδώ έρχεται ο αφελής ή ο απληροφόρητος, αυτός που έχει καταπιεί την «καραμέλα» που εδώ και χρόνια με επιμέλεια διαδίδεται από το πολυεθνικό, λόμπι των αιολικών και λογικά διερωτάται:  «Μα πρόκειται για καθαρή, «πράσινη» ενέργεια που δεν κοστίζει και θα μας σώσει από την κλιματική αλλαγή! Γιατί  θα πρέπει να λέμε σε όλα όχι και να παραμένουμε οπισθοδρομικοί; ».

Δεν θα αναλύσω τα υπέρ, ούτε τα κατά της παραγόμενης ενέργειας από μια ανεμογεννήτρια. O σοβαρά ενδιαφερόμενος μπορεί να βρει και να διαβάσει εκατοντάδες σελίδες στο διαδίκτυο, να διασταυρώσει απόψεις και αν πραγματικά έχει καθαρό μυαλό και κρίση, να αποκομίσει τα δικά του συμπεράσματα.

Απλά θα προτείνω στον κάθε ευκολόπιστο που ενθουσιάζεται με τις φωτογραφίες που προωθούν οι κατασκευαστικές εταιρίες με τα ελαφάκια να βόσκουν σε καταπράσινα τοπία κάτω από τις ανεμογεννήτριες, να κάνει μια βόλτα σ’ ένα εργοτάξιο από τα δεκάδες που στήνονται μακριά από τα μάτια των πολλών, στην Κάρυστο, στην Άνδρο, στο Βέρμιο,  στο Άσκιο όρος, στα βουνά της Ακαρνανίας, της Πελοποννήσου και της Ηπείρου, για να διαπιστώσει «ιδίοις όμασι» το μέγεθος της ΑΠΟΛΥΤΗΣ καταστροφής.

Είναι γεγονός! Τα περήφανα βουνά μας που στέκουν από την απαρχή του χρόνου αναλλοίωτα, ακλόνητα, αιώνια βάθρα, σήμερα αλλάζουν μορφή καθώς βαθμηδόν μετατρέπονται σε βιομηχανική ζώνη και αυτή τη νέα όψη θα έχουν πια για τους επόμενους αιώνες. 

Το γεγονός αποσιωπάται, αλλά η αλήθεια είναι πως τα φαραωνικά έργα των ΑΠΕ θα επισπεύσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής!

Οι επιστήμονες ανά τον κόσμο επισημαίνουν πως τα υγιή οικοσυστήματα είναι αυτά που ρυθμίζουν το κλίμα και αποτελούν τη φυσική ασπίδα του κάθε τόπου απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Εμείς εδώ γράφουμε στα παλαιοτέρα των υποδημάτων μας αυτές τις επισημάνσεις και επιτρέπουμε στις κατασκευαστικές εταιρείες και τα εργοτάξιά τους να   στήνουν με ελλιπείς και ατεκμηρίωτες μελέτες τα αιολικά τους εργοστάσια όπου αυτές επιλέγουν, αφανίζοντας με αυτόν τον τρόπο, τον φυσικό πλούτο της πατρίδας μας!

Απ’ όπου και αν πέρασαν οι περίφημοι «πράσινοι επενδυτές» είναι σαν ένα  γιγαντιαίο  τσουνάμι να σάρωσε τον τόπο.

Στην αρχή ξεκινούν οι μπουλντόζες – θηρία, καθώς θα πρέπει να διανοιχθούν νέοι δρόμοι ξεκοιλιάζοντας ορεινά λιβάδια, παρθένες ακτογραμμές, απάτητα δάση, ανέγγιχτες  παραλίες.  Συνήθης πρακτική των εργολάβων είναι τα μπάζα να πετάγονται στα παρακείμενα ρέματα ή να ρίχνονται στη θάλασσα δημιουργώντας έτσι επιπλέον προβλήματα.

Οι δρόμοι θα πρέπει να έχουν τόσο μεγάλες διαστάσεις, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να περάσουν τα τεράστια σε μήκος φορτηγά που θα μεταφέρουν τα εξαρτήματα των μεταλλικών γιγάντων (αναζητήστε στο youtube παρόμοια βίντεο και θα εκπλαγείτε με το μέγεθος των οχημάτων).

Μετά θα έρθουν οι εκσκαφείς που κυριολεκτικά θα κοντύνουν τα βουνά και θα  πλατύνουν τα νησιά σκάβοντας γιγαντιαίες τρύπες για να τις πακτώσουν με χιλιάδες κυβικά μέτρα τσιμέντο, ώστε να δημιουργηθούν οι βάσεις που θα κρατήσουν όρθια τα μεταλλικά θηρία των 200 μέτρων ύψους!

Και το χειρότερο είναι πως όλες αυτές οι καταστροφικές ενέργειες γίνονται σε προστατευόμενες, ανέγγιχτες από ανθρώπινη δραστηριότητα περιοχές, ορεινές ή θαλάσσιες, τις οποίες η φύση μας παρέδωσε αυτούσιες μέχρι τις μέρες μας.

Προστατευόμενες περιοχές για το θεαθήναι;

Το νέο μοντέλο για την παραγωγή «καθαρής» ενέργειας απαιτεί, μέταλλο και τουρμπίνες (προϊόντα απολύτως εισαγόμενα), πολύ τσιμέντο, ορυκτέλαια, αμέτρητες χωροταξικές παρεμβάσεις, εκρήξεις, τρυπάνια, μπουλντόζες, διανοίξεις δρόμων, κατασκευές αποθηκών και υποσταθμών… και όλα αυτά στην καρδιά των πιο εύθραυστων και αξιόλογων οικοτόπων της πατρίδας μας.

Στο παρελθόν το ελληνικό δημόσιο, με κρατικό χρήμα, αλλά και με επιδοτήσεις της Ε.Ε δαπάνησε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για να οριοθετήσει και να χωροθετήσει σε όλη την Ελληνική επικράτεια, περιοχές Νatura,  Ζώνες Ειδικής Προστασίας,  Εθνικούς Δρυμούς, Εθνικά και Θαλάσσια Πάρκα που υποτίθεται πως θα διασφάλιζαν και θα προστάτευαν την σπάνια βιοποικιλότητα, ώστε αυτή να περάσει αλώβητη στις επόμενες γενιές.

Επιπλέον, η χώρα έχει δεσμευτεί για την προστασία της άγριας ζωής έχοντας υπογράψει διεθνείς συμβάσεις, όπως τη «Σύμβαση RAMSAR» για την προστασία των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων, τη «Σύμβαση της Βέρνης» για τη διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της Ευρώπης, τη «Σύμβαση της Βόννης» για τη διατήρηση των αποδημητικών πουλιών που ανήκουν στην άγρια πανίδα κ.αλ

Και έρχονται τώρα οι εταιρίες καταθέτοντας ελλειπείς και παραποιημένες μελέτες στους αρμόδιους φορείς, να αλώσουν πραξικοπηματικά και συστηματικά αυτά τα μοναδικά «εργαστήρια της φύσης» καταστρατηγώντας κάθε έννοια νομιμότητας και δικαίου.

Θα επηρεαστεί ο υδροφόρος ορίζοντας 

Τη στιγμή που εδώ και χρόνια οι  ειδικοί μας επιτείνουν την προσοχή  για την προστασία των υδάτινων αποθεμάτων μας,  εμείς οικειοθελώς τα υποβαθμίζουμε.

Αν αναλογιστούμε ότι στις κορυφογραμμές της Ελλάδας γεννιέται το σύνολο των υδάτινων πόρων της χώρας μας, οι επιπτώσεις  που θα υπάρξουν στον υδροφόρο ορίζοντα από αυτές τις φαραωνικές κατασκευές, είναι ανυπολόγιστες. Επιπλέον οι ανεμογεννήτριες δημιουργούν στροβίλους και στεγνώνουν την ατμόσφαιρα, αλλά και το έδαφος. Κατά συνέπεια λιγότερο νερό από τα χιόνια και τις βροχές θα καταλήγει στον υδροφόρο ορίζοντα.

Αν πάλι στα αιολικά πάρκα που θα εγκατασταθούν συμβεί κάποια βλάβη από ελλιπή συντήρηση και τα ορυκτέλαια  της τουρμπίνας διαρρεύσουν στη γη; Είναι γνωστό πως ένα λίτρο ορυκτέλαιο καταστρέφει 1000 κυβικά νερό! (έρευνα σε 75 αιολικά πάρκα των ΗΠΑ κατέδειξε  ότι γίνεται πλημμελής συντήρηση)

Τον Ιανουάριο του 2020 θυελλώδεις άνεμοι σάρωσαν αιολικό πάρκο στην Εύβοια και ξάπλωσαν καταγής τις τεράστιες ανεμογεννήτριες! Τι θα συμβεί αν κάτι παρόμοιο γίνει στα Άγραφα, στο Βέρμιο, στα ερημονήσια του Αιγαίου; Που θα πάνε τα τμήματα από τα μέταλλα και τα λιπαντικά της τουρμπίνας; Μήπως οι εταιρίες μετά από μια τέτοια καταστροφή θα αναλάβουν να αποκαταστήσουν το φυσικό περιβάλλον;

Καταστρέφοντας το βιοαπόθεμα της χώρας στερούμε το μέλλον των παιδιών μας

Τα χιλιάδες χιλιόμετρα νέων δρόμων που θα ανοιχθούν ώστε να μεταφερθούν τμήματα ανεμογεννητριών στις κορυφές, θα περάσουν  και μέσα από δάση όπου μέχρι σήμερα δεν έχει συμβεί καμμιά ανθρωπογενής δραστηριότητα.

Βιολόγοι, ορνιθολόγοι, ειδικοί επιστήμονες για την άγρια ζωή και οικολογικές οργανώσεις τονίζουν ότι τα βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα και οι κατασκευές που τα συνοδεύουν μπορεί να οδηγήσουν σε μια μη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων και στην κατάρρευση του οικοσυστήματος και της βιοποικιλότητας της θιγόμενης περιοχής με συνεπακόλουθες επιπτώσεις σε όλα τα συστήματα (domino effect).

Τόποι λοιπόν που θεωρούνται από την Ελληνική,  Ευρωπαϊκή και Διεθνή επιστημονική κοινότητα ως σπάνια αποθέματα βιόσφαιρας και ως ο πραγματικός ανυπολόγιστος πλούτος του έθνους μας, λεηλατούνται και οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στον πλήρη αφανισμό!

Αν όλες αυτές οι ανείπωτες καταστροφές γίνονταν από φυσικά φαινόμενα  -πυρκαγιές,  κατολισθήσεις, κ.α. – τα ΜΜΕ θα βοούσαν για την ολιγωρία του κρατικού μηχανισμού και οι ιθύνοντες θα επικαλούντο τον… στρατηγό άνεμο και τις ασύμμετρες απειλές! Αν πάλι αυτές ήταν συνέπειες ενός πραγματικού πολέμου, όλοι θα μιλούσαν για τραγικές απώλειες που προκάλεσε ο εχθρός στον εθνικό μας πλούτο!

Τώρα όμως που μια τέτοια ανεπανόρθωτη ζημιά στο Εθνικό, Φυσικό μας Κεφάλαιο προκαλείται από κερδοσκοπικές πράξεις εταιριών ιδιωτικών συμφερόντων, η πολιτεία απλά βαπτίζει την καταστροφή «επένδυση» και την αγιοποιεί.  Κατά τ’ άλλα κλαίμε όλοι μαζί με μαύρο δάκρυ για τις φωτιές στην Αυστραλία και τον Αμαζόνιο…

Οι πυλώνες των πυρκαγιών

Η αλλοίωση των οικοσυστημάτων δυστυχώς δεν τελειώνει με την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών.

Η ανεμογεννήτριες για να δουλέψουν χρειάζονται απαραίτητα ρεύμα (!) και το ρεύμα που παράγουν θα πρέπει κάπου να διοχετευθεί. Αφού όμως τα βουνά και τα νησάκια του Αιγαίου βρίσκονται μακριά από το ενεργειακό δίκτυο υψηλής τάσης, ξεκινά ένας δεύτερος, εξίσου μεγάλος κύκλος κατασκευών.

Ένα θεόρατο δίχτυ από μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα εναέριων καλωδίων που θα στηρίζονται σε εκατοντάδες πυλώνες, θα απλωθεί στην ελληνική ύπαιθρο.

Τα καλώδια θα περνούν μέσα από χαράδρες όπου κυλούν πεντακάθαρα ποτάμια και πυκνόφυτα  δάση, βεβηλώνοντας παρθένες παραλίες και ακρολιμνιές μέχρι να καταλήξουν στον κοντινότερο υποσταθμό της ΔΕΗ. Δυστυχώς είναι πλέον βεβαιωμένο ότι μεγάλο μέρος των δασικών πυρκαγιών ξεκινά από πυλώνες της ΔΕΗ. Σύμφωνα μάλιστα με πορίσματα της πυροσβεστικής, οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές στη Χίο και στην Αττική ξεκίνησαν από πυλώνες υψηλής τάσης !

Και με τον τουρισμό τι θα γίνει; 

Η  Ελλάδα είναι τουριστική χώρα με το 1/4 του ΑΕΠ της να προέρχεται από τουριστικές δραστηριότητες.

Έρευνα δείχνει ότι το 50% των ερωτηθέντων τουριστών απάντησε ότι δεν θα επισκεπτόταν μέρη όπου έχει υπάρξει παρέμβαση του ανθρώπου, όπως εκεί όπου υπάρχουν ανεμογεννήτριες.

Μην περιμένουμε όμως τις έρευνες για να κατανοήσουμε το αυτονόητο! Απλά ρωτήστε τον εαυτό σας θα περπατούσατε ποτέ σε ένα βουνό που έχει κατακρεουργηθεί από τα έργα αιολικών πάρκων; Θα κολυμπούσατε σε μια υπέροχη κατά τα αλλά παράλια όταν επάνω από το κεφάλι σας θα κρέμονται θεόρατοι μεταλλικοί γίγαντες;

Το νέο επιτελείο του Υπουργείου Τουρισμού σχεδιάζει –  και πολύ σωστά- ήπιο τουρισμό 12 μηνών με την αξιοποίηση των άγνωστων φυσικών περιοχών της χώρας, επιδιώκοντας την προσέλευση οίκο-τουριστών εναλλακτικού –  φυσιολατρικού προσανατολισμού και υψηλού εισοδήματος. Και εδώ εύλογα αναρωτιέται κάποιος… Τι θα δείξουμε στους φυσιολάτρες τουρίστες;  Xαράδρες νταμαριών, ρημαγμένα βουνά, δάση ανεμογεννητριών και πυλώνων υψηλής τάσης;

Ο ίδιος ο κύριος Μητσοτάκης, ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός της χώρας, πρόσφατα επισκέφθηκε την περιοχή του Μετσόβου και έμεινε έκθαμβος από τη φυσική ομορφιά δηλώνοντας μετά το τέλος κάποιας πολύωρης πεζοπορίας, ότι θα επανέλθει.

Αγαπητέ κύριε πρωθυπουργέ, γνωρίζετε  ότι όταν θα επισκεφθείτε ξανά τον μαγευτικό αυτόν τόπο της Βόρειας Πίνδου που τόσο σας εντυπωσίασε, πιθανόν να βρεθείτε μπροστά σε κάποιο από τα δεκάδες εργοτάξια που θα ξεκοιλιάζουν τα βουνά για να σηκώσουν ανεμογεννήτριες ;

Καταποντίζεται η αγορά ανεμογεννητριών στη Γερμανία

Στη Γερμανία οι πωλήσεις ανεμογεννητριών έχουν πέσει κατά 80% καθώς οι πολίτες και οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν σφοδρά βλέποντας να υποβαθμίζεται το φυσικό τους περιβάλλον.

Η Κυβέρνηση της Νορβηγίας σταμάτησε τις εργασίες που αφορούν το “εθνικό πλαίσιο αιολικής ενέργειας” μετά από μαζικές αντιδράσεις του κόσμου, αλλά και τη γνωμοδότηση ειδικών ότι το μέλλον των αιολικών κρίνεται πλέον αβέβαιο μετά το 2021, με την κατάργηση του προγράμματος επιδοτήσεων.

Οι Πολωνοί βάζουν εμπόδια στην ασύστολη ανάπτυξη αιολικών πάρκων με νομοσχέδιο που προβλέπει ότι οι ανεμογεννήτριες θα σταματήσουν να τοποθετούνται σε απόσταση μικρότερη των δύο χιλιομέτρων από άλλα κτίρια ή δάση.

Οι Κροάτες, πριν δώσουν οποιαδήποτε άδεια για τη κατασκευή αιολικών πάρκων, ζητούν, σύμφωνα με νόμο που πέρασαν στη βουλή, τη γνώμη των περιβαλλοντικών οργανώσεων οι οποίες δρουν στην εν λόγω περιοχή. Μάλιστα υπάρχει ειδική νομοθεσία που ορίζει πως πριν από οποιαδήποτε χωροθέτηση νέων αιολικών πάρκων, εξειδικευμένοι επιστήμονες θα πρέπει να γνωμοδοτούν για τη σημασία των περιοχών αυτών σχετικά με τη διατήρηση του πληθυσμού μεγάλων σαρκοβόρων θηλαστικών.

Χιλιάδες Δήμοι και Κοινότητες σε ολόκληρη την Ευρώπη γυρίζουν την πλάτη στις ανεμογεννήτριες (υπάρχει σχετική ιστοσελίδα με χάρτη που απεικονίζει περιοχές όπου οι κάτοικοί τους εναντιώνονται στα βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα).

Στις ΗΠΑ, μετά από 25 χρόνια και αφού οι ανεμογεννήτριες ολοκλήρωσαν τον κύκλο της ζωής τους, οι κατά τόπους αρχές ψάχνουν να δουν τι θα κάνουν τα μεταλλικά κουφάρια που σκουριάζουν στις βουνοκορφές τους, καθώς η αποκαθήλωσή τους είναι εξαιρετικά δαπανηρή και κανείς δεν θέλει να αναλάβει αυτό το κόστος.

Εμείς εδώ, για άλλη μια φορά πρωτοπόροι, βαλθήκαμε να τα ρημάξουμε όλα, εκποιώντας το σημαντικότερο εθνικό μας κεφάλαιο που δεν είναι άλλο από τον φυσικό μας πλούτο. 

Οι ντόπιες κοινωνίες μουδιασμένες, απληροφόρητες ή παραπληροφορημένες από «παπαγαλάκια» των εταιρειών για την επερχόμενη καταστροφή και το μέγεθος των παρεμβάσεων στον τόπο τους, τις περισσότερες φορές παραμένουν σιωπηλοί θεατές.

Αν όλες αυτές δεν είναι οι ολέθριες απώλειες ενός  πραγματικού πολέμου, τότε τι είναι; Σ’ έναν πόλεμο σαν κι αυτόν δεν υπάρχουν κόμματα, παρατάξεις,  ιδεολογίες και… δικαιολογίες. Ή είσαι με τον εχθρό και καταπίνεις την προπαγάνδα του  περί  «καθαρής – πράσινης ενέργειας» ή είσαι με την πατρίδα και το μέλλον των παιδιών σου!

Αθανάσιος Θεοδωρίδης

Χρήσιμα link

http://www.ornithologiki.gr/page_cn.php?tID=79870&aID=1991

http://www.enallaktikos.gr/ar50304el-ksekinise-i-katastrofi-toy-amazonioy-tis-elladas.html

www.wwf.gr/images/pdfs/epistol_gia_ti_deousa_ektimisi_aspie_sta_agrafa.pdf

www.efsyn.gr/ellada/periballon/218253_protofanis-egkatastasi-aiolikon-sta-gkalapagkos-tis-mesogeioy

www.ikariaki.gr/%CF%87%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%BA/

chronos.fairead.net/fakelos-anemogennitries-kousounadis-ixorypansi

/aiolikastinaitoloakarnania.blogspot.com/2018/10/o-xartis-tis-katastrofis616-anemogennitries-stin-aitoloakarnania.html

www.mikrometoxos.gr/anemogennitries-mikro-ofelos-megali-katastrofi-lene-tora-oi-epistimones/

www.tovima.gr/2017/08/25/society/oi-ablepsies-tis-dei-poy-bazoyn-fwtia-sta-dasi/

notospress.gr/article.php?id=43473

https://www.enallaktikos.gr/

24/01/2020

Το άρθρο  Δες την αλήθεια, αυτός είναι ο πραγματικός Πόλεμος! εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

του Βασίλη Πέττα

By Θανάσης Χριστοδούλου, CC BY-SA 3.0, Link

Άγιος Γεώργιος. Ναι. Έτσι με λένε, αλλά δεν είχα μονάχα ένα όνομα, είχα και χαϊδευτικό. Με φώναζαν Σαν Τζώρτζη!

Παλιότερα είχα και ένα άλλο όνομα που ξεχάστηκε μέσα στα χρόνια. Βέλβινα. Με αυτό το όνομα με είχαν αναφέρει ο Στράβωνας, ο Σκύλακας και ο Ηρόδοτος στις ιστορίες τους. Βλέπετε, μπορεί να είμαι ένα μικρό νησί αλλά η ιστορία μου είναι μεγάλη.

Το πρόβλημα με εμένα, που λέτε, είναι πως μάλλον δεν τα πάω και πολύ καλά με τους ανθρώπους. Ίσως να φταίει που δεν είμαι τόσο μεγάλο ώστε να φτιάξουν πάνω μου σπίτια, δρόμους, πολυκατοικίες και όλες αυτές τις σύγχρονες ανέσεις. Ίσως να φταίει που δεν έχω νερό πια και δέντρα. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι τα πράγματα.

Παλιότερα, πολύ παλιά, τότε που σας έφταναν τα μικρά σπίτια για να ζήσετε, τότε που δεν χρειαζόσασταν μεγάλους δρόμους για να τρέχετε με τα αυτοκίνητα σας, είχα και εγώ ανθρώπους που έμεναν εδώ. Με είχαν σαν σπίτι τους και με πρόσεχαν. Τους βοήθαγα μάλιστα! Καθόμασταν όλοι μαζί και από νωρίς το πρωί μέχρι να πέσει ο ήλιος καλλιεργούσαμε κριθάρι. Να ζήσουν αυτοί, να ζήσω και εγώ μαζί τους.

Μετά, όταν έφυγαν αυτοί ήρθαν άλλοι, ή καλύτερα τους έφεραν με το ζόρι. Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ. Πώς γίνεται να φέρεις κάποιον με το ζόρι και να τον αφήσεις σε ένα νησί; Νομίζω πως αυτοί δεν με αγάπησαν και πολύ. Δεν τους έβλεπα πολύ ευχαριστημένους με τις παραλίες μου, ούτε νομίζω πως αισθάνθηκαν τα χαμηλά κτίσματα που έμεναν, αυτό που λέμε «σπίτι» τους. Τους άκουγα τα βράδια εκεί που κάθονταν να μιλάνε για άλλα σπίτια, για άλλους ανθρώπους, για φίλους, για γνωστούς. Θυμάμαι μάλιστα μια λέξη που άκουγα συχνά να λένε με πίκρα αλλά δεν την κατάλαβα ποτέ. Εξορία. Δεν έχει σημασία σκεφτόμουν, που δεν με αγαπάνε. Εγώ είμαι εδώ και για αυτούς. Σπίτι τους.

Αυτό με τα δέντρα πάντως, ήταν πάντα ένα πρόβλημα. Και να πεις πως δεν προσπάθησα; Κάποτε κατάφερα και φύτρωσε ένα! Να, εκεί ψηλά, στην ψηλότερη κορυφή μου. Το είδαν μάλιστα και κάποιοι Λατίνοι γεωγράφοι και αποφάσισαν να με ονομάσουν «Καπέλο ντι Καρντινάλε». Το καπέλο του Καρδινάλιου δηλαδή! Αστείο! Εντάξει, γέλασα και εγώ όταν το άκουσα. Το σοβαρό αλλά και ταυτόχρονα τραγικό όμως -και το κατάλαβα χρόνια αργότερα- ήταν ότι με έβαλαν στον χάρτη. Με σημάδεψαν σαν μια κουκκίδα σε εκείνα τα χαρτιά που έχετε για να χωρίζετε τον κόσμο και να ορίζετε ιδιοκτησίες. Από τότε νομίζω ήταν που άρχισαν τα προβλήματα μου.

Και πέρναγαν τα χρόνια, και οι άνθρωποι λιγόστευαν. Σταμάτησαν να ζουν μαζί μου, αλλά πού και πού έρχονταν. Έφερναν και ζώα μαζί τους. Ήμουν, λέει, καλό βοσκοτόπι για τους Υδραίους οι οποίοι μάλιστα με θεωρούσαν δικό τους. Όχι σπίτι τους. Απλά δικό τους. Τώρα, αν μπορείτε να το καταλάβετε αυτό να μου το εξηγήσετε και εμένα. Πώς γίνεται να είμαι δικό τους αλλά να μην τους έχω δει ποτέ; Να μην έμειναν ποτέ μαζί μου; Να μην έκατσαν ποτέ στα βράχια μου να αγναντέψουμε τη θάλασσα; Δεν τα καταλαβαίνω εγώ αυτά τα πράγματα.

Πέρασα και ένα πόλεμο. Κάποιοι με χρησιμοποίησαν σαν βάση τους για να κάνουν επιθέσεις. Άσχημα πράγματα αυτά και όσο τα φέρνω στο νου μου βασανίζομαι. Το τελευταίο πάντως που θυμάμαι είναι έναν μοναχό που αποφάσισε να μου κάνει παρέα. Έζησε μαζί μου πριν από περίπου πενήντα χρόνια. Είχε φροντίσει μάλιστα να φέρει και πολύ νερό και φαγητό, μήπως έχουμε κανέναν επισκέπτη. Καλά έκανε, αλλά πού τέτοια τύχη. Μόνοι μας μείναμε.

Κάπως έτσι πέρασαν τα χρόνια. Αυτή ήταν η ιστορία μου, η δική μου αλλά και των ανθρώπων που ζήσαμε μαζί. Και εκεί που άρχισα να το παίρνω απόφαση πως τελικά όντως οι άνθρωποι κάτι έχουν μαζί μου, κάτι τους κάνω και δεν μπορούν να με αντέξουν, άρχισαν ξαφνικά να έρχονται και πάλι!

Πλοία να δουν τα μάτια σας! Έρχονταν και με φωτογράφιζαν, περπάταγαν πάνω μου, μίλαγαν με θαυμασμό για τα βουνά μου, έφευγαν και ξανάρχονταν! Τους άκουγα να λένε πως είμαι το ιδανικό νησί, το τέλειο, και σκεφτόμουν «καλά τόσα χρόνια, όλοι οι άλλοι δεν το είχαν καταλάβει; Ευτυχώς που κάποιος το κατάλαβε επιτέλους».

Και συνέχισαν να έρχονται, και άλλοι πολλοί. Και εγώ ήμουν έτοιμος να τους υποδεχτώ όπως ξέρω, όπως έκανα τόσα χρόνια. Έτοιμος να ζήσω μαζί τους! Μέχρι εκείνο το πρωινό πριν από περίπου δύο χρόνια. Μέχρι εκείνο το πρωινό που ήρθαν και άρχισαν να ξεφορτώνουν αυτά τα μεγάλα μηχανήματα. Μέχρι εκείνο το πρωινό που τους άκουσα να μιλάνε με νούμερα και όρους μηχανικούς και κατάλαβα.

Τους άκουσα να λένε πως θα ισιώσουν τα βουνά μου, πως θα φτιάξουν δρόμους παντού μήκους 11 χιλιομέτρων, πως θα φτιάξουν έναν υποσταθμό, πως θα με συνδέσουν με το εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Λαύριο με ένα καλώδιο υψηλής τάσης, πως θα σκάψουν και θα φτιάξουν λιμάνι και χερσαία ζώνη 7.500 τ.μ., πως θα ρίξουν χώματα, πως θα με ισοπεδώσουν και θα εγκαταστήσουν 23 ανεμογεννήτριες! Πού θα τα κάνουν όλα αυτά; Πάνω μου; Και τα πουλιά, τα λιγοστά ζώα, τα φυτά; Οι μόνοι πιστοί σύντροφοί μου όλα αυτά τα χρόνια; Τι θα απογίνουν;

Δεν άντεξα και έκλεισα τα μάτια. Δεν άντεχα να τα δω όλα αυτά. Ήξερα πως οι άνθρωποι δεν με συμπάθησαν ποτέ, αλλά αυτό δεν μπορούσα να το φανταστώ. Έκλεισα τα μάτια και περίμενα να περάσει όλος αυτός ο σαματάς. Έκλεισα τα μάτια και τα άνοιξα, μόλις έπεσε ο κουρνιαχτός.

Πλέον δεν είμαι ο Άγιος Γεώργιος. Δεν είμαι ο Σαν Τζώρτζης, ούτε η Βέλβινα, ούτε καν το καπέλο του Καρδινάλιου. Είμαι το αιολικό πάρκο της «ΤΕΡΝΑ» και παράγω ενέργεια 73,2 MW.

Ο Άγιος Γεώργιος δεν τα κατάφερε, υπάρχουν όμως τόποι που μας χρειάζονται. Τόποι που μπορεί να είναι δίπλα μας ή χιλιόμετρα μακριά μας. Τόποι που μπορεί να κατοικούνται ή να μην τους έχουμε καν επισκεφτεί. Τόποι που είναι πάντα έτοιμοι να μας δώσουν ό,τι χρειαζόμαστε για να ζήσουμε χωρίς να τους καταστρέφουμε. Τόποι που πρέπει να προστατέψουμε για να συνεχίσουν να είναι ζωντανοί.

Το βίντεο δόθηκε στη δημοσιότητα διαφημίζοντας το έργο της «ΤΕΡΝΑ». Διαφημίζοντας πώς κατάφεραν να μετατρέψουν ένα νησί σε εργοστάσιο. Να χαίρεστε το έργο σας αυτό και όλα τα υπόλοιπα. Να θυμάστε όμως πως η πράσινη ανάπτυξή σας δεν μας παραμυθιάζει πια. Εδώ θα είμαστε.

8 Σεπτεμβρίου 2017

Το άρθρο Κάποτε, λίγο έξω από το Σούνιο, ήταν ένα μικρό νησάκι. Ο Άγιος Γεώργιος… εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

της Εύπλοιας

Σχεδόν σαράντα χρόνια (1982) έχουν περάσει από τότε που εγκαταστάθηκε στην Κύθνο το πρώτο υβριδικό αιολικό και ηλιακό πάρκο της Ευρώπης. Το αποτελούσαν πέντε ανεμογεννήτριες των 20 KW η καθεμία και  φωτοβολταϊκά συνολικής ισχύος 100 KW. Το 1998 οι πέντε ανεμογεννήτριες αντικαταστάθηκαν από μια ανεμογεννήτρια 500 KW. Το υβριδικό αυτό πάρκο λειτούργησε κάποια χρόνια ακόμη και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε και αφέθηκε να καταστραφεί, ουσιαστικά ανεκμετάλλευτο. Σήμερα ίσα που το θυμούνται οι ντόπιοι. Τουριστικοί οδηγοί που αναφέρονται στην Κύθνο καλούν τους τουρίστες να επισκεφθούν το στοιχειωμένο αξιοθέατο.

Η απόπειρα της ΔΕΗ, που έγινε τη δεκαετία του ‘80 στη Μήλο για εκμετάλλευση της γεωθερμίας, ναυάγησε μετά από μερικούς μήνες παραγωγής, με υπαιτιότητα της εταιρείας και της τοπικής εξουσίας, και το εργοστάσιο είναι σήμερα τόπος φαντασμάτων.

Ο ΟΤΕ εκμεταλλευόμενος ένα ανάλογο πρόγραμμα εγκατέστησε σε κάθε νησί του Αιγαίου μια ανεμογεννήτρια δίπλα στο κεντρικό κάτοπτρο που συνήθως βρίσκεται στην πιο ψηλή κορυφή. Αφέθηκαν όλες να καταστραφούν από ανυπαρξία επίβλεψης – συντήρησης από τον ΟΤΕ.

Δεκάδες επιδοτημένες ανεμογεννήτριες εγκαταστάθηκαν πριν από χρόνια στα νησιά, από Δήμους, ΟΤΕ και ιδιώτες, και σήμερα δεσπόζουν ανενεργές πλέον ως παλιοσίδερα, μνημεία της ανθρώπινης προχειρότητας και ανοησίας…

Θα μπορούσαν οι τοπικές κοινωνίες, εκμεταλλευόμενες τι νέες τεχνολογίες και τα χρηματοδοτικά προγράμματα που υπήρχαν, να προσανατολιστούν προς την ενεργειακή αυτονομία των νησιών μέσω ΑΠΕ; Θα μπορούσαν. Αν ήταν ενημερωμένες κι αν είχαν μια στοιχειώδη διορατικότητα, ώστε να μην τυφλώνονται από τα «εδώ και τώρα» οφέλη του μαζικού τουρισμού θα μπορούσαν να προβλέψουν τη λαίλαπα που θα επακολουθούσε λίγα χρόνια αργότερα.

Αντίθετα, λοιπόν, στη λογική της ενεργειακής αυτονομίας, στα τέλη της δεκαετίας του 90 αρχίζει η μεγάλη στροφή προς τη βιομηχανικού τύπου παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ με τον προγραμματισμό της εγκατάστασης φαραωνικών αιολικών πάρκων στα νησιά. Η Σύρος, η Εύβοια, η Άνδρος, η Γυάρος, νησιά που ήταν κοντά στην Αττική, αλλά και η Σέριφος, αποτέλεσαν τους πρώτους στόχους. Το μεγάλο πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί ήταν η μεταφορά της παραγόμενης αιολικής ενέργειας από τα νησιά στο ηπειρωτικό δίκτυο. Η μεθόδευση ήταν απλή: «Η διασύνδεση των νησιών με το ηπειρωτικό δίκτυο θα δώσει σταθερή τάση στα νησιά», διατυμπάνιζε η τότε κυβέρνηση, «και θα κλείσει τους ρυπογόνους και ακριβούς τοπικούς σταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας». Σε πρώτη φάση η διασύνδεση σχεδιάζεται με την πόντιση καλωδίου και την εγκατάσταση γιγάντιων πυλώνων που θα διασχίζουν τα νησιά. Οι νησιωτικές κοινωνίες αντιδρούν. Οι δήμοι Σύρου, Μυκόνου και Τήνου προσφεύγουν στο Συμβούλιο Επικρατείας και στα αρμόδια τακτικά δικαστήρια και δικαιώνονται. Οι πυλώνες ακυρώνονται. Λίγα χρόνια αργότερα επανέρχονται με φρεσκαρισμένα σχέδια και χωρίς πυλώνες αυτή τη φορά. Η συνέχεια γνωστή. Η διασύνδεση, παρά την προσφυγή του Δικτύου Αιγαίου στο ΣτΕ, ξεκινάει. Στόχος ξεκάθαρος, η μεταφορά στην ηπειρωτική Ελλάδα της παραγόμενης ενέργειας από τα αιολικά πάρκα που θα έχουν εγκατασταθεί εντωμεταξύ στα νησιά. Καταλαβαίνει κανείς ότι χωρίς τη διασύνδεση τα μεγάλα αιολικά δεν έχουν κανένα νόημα.

Οι “επιχειρηματίες” (τα εισαγωγικά γιατί δεν επιχειρούν αλλά εισπράττουν με εξασφαλισμένη αγορά και επιδοτούμενη τιμή) αρχίζουν να αιτούνται αδειών όπου φυσάει για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Εκ των υστέρων το κράτος πάει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα με ένα Ειδικό Χωροταξικό για τις ΑΠΕ που προσπαθεί να νομιμοποιήσει τις προϋπάρχουσες χωροθετήσεις, επιτρέποντας αιολικά σχεδόν παντού κατ’ αρχήν και προσπαθώντας να ορίσει εξαιρέσεις. Η προσφυγή του Δικτύου Οικολογικών Oργανώσεων Αιγαίου χάθηκε και το ειδικό χωροταξικό ισχύει μέχρι σήμερα με χίλια δυο προβλήματα να προκύπτουν από τις ανεπάρκειές του. Επαναλήφθηκε λοιπόν η παθογένεια της εκτός σχεδίου δόμησης όπου επιτρέπεται να χτίζεις παντού και μετά προσπαθείς να βάλεις περιορισμούς, αντί να προσδιορίζεις το πού. Το ίδιο συνέβη και στα νησιά.

Το πρώτο νησί που δέχεται την επίθεση των επενδυτών του ανέμου είναι η Σύρος. Στη συνέχεια παραθέτουμε ένα είδος ημερολογιακής καταγραφής της παράνομης εγκατάστασης του πρώτου αιολικού πάρκου στις Κυκλάδες.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΛΑΘΡΑΙΑΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΙΟΛΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

ΜΑΘΗΜΑ 1^ον Πώς στήνονται οι κομπίνες…

Της Ένωσης Πολιτών Σύρου

1997, η «Αιολική Νεωρίου Α.Ε.» ζήτησε από το Δημόσιο να της παραχωρηθούν 250 στρέμματα στην κορυφή του όρους Σύριγγας, το οποίο είχε ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000, για να εγκαταστήσει αιολικό πάρκο.

1998, με κοινή υπουργική απόφαση της παραχωρήθηκε έκταση 29 στρεμμάτων στην καρδιά της προστατευόμενης περιοχής, στον Σύριγγα.

1999, αντιλαμβανόμαστε για πρώτη φορά ότι κάτι συμβαίνει, όταν στο βόρειο μέρος του νησιού ξεκίνησε παράνομη διάνοιξη δρόμου στο όρος Σύριγγας από την πλευρά της θάλασσας.

Μάθαμε ότι η διάνοιξη γινόταν από την «Αιολική Νεωρίου Α.Ε.» για να μεταφέρει από βορρά τις ανεμογεννήτριες αλλά εγκατέλειψε την ιδέα αυτή, όταν ενεπλάκη, με πρωτοβουλία της Ένωσης Πολιτών Σύρου, ο Συνήγορος του Πολίτη και αποκάλυψε την παρανομία.

Την ίδια χρονιά, η εταιρεία με τον ίδιο εργολάβο επανήλθε κάνοντας παράνομες εργασίες διαπλάτυνσης της υφιστάμενης οδού για να διέλθουν τα ογκώδη οχήματα με τους πύργους των ανεμογεννητριών. Για το λόγο αυτό και μετά από μήνυση της Διεύθυνσης Δασών νομού Κυκλάδων καταδικάστηκε ο εργολάβος σε 5μιση μήνες φυλάκιση.

15.4.2000: Η Ένωση Πολιτών Σύρου διαπίστωσε ότι είχαν αρχίσει εργασίες διάνοιξης νέου δρόμου σε άλλη πλευρά της κορυφής Σύριγγα.

Μετά την απροθυμία της Αστυνομίας να σταματήσει την παράνομη διάνοιξη προσφύγαμε στην Εισαγγελία η οποία απαίτησε από την Πολεοδομία να σταματήσουν άμεσα οι εργασίες διάνοιξης του δρόμου μέχρις ότου η εταιρεία προσκομίσει τις νόμιμες άδειες.

Εδώ πρέπει να διευκρινιστούν για τη συνέχιση της εξιστόρησης τα εξής:

Όπως μας έγινε εκ των υστέρων γνωστό, στις 24.4.2000, ημέρα Δευτέρα, κι ενώ οι πάντες στις υπηρεσίες γνώριζαν ότι ο υπό παραίτηση προϊστάμενος της πολεοδομίας κ. Δικτυόπουλος βρισκόταν σε άδεια (λίγα χρόνια μετά θα γινόταν γνωστός στο πανελλήνιο για το υψηλό κασέ χρηματισμών του), επιστρέφει στη θέση του και εκδίδει άδεια συνέχισης -με τον γενικό και αόριστο τίτλο- «οικοδομικών εργασιών», εννοώντας τις εργασίες που θα γίνονταν στην κορυφή του βουνού, στα 29 στρέμματα που είχαν παραχωρηθεί από το Δημόσιο στην εταιρεία. Ο εν λόγω προϊστάμενος, λοιπόν, στην άδεια συνέχισης οικοδομικών εργασιών που εξέδωσε, είχε αποφανθεί ότι εξέλιπαν οι λόγοι της διακοπής, χωρίς να διευκρινίζει το πώς και το γιατί. Και οι εργασίες άρχισαν την ίδια μέρα.

Μετά από επιτόπια επίσκεψή μας στον χώρο του αιολικού πάρκου αντιλαμβανόμαστε ότι οι εργασίες εκτείνονται σε χώρο πολύ μεγαλύτερο των 29 στρ. Προσφεύγουμε ξανά στην Εισαγγελία.

8 Μαΐου 2000: Μας ανακοινώθηκε από την Εισαγγελία ότι έχει γίνει διακοπή εργασιών από τις 4 τρέχοντος.

Την ίδια μέρα, η «Αιολική Νεωρίου Α.Ε.» (Αντώνιος Γερασίμου, που παρουσιάζεται με διάφορα εταιρικά ονόματα) έδωσε συνέντευξη τύπου. Εξήγησε πως η εταιρεία γνώριζε ότι οι εργασίες θα γίνονταν μέσα σε περιοχή NATURA αλλά πως με τις ανεμογεννήτριες δεν επιβαρύνεται καθόλου το περιβάλλον. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι αιολικοί σταθμοί απαλλάσσονται άδειας γιατί δεν είναι οικοδομικά τα έργα πλην ενός οικίσκου που θα κατασκευάσουν. Επίσης στη 2η διακοπή έγινε αυτοψία από την πολεοδομία η οποία αποφάνθηκε ότι οι εργασίες διενεργούνται μέσα στα όρια των 29 παραχωρηθέντων στρεμμάτων.

26 Μαΐου 2000: Η Ένωση Πολιτών Σύρου κατέθεσε μήνυση κατά του Νομάρχη Κυκλάδων Παναγιώτη Ρήγα, (για παράβαση καθήκοντος), επίσης κατά του προϊσταμένου της πολεοδομίας Δικτυόπουλου, κατά του διευθύνοντα συμβούλου της ΑΙΟΛΙΚΗΣ Αντώνη Γερασίμου και κατά του εργολάβου του έργου.

Στις προσπάθειές μας αυτές βρήκαμε αναπάντεχους συμμάχους τους κυνηγούς, οι οποίοι μας πρότειναν συνεργασία για τη σωτηρία της Απάνω Μεριάς.

Την ίδια χρονιά, μετά από προσφυγή μελών της Ένωσης Πολιτών Σύρου στο ΣτΕ εκδίδεται η υπ΄ αριθμ. 3891/2000 απόφαση του δικαστηρίου που ακυρώνει την άδεια εγκατάστασης του συγκεκριμένου αιολικού πάρκου για ελλείψεις στην περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Η ενδιαφερόμενη εταιρεία επανέρχεται με νέα μελέτη για αιολικό πάρκο με λιγότερες ανεμογεννήτριες αλλά υπερδιπλάσιες σε ύψος η οποία εγκρίνεται ταχύτατα και συνεχίζει την εγκατάσταση του αιολικού πάρκου, παρά την ήδη νέα και εκκρεμούσα αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ που κατέθεσε η ΄Ενωση Πολιτών Σύρου.

Μάιος 2001: Από “αμέλεια” του δικηγορικού γραφείου που έχει αναλάβει την υπόθεση προσφυγής στο ΣτΕ δεν παρευρίσκεται δικηγόρος να υποστηρίξει τα ασφαλιστικά μέτρα που ζητήσαμε και η εταιρεία συνεχίζει τις εργασίες εγκατάστασης.

Άνοιξη 2003. Η «Αιολική Νεωρίου Α.Ε.» ενεργώντας δολίως ανοίγει ακόμη δύο δρόμους “προσπέλασης” και προχωράει στην εγκατάσταση αιολικού πάρκου, μολονότι εκκρεμεί η 2η προσφυγή της Ένωσης Πολιτών Σύρου στο Συμβούλιο της Επικρατείας από το 2001. Στις διανοίξεις προχώρησε η «Αιολική Νεωρίου Α.Ε.» χωρίς να ζητήσει έγκριση περιβαλλοντικών όρων από τις αρμόδιες αρχές και χωρίς κανενός είδους άδεια, προκειμένου να μεταφέρει τους τεράστιους πυλώνες των ανεμογεννητριών στο Σύριγγα όπου και τους εγκατέστησε.

Φεβρουάριος 2004: Η «Αιολική Νεωρίου Α.Ε.» και ο εργολάβος που εργάστηκε στην παράνομη διάνοιξη δρόμου προσπέλασης 500 μέτρων στην κορυφή του βουνού Σύριγγας όπου έχει εγκατασταθεί το αιολικό πάρκο, καταδικάζονται σε 6 μήνες φυλάκιση.

Ιούνιος 2005: Το Κλιμάκιο Ελέγχου Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων εισηγείται πρόστιμο 25.000 ευρώ στην «Αιολική Νεωρίου Α.Ε.» για παράνομη διάνοιξη δρόμου στην Αληθινή και υποχρέωση αποκατάστασης του φυσικού αναγλύφου και της κατεστραμμένης βλάστησης. Η εταιρεία υποχρεούται να αποκαταστήσει την πληγωμένη περιοχή με επιχώσεις, και σε συνεργασία με τη Δασική Υπηρεσία, στα τμήματα που χαρακτηρίζονται δασικά, να φυτέψει τα φυτικά εκείνα είδη που κατέστρεψε.

Ιούλιος 2005: Εκδίδεται η υπ’ αριθμ. 1805/2005 ιστορική απόφαση από το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ.: “Η αρμοδιότητα έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για την κατασκευή και λειτουργία αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, οποιασδήποτε ισχύος, εντός περιοχών που περιλαμβάνονται στο Δίκτυο Natura 2000 ανήκει στον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ. Δεκτή η αίτηση ακυρώσεως”. Το αιολικό πάρκο Σύριγγα Σύρου είναι παράνομα εγκατεστημένο!

Καλοκαίρι του 2006: Η “Ένωση Πολιτών Σύρου” παίρνει στα χέρια της την απόφαση καθαρογραμμένη και με νέα προσφυγή στο ΣτΕ ζητάει την απεγκατάσταση του παράνομα εγκατεστημένου αιολικού πάρκου.

2020: Η εταιρεία καραδοκεί. Νέος της στόχος η διάνοιξη δρόμου και η τοποθέτηση κι άλλων ανεμογεννητριών.

ΕΥΒΟΙΑ. Λόγω της προϋπάρχουσας διασύνδεσης με το ηπειρωτικό δίκτυο, η Εύβοια αποτέλεσε το πρώτο θύμα. Παρά την αντίσταση κάποιων περιβαλλοντικών οργανώσεων, της Καρυστίας κυρίως, γρήγορα αλώθηκε και μεγάλο μέρος του νησιού γέμισε αιολικά πάρκα, πρόχειρα αδειοδοτημένα από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, κάποια από τα οποία σήμερα ρημάζουν με τις ανεμογεννήτριές τους να τσακίζονται και να διασκορπίζονται στο φύσημα του βοριά (υψηλό αιολικό δυναμικό το λένε οι επιχειρηματίες).

 Μέχρι σήμερα στη Νότια Εύβοια λειτουργούν 352 ανεμογεννήτριες που αντιστοιχούν σε 34 εγκατεστημένα αιολικά πάρκα. Σε εξέλιξη βρίσκεται η κατασκευή τουλάχιστον 21 αιολικών πάρκων διαφορετικών εταιρειών που θα τα εγκαταστήσουν στα όρια των παλιών Δήμων Στύρων, Μαρμαρίου και Καρύστου.

Το 2019 η Όχη, χαρακτηρισμένο ως περιοχή Natura βουνό και ο υπόλοιπος ορεινός χώρος της Νότιας Καρυστίας αρχίζουν να γεμίζουν ανεμογεννήτριες, κατά παράβαση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ενώ και στον Καβοντόρο τα αιολικά πάρκα αυξάνονται. Η προσφυγή κατά των έργων εντός προστατευόμενης περιοχής με απειλούμενα αρπακτικά χάνεται παρά το γεγονός ότι προσκομίστηκε μεταξύ των στοιχείων πολυσέλιδη καταγγελία της Κομισιόν έναντι του ελληνικού Δημοσίου που καταδείκνυε το απαράδεκτο των χωροθετήσεων αλλά και του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ. Έχουν εγκατασταθεί δεκάδες τουλάχιστον επιπλέον ανεμογεννήτριες εκατό μέτρων εντός και στα όρια της περιοχής Νατούρα, ενώ νέα αιολικά πάρκα βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο στάδιο υλοποίησης.

ΓΥΑΡΟΣ. Το 2005 υποβλήθηκαν δύο αιτήσεις για την «αξιοποίηση» του αιολικού δυναμικού της Γυάρου, οι οποίες όμως «πάγωσαν» από τη ΡΑΕ, καθώς υπήρξε αρνητική εισήγηση από την Αρχαιολογία. Η Γυάρος είχε ήδη χαρακτηρισθεί Τόπος Ιστορικής Μνήμης από το 2001. Τα σχέδια προέβλεπαν την εγκατάσταση 233 ανεμογεννητριών ύψους 150 μέτρων. Στη συνέχεια (2011) κάτω από την πίεση των εταιρειών, και παρά τις αντιδράσεις των αντιστασιακών συλλόγων, το Υπουργείο Πολιτισμού αποχαρακτήρισε το μεγαλύτερο μέρος της Γυάρου ως ιστορικό τόπο αφήνοντας έτσι το νησί απροστάτευτο, βορά στους βιομήχανους του αέρα.

Το 2013 ξεκίνησε από τη WWF Ελλάς η υλοποίηση του προγράμματος Life για τη μεσογειακή φώκια στις βόρειες Κυκλάδες. Αποτέλεσμα αυτής της δράσης ήταν να θεσμοθετηθεί τον Ιούλιο του 2019 η θαλάσσια ζώνη που περιβάλλει τη Γυάρο, ως θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή, γιατί φιλοξενεί το 12% του παγκόσμιου πληθυσμού της μεσογειακής φώκιας Monachus monachus, του πιο απειλούμενου με εξαφάνιση και σπάνιου θαλάσσιου θηλαστικού της Ευρώπης. Επίσης πάνω από το 50% της θαλάσσιας περιοχής της Γυάρου καλύπτεται από «οικότοπους προτεραιότητας» και, συγκεκριμένα, από μοναδικούς κοραλλιογενείς σχηματισμούς και λιβάδια ποσειδωνίας. Επιπλέον, στο νησί φωλιάζουν περίπου 2.000 ζευγάρια μύχου (πρόκειται για σπάνιο θαλασσοπούλι), 100 ζευγάρια μαυροπετρίτες και το «μαύρο φίδι της Γυάρου».

ΚΡΗΤΗ Το 2010 η γαλλική EDF, που θεωρείται ο μεγαλύτερος παραγωγός ρεύματος της Ευρώπης, προσπαθεί να εγκαταστήσει τεράστια αιολικά πάρκα στην Κρήτη. Για μια ακόμη φορά η διοίκηση χωρίς να λογαριάζει το κόστος στο φυσικό περιβάλλον και αγνοώντας τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών προχώρησε σε αθρόες αδειοδοτήσεις. Η σύγκρουση των κατοίκων με τις θυγατρικές της EDF αιολικές εταιρείες έκανε γνωστή την περίπτωση της Σπίνας και του Αποπηγαδιού σε όλη την Ελλάδα. Η αντίσταση των κατοίκων που κράτησε χρόνια είχε σαν αποτέλεσμα να εγκατασταθούν μόνο 3 ανεμογεννήτριες στην περιοχή. Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει.

Σήμερα η Κρήτη έχει εγκατεστημένα 28 αιολικά πάρκα ενώ προγραμματίζονται πολλά περισσότερα, ακόμη υβριδικά και φυσικά διασυνδέσεις.

ΣΚΥΡΟΣ. Το 2006 στη Σκύρο πληθαίνουν οι πληροφορίες που φέρουν ιδιωτική εταιρεία σε συνεργασία με τη Μονή Μεγίστης Λαύρας να προωθούν από κοινού την κατασκευή μεγάλου αιολικού πάρκου στο Βουνό. Οι Σκυριανοί κινητοποιούνται για να αποτρέψουν την κατασκευή και να διασώσουν το φυσικό περιβάλλον του νησιού, το Σκυριανό Αλογάκι, το περίφημο δάσος με τα σφεντάμια. Συγκεντρώνουν υπογραφές, δίνουν τον αγώνα τους και τελικά η περιβαλλοντική καταστροφή του νησιού μετατίθεται στο μέλλον. Οι επιθέσεις των εταιριών και της Μονής επαναλαμβάνονται. Το 2019 η κοινοπραξία «Αιολική Νότιας Σκύρου Α.Ε.» με μετόχους τη Μονή Μεγίστης Λαύρας (95%) και την ΕΝΤΕΚΑ Α.Ε. (5%) σχεδιάζει την εγκατάσταση εννέα αιολικών πάρκων με συνολικό αριθμό 111 ανεμογεννητριών στη νότια Σκύρο (όρος Κόχυλας) και διασύνδεση με το ηπειρωτικό σύστημα μέσω Αλιβερίου ή Λάρυμνας.

Την ώρα που γράφουμε αυτές τις γραμμές διαφαίνεται η οριστική δικαίωση των αγώνων των Σκυριανών: το ΣτΕ αποφάσισε ότι η Σκύρος πρέπει να διαφυλαχτεί ως φυσικό τοπίο. (λεπτομέρειες εδώ)

ΡΟΔΟΣ. Το 2006 οι κάτοικοι της Αρχίπολης στη Ρόδο είπαν όχι στις επενδυτικές βλέψεις του Κοπελούζου για τη δημιουργία αιολικού πάρκου στην περιοχή ματαιώνοντας έτσι τα σχέδιά του.

ΧΙΟΣ, ΛΗΜΝΟΣ. Το 2007 σειρά είχε το ανατολικό Αιγαίο. Χίος και Λήμνος μπαίνουν στο στόχαστρο της εταιρείας “ΡΟΚΑΣ” που ενδιαφέρεται να εγκαταστήσει στην περιοχή του οροπεδίου του Αίπους στη Χίο αιολικά πάρκα με σύνολο ανεμογεννητριών που θα φθάνουν τις 187. Μετά από τις αντιδράσεις των κατοίκων τα σχέδια ματαιώνονται. Οι κάτοικοι της Λήμνου επίσης διαφωνούν με τα σχέδια εγκατάστασης ανεμογεννητριών κοντά στο χωριό Φισίνη, ένα μικρό παραδοσιακό χωριό.

ΣΕΡΙΦΟΣ. Το 2007 η Σέριφος μαθαίνει ότι ο Όμιλος Μυτιληναίου σχεδιάζει την εγκατάσταση στο νησί γιγάντιου αιολικού πάρκου. Σύμφωνα με το επιχειρηματικό σχέδιο, στα βουνά της Σερίφου θα τοποθετούνταν 87 συνολικά ανεμογεννήτριες με ύψος πύργου 100 μέτρα και μήκος έλικα 90 μέτρα. Μετά από μεγάλη κινητοποίηση των κατοίκων η εγκατάσταση ματαιώθηκε.

ΑΝΔΡΟΣ. Από το 2003 αρχίζουν οι αιτήσεις αδειοδότησης για την εγκατάσταση αιολικών στην Άνδρο. Παρά την κινητοποίηση των κατοίκων, τον αγώνα για ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας και τις προσφυγές στο ΣτΕ, σήμερα το νησί βρίσκεται αντιμέτωπο με τον κίνδυνο να αλλοιωθεί ολοκληρωτικά η φυσιογνωμία του, εφόσον υλοποιηθούν τα σχέδια της αιολικής βιομηχανίας για την εγκατάσταση 300 και πλέον ανεμογεννητριών, ύψους έως και 150 μέτρων  σε περιοχές ΖΕΠ και Natura με προστατευόμενη ορνιθοπανίδα. Ήδη άρχισε η εγκατάσταση των πρώτων ανεμογεννητριών στη θέση Φραγκάκι, δίπλα στις φωλιές των σπιζαετών. Με την εγκατάσταση των αιολικών και τη διάνοιξη των δρόμων που θα προηγηθούν θα καταστραφεί και το μοναδικό, πιστοποιημένο από την Ευρώπη, δίκτυο μονοπατιών της Άνδρου. Κρανίου τόπος, δηλαδή.

ΙΟΣ, ΑΜΟΡΓΟΣ, ΑΝΑΦΗ ΚΑΙ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ. Το 2011 δόθηκε από τη ΡΑΕ άδεια στην κρατική γαλλική εταιρεία ηλεκτρισμού ΕDF για δημιουργία αιολικών πάρκων στα νησιά Ίο, Αμοργό, Ανάφη και Αστυπάλαια, στα οποία σχεδιάζεται να εγκατασταθούν συνολικά 138 ανεμογεννήτριες ύψους 150 μέτρων µε διάμετρο φτερών 71 μέτρα. Πρόκειται για ένα ακόμη φαραωνικό έργο, δεδομένης της μικρής έκτασης και του χαμηλού υψομέτρου των νησιών, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεκινήσει εφόσον αρχίσει να υλοποιείται η διασύνδεση των νησιών με το ηπειρωτικό σύστημα.

ΝΑΞΟΣ. Το 2011 σχεδιάζονται να τοποθετηθούν στη Νάξο 2 αιολικά πάρκα. Το πρώτο ονομάζεται «Α/Π Βουρλάς» και περιλαμβάνει συνολικά 14 ανεμογεννήτριες. Το δεύτερο Αιολικό Πάρκο ονομάζεται «Α/Π Δίστομος» και περιλαμβάνει 16 ανεμογεννήτριες. Τμήματα και των 2 αιολικών βρίσκονται σε περιοχές NATURA και ΖΕΠ όπου υπάρχουν σημαντικά υπό εξαφάνιση αρπακτικά όπως ο γυπαετός και ο σπιζαετός.

ΝΑΞΟΣ,ΠΑΡΟΣ, ΑΝΔΡΟΣ,ΤΗΝΟΣ. Το 1914 εγκρίνεται η τοποθέτηση 9 αιολικών πάρκων στα νησιά αυτά με 95 συνολικά ανεμογεννήτριες.
25-5-2020. Μετά από τις αντιδράσεις των κατοίκων των τεσσάρων νησιών τα αιολικά μειώνονται από 9 σε 7 αφού εξαιρείται το αιολικό πάρκο “ΒΟΥΡΛΑΣ Α.Ε.” στη Νάξο και το αιολικό πάρκο “ΓΚΑΓΚΑΡΗ Α.Ε.” στην Τήνο. Οπότε, σύμφωνα με τη νέα απόφαση παραμένουν: 3 αιολικά πάρκα στην Άνδρο με σύνολο 33 ανεμογεννήτριες, 1 αιολικό πάρκο στην Νάξο με 16 ανεμογεννήτριες, 2 αιολικά πάρκα στην Πάρο με 22 ανεμογεννήτριες και 1 αιολικό πάρκο στην Τήνο με 10 ανεμογεννήτριες. Σύνολο: 81 ανεμογεννήτριες.

ΤΗΝΟΣ. Εκτός από το πάρκο “ΓΚΑΓΚΑΡΗ Α.Ε.” που καταργήθηκε στην Τήνο, έχει εγκατασταθεί από το 1999 ήδη μια ανεμογεννήτρια στη θέση Αγ.Μαρίνα ιδιοκτησίας Ενεργειακής Κυκλάδων ΑΕ, ενώ η ίδια εταιρεία έχει ξεκινήσει εργασίες κόντρα στις έντονες αντιδράσεις της δημοτικής αρχής και της τοπικής κοινωνίας για την εγκατάσταση αιολικού πάρκου 3 ανεμογεννητριών στη θέση Πράσσα. Εκτός από αυτές έχουν αδειοδοτηθεί και 15 άλλες (Αιολικό πάρκο Φωλιά ΑΕ και ΔΕΗ Ανανεώσιμες ΑΕ) των οποίων οι εργασίες αναμένονται να ξεκινήσουν σύντομα, σε περιοχές μοναδικής ομορφιάς. Ξεκινώντας από το Ισμαήλ και φτάνοντας ως το Στενό τα πάρκα αυτά θα αλλάξουν ριζικά την εικόνα της Εξωμεριάς. Από αυτά το πάρκο Φωλιά Α.Ε. με 10 ανεμογεννήτριες θα επηρεάσει και τον μεγαλύτερο παραδοσιακό οικισμό και ίσως πιο σημαντικό του νησιού, τον ιστορικό Πύργο, αφού οι πρώτες εν σειρά ανεμογεννήτριες ύψους 100 μ. θα είναι ορατές τόσο απ’ τον οικισμό όσο και από το επίνειό του, τον Πάνορμο.

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ. Στο νησάκι που βρίσκεται απέναντι από τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο εγκαταστάθηκαν πρόσφατα 23 ανεμογεννήτριες  ύψους 130 έως 150 μ. μετά από ισοπέδωση της κορυφογραμμής του και αφού κατασκευάστηκαν δρόμοι μήκους 16 περίπου χιλιομέτρων και λιμάνι. Αποτέλεσμα η δραματική αλλοίωση της θέας από τον αρχαίο ναό του Ποσειδώνα, από όπου οι επισκέπτες αντί για το απέραντο γαλάζιο και τα ξαπλωμένα νησάκια θα αντικρίζουν πλέον ένα φαλακρό βιομηχανικό τοπίο.

ΣΤΑ ΣΚΑΡΙΑ…

Το 2019 μαθαίνουμε ότι βγαίνουν από την κατάψυξη τα επενδυτικά έργα εταιριών που είχαν λάβει στο παρελθόν άδεια εγκατάστασης αιολικών πάρκων σε ελληνικά νησιά με παράλληλη πόντιση υποβρύχιων καλωδίων για διασύνδεση με το ηπειρωτικό σύστημα.

Τα κυριότερα από τα έργα αυτής της κατηγορίας, που είχαν λάβει παλαιότερα άδεια  παραγωγής, όλα σε συνδυασμό με καλώδια διασύνδεσης με το ηπειρωτικό σύστημα, είναι τα εξής:

Στο Βόρειο Αιγαίο, το «Αιγαίο Ζεύξη», έργο της Ρόκας –  Iberdrola, που έχει λάβει άδεια παραγωγής από το 2010 και περιλαμβάνει την ηλεκτρική διασύνδεση της Λέσβου, της Λήμνου και της Χίου μεταξύ τους και με την ηπειρωτική χώρα καθώς και την ανάπτυξη αιολικών πάρκων ισχύος 706 μεγαβάτ στα τρία νησιά.

Στην Κρήτη, έργο της ΤΕΡΝΑ 33 αιολικών σταθμών, συνολικής ισχύος 1077 MW με υποβρύχια διασύνδεση, και  της ELICA Group του ομίλου Κοπελούζου (36 αιολικοί σταθμοί, 1.005 MW). Και τα δύο έχουν ενταχθεί από τον Ιανουάριο του 2013 στη διαδικασία fast track, ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στη συνέχεια έχουν συγχωνευθεί σε ένα project συνολικής δυναμικότητας περί τα 1000 MW.

Στην Ικαρία, έργο της Μυτιληναίος που προβλέπει την εγκατάσταση στο νησί 110 ανεμογεννητριών ύψους 150 μ. με διάμετρο ρότορα 90 μέτρων, με την παράλληλη υποβρύχια διασύνδεσή τους με την ηπειρωτική Ελλάδα.

Στο Νότιο Αιγαίο το «Aegean Project» που περιλαμβάνει την εγκατάσταση αιολικών πάρκων σε νησίδες που βρίσκονται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Αμοργού – Αστυπάλαιας – Καλύμνου και Κω συνολικής ισχύος 582 MW.

Εντωμεταξύ τα υπεράκτια αιολικά κερδίζουν έδαφος. Οι αντιδράσεις των κατοίκων περιοχών που γειτνιάζουν με αιολικά πάρκα, στην προσπάθειά τους να υπερασπιστούν το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής τους, αναγκάζουν τις εταιρείες να στραφούν πλέον στη λύση των υπεράκτιων αιολικών. Ήδη η Γερμανία, υπό την πίεση του αντιαιολικού κινήματος που είχε φουντώσει σε όλη τη χώρα, αποφάσισε να απαγορεύσει τις χερσαίες ανεμογεννήτριες, έτσι ώστε να μπαίνουν μόνο στη θάλασσα. Τώρα τον λόγο έχουν οι οργανώσεις προστασίας θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Σήμερα, 2021 πλέον, βρισκόμαστε μπροστά στο φάσμα της εγκατάστασης εκατοντάδων ανεμογεννητριών στα νησιά του Αιγαίου και στην ολική καταστροφή της ισορροπίας τους. Μια μικρή αναλαμπή αισιοδοξίας που δημιουργήθηκε με τη λειτουργία το 2018 των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών έσβησε γρήγορα μιας και η επόμενη κυβέρνηση φρόντισε να τους καταργήσει άμεσα -στερώντας τους την αυτονομία και ενσωματώνοντάς τους στο ΥΠΕΝ- παρότι η δημιουργία τους υπήρξε ευρωπαϊκή υποχρέωση της χώρας. Έτσι, λοιπόν, αγνοώντας την ιδιαιτερότητα των μικρών κλειστών νησιωτικών οικοσυστημάτων, που πολύ εύκολα διαταράσσονται, αγνοώντας τη φέρουσα ικανότητα του κάθε τόπου, επιλέγουν την κακοποίηση των νησιών και προετοιμάζουν την ολική καταστροφή του Αιγαίου που ξέραμε. 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ;

ΤΗΛΟΣ- ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΝΗΣΙ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΑ

Η Τήλος, το οικολογικό νησί, δείχνει το δρόμο, για μια φορά ακόμα. Αυτό που έχει ολοκληρωθεί αλλά μένει να λειτουργήσει στην πράξη, για να απογειωθεί ο οικολογικός χαρακτήρας του, είναι το υβριδικό σύστημα ενέργειας. Δημιούργησε ένα πρωτοποριακό “υβριδικό” πάρκο όπου συνδυάζεται η αιολική με την ηλιακή ενέργεια και γίνεται η αποθήκευσή τους σε μπαταρίες. Τα φωτοβολταϊκά που παράγουν 160 kWh μαζί με την ανεμογεννήτρια που παράγει άλλες 800 kWh και τις μπαταρίες αρκούν για την αυτονομία του μικρού νησιού των Δωδεκανήσων.

Ήδη κι άλλα μικρά νησιά ετοιμάζονται να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Τήλου. Με 2, 3, 5 ανεμογεννήτριες θα μπορούσε κάθε νησί να τροφοδοτείται επαρκώς και να έχει την ενεργειακή του αυτονομία. Η Μύκονος και η Σαντορίνη ας αναλάβουν τις ευθύνες τους…

Φυσικά για να προχωρήσουν σε αυτό το διάλογο οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει πρώτον να αποσυμφορηθούν από τις δικαστικές μάχες και την πίεση των ήδη αδειοδοτημένων πάρκων και δεύτερον να υπάρξει δέσμευση από πλευράς κυβέρνησης ότι δεν θα επιτραπούν επενδύσεις άλλων συμφερόντων παράλληλα με τα τοπικά συστήματα. Οι νησιώτες δεν είναι αρνητές της εναλλακτικής ενέργειας. Είναι αρνητές της χωρίς σχέδιο χωροθέτησης και της εξυπηρέτησης οικονομικών συμφερόντων με κόστος την ποιότητα του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

http://saveandros.com

Η Τήνος κατά των ανεμογεννητριών – Αρχική σελίδα | Facebook

Κίνηση για την προστασία των νησίδων του Αιγαίου – Αρχική σελίδα | Facebook

Αντί Αιολικό Μέτωπο Καρυστίας – Αρχική σελίδα | Facebook

https://www.facebook.com/Archipelago.gr/

https://www.facebook.com/watch/hedgehogisland/

https://www.ornithologiki.gr/

Επίσης στα παλαιότερα τεύχη της ΕΥΠΛΟΙΑΣ

http://www.eyploia.gr/12/

Μάρτης 2007 – ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ

http://www.eyploia.gr/19/

Μάρτης 2008 – “ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ”

http://www.eyploia.gr/22o/

Δεκέμβριος 2008 – ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ…

http://www.eyploia.gr/24o-teyxos/

Γενάρης 2010 – ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΡΟΠΙΑ…

Το άρθρο Έτσι, για την Ιστορία… εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Το αφήγημα που έχει πλέον πάρει τη μορφή αδιαμφισβήτητου δόγματος και που ακούστηκε και σήμερα επανειλημμένα, είναι πως η ενεργειακή μετάβαση σε ΑΠΕ θα μας γλιτώσει από τα χειρότερα της κλιματικής αλλαγής. Με τις εξορύξεις να συνεχίζονται με κάθε κόστος, ακόμη και χιλιάδων ανθρώπινων ζωών, με τη ενεργειακή κατανάλωση να αυξάνεται συνεχώς και τη διαχείριση της ζήτησης να παραμένει έξω από κάθε συζήτηση, μοιάζει αστείο να νομίζουμε ότι το χαοτικό αυτό φαινόμενο είναι διαχειρίσιμο με την ελαφρότατη μείωση πρόσθετων ρύπων. Όσο μάταιο και να φαντάζει όμως, ας δούμε αν το να μειώσουμε τους ρύπους είναι τεχνικά εφικτό και αν ναι με τι κόστος και ποιος πληρώνει αυτό το κόστος; 

Μετά από μια πρώτη επισήμανση ότι η αναφορά στις ΑΠΕ για ηλεκτροπαραγωγή και ακόμη περισσότερο της αιολικής βιομηχανικής κλίμακας είναι εντελώς δυσανάλογη της πραγματικής τους σημασίας, θα προσπαθήσω να απαριθμήσω λόγους για τους οποίους αμφισβητείται η παραπάνω δυνατότητα.

Η υπόθεση εργασίας πάνω στην οποία έχει βασιστεί όλη αυτή η τεράστια επιδοτούμενη βιομηχανία είναι πως κάθε εγχεόμενη κιλοβατώρα από στοχαστικές ΑΠΕ στο δίκτυο εκτοπίζει μια “βρώμικη” κιλοβατώρα από ορυκτά καύσιμα, έχει στην πράξη ανατραπεί. Ανεξάρτητες μελέτες (York) αλλά και μελέτες διαχειριστών δικτύων (EON, ΑΔΜΗΕ) αποδεικνύουν ότι η υποκατάσταση όχι μόνο δεν είναι 1:1 αλλά στην πράξη είναι υποδεκαπλάσια. Άρα πληρώνουμε για μείωση ρύπων π.χ. 10 τόνων και παίρνουμε ενός. Ένα dieselgate πολλάκις επαχθέστερο.

Όσο μεγαλώνει η διείσδυση ΑΠΕ στο σύστημα, τόσο μεγαλώνουν τα προβλήματα και οι δημόσιες δαπάνες επέκτασης δικτύων και αυτοματισμών είναι τεράστιες και συνιστούν μια δεύτερη αθέατη αδρή επιδότηση από τους φορολογούμενους, εμάς.

Η κατασκευή μονάδων βάσης με καύσιμο εισαγόμενο φυσικό αέριο είναι πανάκριβη και η ασταθής λειτουργία τους ακριβαίνει ακόμη περισσότερο το ρεύμα. Η δε καύση αερίου για ηλεκτροπαραγωγή είναι εκτός από αντιοικονομική και θερμοδυναμικά άτοπη μια και χάνεται περίπου η μισή ενέργεια στη θερμική μετατροπή.

Το κόστος των κατά τόπους καταστροφών από την εξάπλωση χιλιάδων βιομηχανικών ανεμογεννητριών από τις επιπτώσεις σε άλλες δραστηριότητες όπως ο τουρισμός είναι τεράστιο.

Καμία μελέτη κόστους- οφέλους που να περιλαμβάνει τα παραπάνω δεν έχει γίνει για τη Χώρα να δούμε πόσο θα μας κοστίσει τελικά αυτό το ευρωπαϊκό ενεργειακό μνημόνιο.

Οι αντιρρήσεις μας λοιπόν δεν αφορούν μόνο τις τοπικές επιπτώσεις που είναι τεράστιες, ποικίλες και μη αναστρέψιμες και τις οποίες θα απαριθμήσουμε στη συνέχεια, αλλά και τη γενικότερη ενεργειακή πολιτική που έχει μετατραπεί, όπως είπε ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας “στη μεγαλύτερη από κάτω προς τα πάνω ανακατανομή πλούτου από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο”. Για την Ελλάδα βέβαια που δεν ωφελείται από εξαγωγές και χάνει ανεπιστρεπτί τα τοπία της, την ίδια την ταυτότητά της, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη…

Η τοπική ισοπέδωση

Όλη αυτή η κατάσταση, τμήμα της οποίας αντιμετωπίζουμε στην Άνδρο, έχει προκύψει στο πανελλήνιο χωρίς κανένα ουσιαστικό χωροταξικό σχεδιασμό. Αυτό που συνέβη είναι ότι οι εταιρείες μια μια αιτήθηκαν και πήραν άδειες για μέρη που απλά φύσαγε χωρίς να ληφθούν υπόψη τοπικές ιδιαιτερότητες. Το ειδικό χωροταξικό για τις ΑΠΕ, που δέχεται σκληρή κριτική ακόμη και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προέκυψε πρωθύστερα. Το ίδιο ισχύει και για την Άνδρο με τις περισσότερες χωροθετήσεις: να έχουν προκύψει χωρίς καμία μέριμνα ή συνυπολογισμό άλλων δραστηριοτήτων ή χρήσεων γης, να μην υπολογίζουν σωρευτικές επιπτώσεις, να απειλούν προστατευόμενες περιοχές και προστατευόμενα είδη και πολλά άλλα. Για αυτούς τους λόγους μεταξύ άλλων, ζητάμε την αναστολή των εργασιών ώστε να προληφθούν οι τραγικές συνέπειες αυτού του σκανδαλώδους ελλείμματος σχεδιασμού.

Ενδεικτικά επισημαίνουμε παραλείψεις, απώλειες, καταστροφές και γενικά δυσμενείς επιπτώσεις ως αποτελέσματα των επαπειλούμενων έργων:

Οι κοινωνική ζημιά από το γεγονός ότι όλα ως τώρα έγιναν εν κρυπτώ, όπου λίγοι μόνο εμπλεκόμενοι προσεγγίστηκαν για να δώσουν γη, χωρίς να γνωρίζει το σύνολο των κατοίκων, ούτε καν οι γειτονικοί ιδιοκτήτες που θίγονται άμεσα, είναι ήδη ορατή και φυσικά θα κορυφωθεί αν αρχίσουν τα έργα. Βραχυπρόθεσμα λίγοι ωφελούνται, πολλοί θίγονται, ο κοινωνικός ιστός διαρρηγνύεται.

Σοβαρές θα είναι οι επιπτώσεις στα επιφανειακά και υπόγεια νερά.

Οι αξίες γης θα καταρρακωθούν και οι δυνατότητες άλλων χρήσεων και δραστηριοτήτων θα ελαχιστοποιηθούν.

Οι δυνατότητες ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα και του αγροτουρισμού θα περιοριστούν σε τεράστιες εκτάσεις.

Ο οικοδομικός κλάδος θα θιγεί σημαντικά καθώς τεράστιες εκτάσεις θα πάψουν να είναι υποψήφιες για δόμηση εξοχικής κατοικίας.

Ο πεζοπορικός τουρισμός που εξελίσσεται σε σημείο αναφοράς για το νησί θα πάει…περίπατο

Γενικότερα οι αξιόλογοι φυσιολατρικοί πόροι και οι προστατευόμενες περιοχές και τα είδη που μελετήθηκαν και μελετούνται από τα προγράμματα LIFE θα θιγούν ανεπανόρθωτα.

Πλήθος αναβαθμίδων και λιθόκτιστων μνημείων, αντικείμενα προστασίας άλλου ευρωπαϊκού προγράμματος, θα καταστραφούν.

Η αξία της Άνδρου ως αδιατάρακτου φυσικού τοπίου θα χαθεί για πάντα.

Αυτά που θα συμβούν βρίσκονται σε πλήρη αντίφαση με τις συμβάσεις για την προστασία της βιοποικιλότητας και του τοπίου.

Συμπερασματικά

Κάπου είχα διαβάσει το εξής: Αν κάποιος μας έλεγε να κάψουμε εξέχοντα έργα τέχνης για λίγη από την ενέργεια που κατασπαταλάμε, θα επαναστατούσαμε. Τώρα που ‘καίμε’ τα ίδια τα τοπία που ενέπνευσαν τα καλλιτεχνήματα αυτά τι κάνουμε;

Κάπου αλλού ένα ποιητικότατο προσωνύμιο της Παρθένου Μαρίας: Χαίρε όρος αλατόμητο…

Ακόμη την καταπληκτική φράση του Ελύτη: Τοπίο είναι η προβολή της ψυχής ενός λαού πάνω στην ύλη…

Ο ορίζοντας πάλι, είναι κάτι πολύ ουσιαστικό, είναι αυτό που ψάχνει η ματιά μας να ξετυλιχτεί, είναι αυτό που μας ορίζει. Κάθε τόπος έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, οι Κυκλάδες είναι από τα αρχαία χρόνια προικισμένες με πολλές ανεκτίμητες ιδιαιτερότητες. Είναι ανεπίτρεπτο να τις ισοπεδώσουμε πέραν κάθε κλίμακας σε μια βιομηχανική, ξενόφερτη ομοιογένεια. Πολύ περισσότερο τώρα που ο πλούτος αυτός της ποικιλότητας, χλωρίδας, πανίδας, ανθρώπων, μνημείων, μορφών και τοπίων γίνεται αντιληπτός και απτός, μέσα από τα μάτια των σύγχρονων περιηγητών του νησιού. Μέσα από τα δικά τους μάτια όταν αγάλλονται αγναντεύοντας ή πίνοντας ένα ποτήρι κρασί σε μια σεμνή μικρή παρέα, αρχίζουμε κι εμείς να ανακαλύπτουμε ξανά τον τόπο μας. Ας μην αφήσουμε αυτή την ερωτική διαδικασία που έχει ξεκινήσει να αναιρεθεί μαζί με τόσες άλλες δυνατότητες από αυτή τη λαίλαπα που έρχεται.

Βρισκόμαστε στις Κυκλάδες, ας το κατανοήσουμε αυτό…δεν πρόκειται απλά για μια θαλάσσια πλατφόρμα για εκατοντάδες ανεμογεννήτριες εκατό μέτρων και αμέτρητων επιδοτήσεων.

Αλέξανδρος Μαβής, Βιοτεχνολόγος Περιβαλλοντολόγος

Δίκτυο περιβαλλοντικών οργανώσεων Αιγαίου.

Πολίτης της Άνδρου

Διαβάστε επίσης:

Διάλογος με τον Πικιώνη με αφορμή το Φραγκάκι του Αλέξανδρου Μαβή

Δελτίο τύπου των μηνυθέντων από την εταιρεία φορέων

Με αφορμή το Φραγκάκι Άνδρου, διάλογος με τον Πικιώνη: Ο θρήνος της Αττικής γης το ’60, Ο θρήνος της Κυκλαδικής γης 60 χρόνια μετά…, του Αλέξανδρου Μαβή

Το άρθρο Η μεγάλη εικόνα ή το μνημόσυνο της Άνδρου εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

9 Δεκ 2019 

 Με μεγάλη επιτυχία διοργάνωσε ο Δήμος Σαμοθράκης εκδήλωση για την ενημέρωση των κατοίκων σχετικά με τα αιολικά πάρκα που σχεδιάζονται στη Σαμοθράκη. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2019 στις 18.00 στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο Νικ Φαρδύς στη Χώρα Σαμοθράκης.

 Στην εκδήλωση παραβρέθηκε εκπρόσωπος της εταιρείας Εφαρμογές Πυριτίου ΑΕ και project manager του έργου, κος Κ. Μπουλογιάννης, ο οποίος παρουσίασε το έργο για το οποίο η εταιρεία έχει λάβει άδεια παραγωγής ενέργειας από την ΡΑΕ για την εγκατάσταση 3 ανεμογεννητριών στην περιοχή Αμόνι στα νοτιοανατολικά του νησιού σε υψόμετρο 1200μ.

 Η εταιρεία Volterra ΑΕ που έχει λάβει άδεια παραγωγής ενέργειας για την εγκατάσταση 36 ανεμογεννητριών στην γειτονική περιοχή Λουλούδι, δεν εκπροσωπήθηκε, ωστόσο απέστειλε επιστολή στην οποία ανακοίνωσε ότι επανασχεδιάζει το έργο και θα προβεί σε ενημέρωση όταν τελειώσει τον επανασχεδιασμό.

 Επίσης στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο Δ/ντης Ερευνών και υπεύθυνος του  τμήματος Εσωτερικών Υδάτων του ΕΛΚΘΕ κος Ν. Σκουλικίδης, ο οποίος παρουσίασε τις επιπτώσεις στην  εδαφική διάβρωση και στο υδρολογικό ισοζύγιο του νησιού από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στις προαναφερόμενες περιοχές, οι οποίες αποτελούν τον πυρήνα της προστατευόμενης περιοχής, Νatura.

 Ο κος Στ. Ζόγκαρη,ς ως μέλος του Διεθνούς Επιστημονικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Συλλόγου Βιώσιμη Σαμοθράκη, παρουσίασε τις επιπτώσεις στην περιοχή Natura και στην υποψηφιότητα της Σαμοθράκης ως Πάρκο Βιόσφαιρας της Unesco, από την εγκατάσταση των δύο αιολικών πάρκων.

 Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έγιναν συνδέσεις μέσω Skype με την Έπαρχο Τήνου και Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου Νησιών Αιγαίου κα Νατάσα Δεληγιάννη, η οποία μετέφερε το αγωνιστικό κλίμα ενάντια στις ανεμογεννήτριες που υπάρχει στην Τήνο, νησί στο οποίο έχει ξεκινήσει η εγκατάσταση του πρώτου αιολικού πάρκου.

 Ακόμη υπήρξε σύνδεση με τον Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενης Περιοχής Δέλτα Έβρου και Σαμοθράκης εκ μέρους του οποίου, η συντονίστρια του φορέα κα Ε. Μακρυγιάννη παρουσίασε τους λόγους για τους οποίους γνωμοδότησε αρνητικά στις 11.10.2019 σχετικά με την Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση που κατέθεσε η ‘’Εφαρμογές Πυριτίου ΑΕ’’.

Τέλος παρέμβαση έκανε επίσης με τηλεδιάσκεψη η υπεύθυνη πολιτικής της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας κα Ε.Παλιού για την επίσης αρνητική τους γνωμοδότηση αναφορικά με το έργο των 3 ανεμογεννητριών στην περιοχή Αμόνι.

 Τη θέση του Δήμου Σαμοθράκης ο οποίος από τον Ιούλιο του 2018 έχει λάβει ΑΡΝΗΤΙΚΗ απόφαση σχετικά με τα δύο αιολικά πάρκα στις συγκεκριμένες περιοχές, παρουσίασε ο Νομικός του Σύμβουλος, κος Γ. Ξανθούλης, ενώ ο Δήμαρχος Σαμοθράκης κος Ν. Γαλατούμος τοποθετήθηκε ανοιχτά κατά της εγκατάστασης των αιολικών πάρκων, σημειώνοντας έντονα τη δυσαρέσκεια της τοπικής κοινωνίας και της Δημοτικής Αρχής για την μέχρι τώρα θέση της εταιρείας, που έχει λάμψει δια της απουσίας της και έχει αγνοήσει την δηλωμένη αρνητική θέση του Δήμου.

 Τις θέσεις του Κινήματος Πολιτών Save Saos παρουσίασε ο κος Ι. Βογιατζής όπως επίσης   το ιστορικό των δύο έργων από το 2017 που έγιναν γνωστά στο νησί μέχρι σήμερα ενώ την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος Γιώργος Πανταζίδης.

 Ο Δήμος ευχαριστεί θερμά όλους τους συντελεστές της οργάνωσης για την ομολογουμένως πολύ καλή οργάνωση και πλήρη παρουσίαση του θέματος, ιδιαίτερα το Κίνημα Πολιτών Save Saos για την υποστήριξη στην διοργάνωση, τη Ναυτιλιακή Εταιρεία  ‘’Zante ferries’’ για τη δωρεάν μετακίνηση των ομιλητών και τη δημοτική σύμβουλο κα Αναστασία Τερζή που είχε τον συντονισμό της εκδήλωσης.

Καλεί όλους τους πολίτες να ενημερωθούν για το θέμα και τις εταιρείες να ακυρώσουν τα σχεδιαζόμενα έργα ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ στο Σάος.

ΔΗΜΟΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

Το άρθρο Ο Δήμος Σαμοθράκης για τα σχεδιαζόμενα αιολικά πάρκα στο νησί εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Φωτ.: Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να εξελίσσεται στην Ελλάδα ένα πρωτοφανές φαινόμενο, που είναι η ραγδαία και χωρίς κριτήρια εξάπλωση των βιομηχανικών αιολικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτεια. Η «πράσινη» αυτή ανάπτυξη γίνεται με πρόσχημα την ενεργειακή μετάβαση της χώρας σε ένα δήθεν πιο φιλικό για τον πλανήτη ενεργειακό μοντέλο, το οποίο θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τις σοβαρές συνέπειες της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής με οικονομικά βιώσιμο τρόπο. Τα πράγματα όμως δεν είναι όπως παρουσιάζονται:

α) Πρόκειται για βιομηχανικές εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας που προκαλούν πολλαπλές ζημιές στο περιβάλλον, ειδικά όταν κατασκευάζονται σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές. Τέτοιες είναι π.χ. η διάνοιξη δρόμων, οι ανατινάξεις και ο εκτοπισμός ή η θανάτωση της ορνιθοπανίδας. Επίσης, μετά την πάροδο του χρόνου ζωής των ανεμογεννητριών (15-20 χρόνια) ουδεμία πρόβλεψη υπάρχει για την απομάκρυνση και ανακύκλωσή τους.

β) Στις περιοχές όπου γίνονται, τέτοια έργα μπορούν να προκαλέσουν μεγάλα προβλήματα σε σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες, όπως είναι ο παραθεριστικός και ο περιπατητικός τουρισμός ή η κτηνοτροφία.

γ) Τα αιολικά εργοστάσια είναι μια εξαιρετικά κερδοφόρα επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς το σχετικό νομικό πλαίσιο εξασφαλίζει στους παραγωγούς την κατά προτεραιότητα απορρόφηση του αιολικού ρεύματος σε εξαιρετικά υψηλές εγγυημένες τιμές, που επιβαρύνουν τον καταναλωτή.

δ) Όσον αφορά την κλιματική αλλαγή, τεκμηριώνεται πλέον επιστημονικά ότι η συνεισφορά των βιομηχανικών ανεμογεννητριών στην αντιμετώπισή της είναι αμελητέα, καθώς επιφέρουν μια συνεχή αύξηση της ενεργειακής κατανάλωσης και απαιτούν συμβατικές μορφές ενέργειας ως ενέργεια βάσης.

Μια απλή ματιά σε έναν χάρτη με τους χιλιάδες εγκατεστημένους ή σχεδιαζόμενους αιολικούς σταθμούς στην Ελλάδα αρκεί ώστε να γίνει κατανοητό πως μόνο το συμφέρον της χώρας δεν αποτελεί προτεραιότητα αυτής της ενεργειακής πολιτικής. Συγκεκριμένα, κατά τη χωροθέτηση των αιολικών σταθμών όλες οι θεσμοθετημένες μορφές προστασίας παραβιάζονται και δεν υπάρχουν επί της ουσίας περιοχές αποκλεισμού. Τέτοιες περιοχές θα έπρεπε να είναι οι ζώνες Natura 2000, τα καταφύγια άγριας ζωής, οι αρχαιολογικοί χώροι, οι ιστορικοί τόποι, τα πολιτισμικά μνημεία και τα τοπία φυσικού κάλλους. Αυτό το απαράδεκτο καθεστώς συντηρείται μέσω της προσχηματικής αδειοδοτικής διαδικασίας, όπου αγνοούνται οι γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων επιστημονικών φορέων. Η παρούσα κυβέρνηση έχει μάλιστα ανακοινώσει ότι πρόκειται να απλοποιήσει αυτή τη διαδικασία ακόμη περισσότερο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χωροθέτηση δεκάδων βιομηχανικών αιολικών εργοστασίων σε μικρά νησιά της χώρας, προπάντων στο Αιγαίο. Το μεγαλύτερο και πιο ακριβό τέτοιο έργο αφορά 14 νησίδες μεταξύ των Δωδεκανήσων και των Κυκλάδων (Λέβιθα, Κίναρος, Σύρνα, Κουνούποι κ.ά.). Τα οικοσυστήματα των μικρών νησιών συγκαταλέγονται στις σημαντικότερες από περιβαλλοντική άποψη περιοχές της χώρας, καθώς αποτελούν φυσικά καταφύγια από την ανθρώπινη δραστηριότητα και παρουσιάζουν εξαιρετικά υψηλή βιοποικιλότητα. Στις 14 νησίδες που αναφέραμε φιλοξενούνται π.χ. τα εξής είδη:

Περισσότερα από 650 ζευγάρια Μαυροπετρίτη (άνω του 4,5% του παγκόσμιου πληθυσμού).

Περισσότερα από 160 ζευγάρια Αιγαιόγλαρου (άνω του 28% του ελληνικού πληθυσμού).

Εκατοντάδες ζευγάρια Αρτέμη και Μύχου.

Πολλές δεκάδες ζευγάρια Θαλασσοκόρακα.

Η Μεσογειακή Φώκια monachus monachus.

Άλλα είδη που κατοικούν εκεί, όπως πέρδικες, αγριοκούνελα, σπιζαετοί και ενδημικά ερπετά.

Σπάνια είδη ενδημικής χλωρίδας του Αιγαίου.

Οι νησίδες αυτές ανήκουν όλες στο δίκτυο Natura 2000 και αποτελούν μεταναστευτικό πέρασμα πουλιών, ενώ πολλές από αυτές είναι αναγνωρισμένα καταφύγια άγριας ζωής και τοπία φυσικού κάλλους. Σε ένα τέτοιο

περιβάλλον έχει λάβει άδεια παραγωγής από το 2011 ένα φαραωνικό έργο της εταιρείας Κυκλαδικά Μελτέμια (θυγατρική της Eunice Energy) με την ονομασία Aegean Project. Το έργο αυτό περιλαμβάνει τρεις αιολικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) με 104 ανεμογεννήτριες ύψους από 140 μέχρι 198 μέτρα. Τα συνοδά έργα της επένδυσης περιλαμβάνουν 70 χιλιόμετρα οδικό δίκτυο, 14 λιμάνια, 673 χλμ. καλωδίου μεταφοράς ρεύματος, 2.738.000 κυβικά μέτρα εκβραχισμών, 14 ελικοδρόμια, μόνιμο έντονο φωτισμό τη νύχτα και πλήθος μικρότερων έργων (κτήρια, δεξαμενές κ.λπ.). Η κατασκευαστική περίοδος αναμένεται να διαρκέσει πέντε χρόνια και ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται περίπου στα 1.100.000.000 Ευρώ.

Είναι προφανές ότι μια επέμβαση τέτοιας κλίμακας θα αλλοιώσει πλήρως το χαρακτήρα των νησίδων, που από καταφύγια άγριας ζωής θα μετατραπούν σε βιομηχανικές ενεργειακές εξέδρες. Γι’ αυτό άλλωστε 14 οργανώσεις προστασίας της φύσης εξέδωσαν το 2019 κοινό ανακοινωθέν για τη σωτηρία των νησίδων και των ειδών τους. Επίσης, οι αρμόδιοι φορείς διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών απέρριψαν το έργο στο σύνολό του, τονίζοντας πως κανένα επανορθωτικό μέτρο δεν δύναται να αποκαταστήσει την καταστροφή και ότι σε περίπτωση έγκρισής του δεν θα ισχύει επί του πρακτέου καμία πλέον μορφή περιβαλλοντικής προστασίας. Παρόλα αυτά το έργο προχωράει απρόσκοπτα και την ίδια τύχη αναμένεται να έχουν και πολλά άλλα μικρά νησιά του Αιγαίου (π.χ. Γυάρος, Πολύαιγος, Μακρόνησος, Ψέριμος, Φούρνοι, Θύμαινα, Ψαρά, Άγιος Ευστράτιος, Δία).

Σε δύο νησιά που το εν λόγω έργο αφορά (Λέβιθα, Κίναρος) υπάρχουν μάλιστα λίγοι κάτοικοι, οι οικογένειες των οποίων ζουν εκεί για αιώνες. Οι δραστηριότητες των κατοίκων αυτών είναι παραδοσιακές και πολύ περιορισμένες, αποτελώντας παράδειγμα για τη συνεργασία ανθρώπου και φύσης. Οι κάτοικοι αυτοί απειλούνται με οριστικό εκτοπισμό, μέσω μιας μεθοδευμένης διαδικασίας που διαρκεί χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν απογράφτηκαν για πρώτη φορά το 2011 παρά τις εκκλήσεις τους, ώστε τα νησιά να παρουσιαστούν ως ακατοίκητα και να παραχωρηθούν ολοκληρωτικά στην εταιρεία του αιολικού. Στη συνέχεια, το 2013 ο δήμος Λέρου υπερψήφισε την πρόταση της εταιρείας για διοικητική αποβολή των κατοίκων των Λεβίθων και το χαρακτηρισμό τους ως «καταπατητών». Η υλοποίηση της απόφασης αυτής εκκρεμεί λόγω δικαστικής διαμάχης για την ιδιοκτησία του νησιού μεταξύ του δήμου της Λέρου και του Μοναστηριού του Αγ. Ιωάννη Θεολόγου της Πάτμου. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι σε περίπτωση εκδίωξης των κατοίκων, τα δύο νησιά αυτά χάνουν την υφαλοκρηπίδα τους, πράγμα που έχει πολύ σοβαρές γεωπολιτικές συνέπειες.

Η γενικευμένη αυτή απειλή που αντιμετωπίζουν τα μικρά νησιά του Αιγαίου μας οδήγησαν στο να δημιουργήσουμε μια ανοιχτή πρωτοβουλία πολιτών, την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου. Η συμμετοχή σε αυτήν είναι ελεύθερη και στόχος μας είναι η διαφύλαξη της ακεραιότητας του περιβάλλοντος των μικρών νησιών. Είμαστε πεπεισμένοι ότι όχι μόνο δεν πρόκειται για άχρηστες «βραχονησίδες» ή «ξερονήσια», αλλά για κοσμήματα της χώρας μας, τα «Γκαλαπάγκος του Αιγαίου», τα οποία δεν πρέπει να υποστούν την παραμικρή αλλοίωση.

Ενδιαφέρεσαι να βοηθήσεις και εσύ στον αγώνα που δίνουμε για τη διαφύλαξη αυτών των ανεκτίμητης αξίας οικοσυστημάτων και την προστασία των κατοίκων τους; Τότε επικοινώνησε μαζί μας μέσω της σελίδας μας στο Facebook: Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου

Ἐντολή σου, εἶπε, αὐτὸς ὁ κόσμος

καὶ γραμμένος μὲς τὰ σπλάχνα σου εἶναι!

Διάβασε καὶ προσπάθησε καὶ πολέμησε.

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Posted on 9 March 2020 by agrafasos

https://windwatchgreece.wordpress.com

Το άρθρο Τα Γκαλαπάγκος της Μεσογείου κινδυνεύουν! εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.