ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

 ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΣΩΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ;;;

13.3.21 – Weltspiegel-Reportage: Schatten unter der Sonne

6.3.21 – Griechenland: Der hohe Preis der grünen Energie, μια έρευνα του ελβετικού ραδιοφώνου 

Διαδικτυακή εκδήλωση “Οι νησίδες του Αιγαίου εκπέμπουν SOS: Οάσεις ζωής ή βιομηχανική ζώνη;”

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Έτσι για την ιστορία… της Εύπλοιας

  Δες την αλήθεια, αυτός είναι ο πραγματικός Πόλεμος! του Αθανάσιου Θεοδωρίδη

Αγαπητά μου ζώα… του Τέου Ρόμβου

Κάποτε, λίγο έξω από το Σούνιο, ήταν ένα μικρό νησάκι… του Βασίλη Πέττα

 ΑΝΔΡΟΣ

Η μεγάλη εικόνα ή το μνημόσυνο της Άνδρου, του Αλέξανδρου Μαβή

Αιολικά στην Άνδρο: όταν καταργείται κάθε επιστημονική λογική, της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας

Το τέλος της (δημοτικής αρχής) και η αρχή του τέλους, του Αλέξανδρου Μαβή

ΤΗΝΟΣ 

Αιολικά πάρκα και φυσικό περιβάλλον Τήνου, του Γεωργίου Κ. Στουρνάρα

ΠΑΡΟΣ

Η περίπτωση της Πάρου, Κίνηση Πολιτών Πάρου ενάντια στα αιολικά

Καταστροφές παντού! του Χρίστου Γεωργούση

 ΑΜΟΡΓΟΣ

«Έκοψαν φίδες, θα τους κόψουμε τα χέρια»! της Ελευθερίας Ψυχογιού

Ο αλώβητος χαρακτήρας του νησιού σε κίνδυνο, από την Αυγή

 ΙΚΑΡΙΑ

Ελεύθερη από αιολικά Ικαρία

ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

«Όχι» από την Αστυπάλαια στα αιολικά πάρκα

 ΣΚΥΡΟΣ

Ηχηρό όχι του Συμβουλίου της Επικρατείας στην εγκατάσταση αιολικών σε περιοχή NATURA

Ψήφισμα του δήμου Σκύρου για τα σχεδιαζόμενα φαραωνικά αιολικά πάρκα

 ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ

Ο δήμος Σαμοθράκης για τα σχεδιαζόμενα αιολικά πάρκα στο νησί

Το «ιερό νησί» της Σαμοθράκης βορά στα αιολικά, του Τάσου Σαραντή

ΝΗΣΙΔΕΣ

Για τις νησίδες που απειλούνται, της Κίνησης για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου

Όχι της Διεύθυνσης Φυσικού Περιβάλλοντος σε ανεμογεννήτριες στις 14 νησίδες του Αιγαίου

Το άρθρο Εύπλοια 37o Τεύχος / Ιανουάριος 2021 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

έργο του Nicholas Liber

…ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΓΕΩΛΟΓΙΚΟ ΘΗΣΑΥΡΟ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΣΥΡΟΥ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΙΑΛΟΓΛΟΥ –  Ένας πρώτος απολογισμός

 ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ – Γεωαισθητική συνείδηση

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΖΟΥ – Γεωλογικός πλούτος της Πρωτεύουσας των Κυκλάδων

  ΑΣΚΗΣΗ ΥΠΑΙΘΡΟΥ: Γεωλογική χαρτογράφηση στα μεταμορφωμένα πετρώματα της νήσου Σύρου

 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ – Εκλογίτες βόρειας Σύρου

Για εμάς που ζούμε στα νησιά, η λιτή νησιωτική φύση είναι το βάλσαμό μας. Στο πέλαγος και στα βουνά, στα γκρεμνά και στις χαράδρες, στα πουλιά που συντροφεύουν τον αέρα, στα κελαϊδίσματα, στις ψιχάλες της βροχής που μας ξυπνούν από το λήθαργο, στο φύσημα του αέρα που μας δίνει νέα πνοή, στο σπάνιο χιόνι και στον εκτυφλωτικό ήλιο, στην ανάδυσή του τα πρωινά και στο μαγικό βύθισμά του στη θάλασσα το ηλιοβασίλεμα, εκεί βρίσκεται η ισορροπία μας.

Η Απάνω Μεριά, το τελευταίο συριανό τοπίο είναι το απόθεμα της ψυχικής ηρεμίας, είναι το γυναικείο χάδι μπροστά στο θάνατο, είναι ένας μοναδικός φυσικός και παραδοσιακός βιότοπος…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ για το ΓΕΩΠΑΡΚΟ ΣΥΡΟΥ

ΕΡΤ: http://www.ert.gr/eidiseis/evzoia/perivallon/anazitontas-to-geologiko-thisayro-tis-syroy/

ΚΟΙΝΗ  ΓΝΩΜΗ: Αλληλεπίδραση του ανθρώπου με ψηφιακά μέσα | Κοινή Γνώμη

LOGOTYPOS:  https://www.logotypos.gr/sarka-kai-osta-pairnei-to-orama-tou-geoparkou-stin-apano-maeria/

GREENAGENDA: Γεωπάρκο και στη Σύρο, το 6ο στην Ελλάδα

ΑΠΛΩΤΑΡΙΑ: https://www.aplotaria.gr/syros-geoparko/

SYROSTODAY: https://www.syrostoday.gr/…/55938-Anazitontas-ton-geologiko-this…

ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ: www.apanomeria.org/to-geoparko-tis-syrou-to-orama-opos-pr/https://www.koinignomi.gr/news/politiki/politiki-syros/2017/07/06/i-

ΕΡΤ: http://www.ert.gr/eidiseis/evzoia/perivallon/to-geoparko-tis-syroy-kai-ton-kykladon/

ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ: https://www.koinignomi.gr/news/politiki/politiki-syros/2018/01/29/i-syros-sto-diktyo-geoparkon-tis-unesco.html

ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ: https://www.koinignomi.gr/news/politiki/politiki-syros/2018/09/03/vima-vima-i-anaptyxi-toy-geotoyrismoy.html

TVXS;https://tvxs.gr/news/periballon/mporei-pio-agrio-kommati-tis-syroy-na-ginei-ena-geoparko-tis-unesco

 

 

 

 

 

Sender notified by Mailtrack 12/11/18, 8:14:10 π.μ.

 

 Εάν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μπορείτε να στείλετε email στο eyploia@gmail.com

Το άρθρο Εύπλοια 36o Τεύχος / Δεκέμβρης 2018 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

  Ο  φίλος ποιητής Γιάννης Υφαντής που ζει στην Λευκάδα
διώκεται σήμερα, επειδή είναι «ενεργός πολίτης».
Κάνοντας το χρέος του, ως όφειλε,
κατήγγειλε στις τοπικές αρχές
τον κίνδυνο που διατρέχουν οι κάτοικοι του Καλαβρού
από ορδές κυνηγών που ενσκήπτουν και πυροβολούν
γύρω από τα σπίτια τους, καθ’ όλη την κυνηγετική περίοδο.
Αντί της κινητοποίησης των αρχών, ώστε να λάβουν μέτρα
και να προφυλάξουν τους κατοίκους από την κυνηγετική ασυδοσία
κάνοντας περιπολίες και συστάσεις ή ό,τι δει,
ο τοπικός αντιεισαγγελέας Πελοπίδας Ανδρέου
διέταξε τη δίωξη του Γ. Υφαντή με την αιτιολογία της ψευδολογίας…

ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΣ-ΚΑΤΑΘΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ «παρανομία» να συντάξω επιστολή με την οποία ζητούσα από την πολιτεία την προστασία εμού και των γειτόνων μου….Προστασία από τους έχοντες ως σπορ τους την θανάτωση ζώων κυνηγώντας τα με όπλα και σκυλιά ανάμεσα στα σπίτια μας.
. . .
Είναι σημαδιακό το ότι στο νησί του «Φωτεινού», στο νησί του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, ο εισαγγελεύς Πρωτοδικών Λευκάδος, κατηγορεί έναν ποιητή, διότι συντάσσει επιστολήν δια της οποίας εκφράζει την αγανάκτησή του και την αγανάκτηση των γειτόνων του, για την κατατρομοκράτηση που υφίστανται από τους κυνηγούς. Άραγε, για ποιο λόγο, μετά τρία έτη; Κάποιοι αρμοδιότεροί του πρέπει να το ψάξουν.
Και να του μάθουν ότι Ο ΝΟΜΟΣ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΙ ΟΧΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟ.
Να του μάθουν ότι η λέξη ΝΟΜΙΜΟΝ διαβάζεται κι ανάποδα.
Να του μάθουν ότι και οι τύραννοι έχουν νόμους, που τους επικαλούνται, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους σεβόμαστε.
Να του μάθουν ότι πάνω από εισαγγελείς και κρατικές υπηρεσίες που αδιαφορούν για τη ζωή του πολίτη, υπάρχει ο κυρίαρχος λαός, μαζί με όλους εκείνους τους «θνητούς αθανάτους» που αποτελούν την ψυχή του και τους πραγματικούς εκφραστές του.
. . .
ΝΤΡΑΠΗΚΑ ΟΤΑΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΤΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, του πολιτισμού, της ποιήσεως, ένας εισαγγελεύς κατηγορεί έναν ποιητή για ψευδή καταγγελία. Ντράπηκα διότι στη χώρα της ποιήσεως, ένας εισαγγελεύς, ως να ήτο δικαστής του σουλτάνου, αντιμετωπίζει τον ποιητή ως ραγιά. Γιατί άραγε; Για πολλά και διάφορα, μα κυρίως: Γιατί αγνοεί εκείνο που είπε ο Άναξ των Δελφών, σε κάποιον που ρωτούσε κάτι άσχετο, ενώ στην πραγματικότητα σκεφτόταν με ποιο τρόπο θα εξοντώσει τον ποιητή Αρχίλοχο. Τι είπε λοιπόν η Πυθία; «Αλλοίμονο σ’ εκείνον που έβαλε στο νου του να βλάψει έναν υπηρέτη των Μουσών».

Η ΕΠΙΜΑΧΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΟΥ ΛΕΥΚΑΔΟΣ*

Θέμα: ΟΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝΤΕΣ ΚΥΝΗΓΟΙ
(Η επιστολή απευθύνεται: 1. Στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, 2. Στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη 3. Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, 4. Στον Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων, 5. Στο Δασαρχείο Περιοχής Λευκάδος, 6. Στην Εισαγγελία Λευκάδος, 7. Στο Αστυνομικό Τμήμα Λευκάδος, 8. Στο τμήμα τουρισμού Δήμου Λευκάδος).

Καλαβρός Τσουκαλάδων, Λευκάδα 2013:

Κυρίες και Κύριοι,
μένουμε στη Λευκάδα, στην περιοχή ανάμεσα Τσουκαλάδες και Κάβαλο που λέγεται Καλαβρός. Σχεδόν σιωπηρά ομονοoύντες, χωρίς αποφάσεις συμβουλίων και πλειοψηφιών, χαιρόμαστε το καθαρό φως της μέρας, το καθαρό σκοτάδι της νύχτας, το φεγγαρόφωτο και τ’ άστρα, τη σιωπή, τον ήχο του ανέμου, τ’ αρώματα της θάλασσας και του βουνού, έχοντας γείτονες κουκουβάγιες, γκιώνηδες, κοτσύφια, τσίχλες, γερακίνες, καλογιάννους, κίσσες, λαγούς, αλεπούδες, χελώνες, ασβούς… (τα λίγα ζώα που για την ώρα κατάφεραν να επιβιώσουν).
Όμως αλλοίμονο! Κινδυνεύουμε από τους κυνηγούς. Από την πρώτη κιόλας μέρα της «κυνηγετικής περιόδου», έφτασαν από το ξημέρωμα… Γέμισε ο τόπος μας λαγωνικά, με τα κουδουνάκια τους να ηχούν, με τα στόματά τους να λακουμίζουν, με ανθρώπους ντυμένους τις ειδικές «στολές παραλλαγής» κρατώντας όπλα και κινητά, προτρέποντας με βάρβαρες φωνές, τουφεκίζοντας…
Πολλοί από εμάς που βρέθηκαν στον πρωινό τους περίπατο, δεν ξέραμε προς τα πού να κάνουμε. Καλέσαμε την Αστυνομία, το 100, το Δασαρχείο… Η πρώτη ερώτηση ήταν αν «κυνηγούν μέσα στην ιδιοκτησία» μας. Και τι έγινε που είπαμε «ναι»; Τι έγινε που ήρθαν, αν και καθυστερημένα (χρειάστηκε ξανά και ξανά να τηλεφωνήσουμε) και είδαν με τα μάτια τους; Τι έγινε που έκαμαν σύσταση σε μιαν ομάδα κυνηγών; Όταν υπάρχουν πενήντα ομάδες κυνηγών, τί βγήκε αν έγινε σύσταση στη μια; Τι έγινε που εμείς μη όντας τιμωροί κι εκδικητές (αλλ’ αντιμετωπίζοντας κατά βάθος με κατανόηση και συμπόνοια όλα τα όντα) δεν ζητήσαμε μηνύσεις; Τι έγινε που ζητήσαμε να λάβουν τα μέτρα τους οι αρχές, γιατί δεν είναι δυνατόν να ζούμε κάθε στιγμή ως υποψήφια θηράματα;
Τίποτε δεν έγινε.

* * *
Αλλά να ξαναπούμε στις εδώ αρχές, για ν’ ακούσουν και τα Υπουργεία:
1. Ότι οι κυνηγοί παραβιάζουν τις ιδιοκτησίες μας, ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. Όταν δεν μπαίνουν οι ίδιοι μέσα στις ιδιοκτησίες μας, μπαίνουν τα σκυλιά τους (που περνούν έξω από την πόρτα μας) μπαίνουν τα σκάγια τους (που χτυπούν στα κεραμίδια και τα παράθυρα των σπιτιών μας).
2. Ότι οι κυνηγοί παραβιάζουν τις ιδιοκτησίες εκείνων που, ναι μεν, δεν έχουν σπίτι, αλλά έχουν καλύβι, τροχόσπιτο, ζώα, έχουν αμπέλι και λιοστάσι, όπου εργάζονται (σκάβουν, κλαδεύουν, μαζεύουν τις ελιές τους, τρυγούν ). Ποιός θα προφυλάξει τους ανθρώπους αυτούς (κι εμάς), από εκείνους που τόσο συχνά, τυφλωμένοι από το πάθος του σπορ, σκοτώνονται μεταξύ τους;
3. Όταν οι αρχές, ύστερ’ από τηλεφωνήματά μας, ρωτούν, «κυνηγούν μέσα στην ιδιοκτησία σας;», τι εννοούν;
Ότι δηλαδή σημασία έχει μόνο το αν μπήκαν στην αυλή μας, ή στο κτήμα μας; Το αν μπήκαν στον περιφραγμένο μας χώρο; Αλλ’ αν κυνηγούν στα πενήντα μέτρα από το σπίτι μας, όπου κι ο φράχτης μας, αυτό, δεν έχει σημασία, αυτό είναι νόμιμο;
Ή μήπως εννοούν ότι η ιδιοκτησία του γείτονα δεν είναι ιδιοκτησία;
Ή μήπως εννοούν ότι οι ελαιώνες και τ’ αμπέλια είναι δημόσιο;
Ή μήπως εννοούν ότι ο δημόσιος τόπος ανήκει αποκλειστικά στους κυνηγούς; Η λέξη «δημόσιο», (αν οι αρχές γνωρίζουν ελληνικά) σημαίνει κάθε τι που ανήκει στον δήμο, δηλαδή στον λαό. Το δημόσιο ανήκει σε όλους τους πολίτες, δεν είναι τσιφλίκι των κυνηγών. Με ποιο δικαίωμα λοιπόν οι αρχές, χαρίζουν στους κυνηγούς, αυτό που ανήκει σε όλους;
Ναι, δεν μιλούμε για έρημες εκτάσεις, όπου μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να κάνουν το σπορ τους (σκοτώνοντας αυτά που εμείς θέλουμε να ζήσουν ή ακόμη τα θεωρούμε αδέρφια μας). Δεν μιλούμε για έρημες εκτάσεις. Εκεί δεν θα τους βλέπαμε, δεν θα τους ακούγαμε, δεν θα μας ενοχλούσαν, δεν θα έβαζαν σε κίνδυνο τη ζωή μας. Μιλούμε για τόπο, αραιά κατοικημένο μεν, αλλά, κατοικημένο. Και βέβαια οι κάτοικοι αυτού του τόπου, συνειδητά επέλεξαν την αραιοκατοίκηση, τηρώντας από τη μια το νόμο, κι από την άλλη, δίνοντας την πρέπουσα σημασία στον ζωτικό χώρο, τον οποίο ενστικτωδώς χρειάζονται και διαφυλάσσουν με κάθε θυσία όλα τα όντα, και που όταν τον χάνουν, χάνουν το μέγιστο, δηλαδή την πρωταρχική τους φύση ή ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.
Μιλούμε για τόπο αραιά κατοικημένο, με σπίτια κεραμοσκεπή, χαμηλά και σύμφωνα με την παράδοση, τροφοδοτούμενα δε τα περισσότερα από ενέργεια που δίνει ο Ήλιος κι ο άνεμος. Έτσι λοιπόν την περιοχή αυτή που συνειδητά την κρατήσαμε αραιοκατοικημένη, δεν την κρατήσαμε αραιοκατοικημένη για να έχουμε σ’ αυτήν συνιδιοκτήτες τους κυνηγούς.
4. Αλλά, ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ότι η περιοχή Καλαβρού ανάμεσα σε Τσουκαλάδες και Κάβαλο, στους τουριστικούς χάρτες χαρακτηρίζεται ως τόπος περιπάτου; Δεν ανησυχούν οι αρχές που πολλές φορές, περιπατητές ή κάμνοντες τζόκιγκ, γλύτωσαν στο παρά λίγο τον θάνατο ή τον τραυματισμό, όταν μπροστά τους έφτασε ο λαγός και πίσω του ο κυνηγός που τον πυροβολεί; Δεν ανησυχούν που ο περιπατητής είτε ακόμη κι ο οδηγός οχήματος διαβαίνει ανάμεσα σε κυνηγούς που με το όπλο κινούμενο νευρικά προς τα δω και προς τα κει, περιμένουν και πυροβολούν τα διερχόμενα πουλιά;
5. Δεν ανησυχούν οι αρχές για τα παιδιά, τα οποία είναι φυσικό, κι αν ακόμη δεν είναι περιπατητές, ή περιβολάρηδες, ως παιδιά γυρίζουν εδώ κι εκεί, ελεύθερα; Ή μήπως έχει επιτραπεί το κυνήγι ακόμη και στα πάρκα;
6. Δεν ανησυχούν οι αρχές, ούτε καν για το κυνήγι σ’ εποχή που αυτό απαγορεύεται;
Αν οι αρχές, δεν γνωρίζουν όλα τούτα, (παρόλο που απευθυνθήκαμε σ’ αυτές δεκάδες φορές), αν δεν ανησυχούν για τα όσα επικίνδυνα γίνονται, δεν επεμβαίνουν δραστικά για την προστασία του πολίτη, για τον οποίο υπάρχουν ως αρχές, τότε δεν είναι αρχές. Τότε είμαστε αναγκασμένοι να προστρέξουμε στις αρχές που δημιουργούν τις αρχές και να καταγγείλουμε σ’ αυτές, τις αρχές που δεν είναι αρχές.

* * *
Αν όντως απευθυνόμαστε σε αρχές, που ο λόγος υπάρξεώς των είναι να υπηρετούν και να προστατεύουν τον πολίτη, τότε ζητούμε:
1. Να στηθούν πινακίδες σε όλη την περιοχή οι οποίες θα προειδοποιούν ότι απαγορεύεται η θήρα.
2. Να ελέγχουν οι αρχές, αν τηρούνται αυτά που αναφέρονται στις πινακίδες.
3. Να αναφέρεται στις πινακίδες ότι η περιοχή είναι κατοικημένη, τόπος περιπάτου κι ότι απαγορεύεται αυστηρώς η θήρα.
4. Να συνεργαστούν οι αρχές με τις συναρμόδιες αρχές και να πληροφορήσουν τους κυνηγετικούς συλλόγους. (Δεν γίνεται να αντιμετωπίζουμε τους χιλιάδες κυνηγούς, τον καθένα χωριστά ή να γινόμαστε κυνηγοί των κυνηγών, ψάχνοντας για τις πινακίδες των αυτοκινήτων τους. Αυτά οδηγούν στην πολύ επικίνδυνη (μα και συμφέρουσα στις διάφορες επαγγελματικές κλίκες) κατάληξη που λέγεται αυτοδικία.

* * *
Ελπίζουμε ότι θα λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν το πρόβλημά μας, (που στην πραγματικότητα είναι δικό σας πρόβλημα το οποίο φορτώσατε σε μας). Αν δεν ανταποκριθείτε, αν δεν αναλάβετε τις υποχρεώσεις σας, θ’ αναγκαστούμε να χρησιμοποιήσουμε τη δημοσιότητα και τα δικαστήρια της χώρας κι όλου του κόσμου. Πράγμα που δεν θέλουμε να κάνουμε. Γιατί, δεν έχουμε καμμιάν όρεξη να σπαταλούμε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή μας και τις εργασίες μας, για να κυνηγούμ’ εσάς, επειδή δεν κυνηγήσατε τους κυνηγούς, οι οποίοι μας αντιμετωπίζουν ως (παράπλευρα) θηράματα.

Οι δυνάμενοι (την ώρα τούτη) να υπογράψουν κάτοικοι της περιοχής:
Αντώνης Αντωνάκος, Κατερίνα Αντωνάκου, Πελοπίδας Αντωνάκος, Γιώργος Βόσος, Βάσω Δερμάνη, Θανάσης Καπνιάρης, Χρυσούλα Μπακάλη, Κώστας Πατρώνης, Σοφία Πατρώνη, Ηλίας Τσαλίκης, Βαρβάρα Τσακαλώτη, Αλεσάντρο Τσακαλώτης, Αριάδνη Υφαντή, Γιάννης Υφαντής, Ουρανία Χάτσιου, Betina Verikios, Silke Sagroda, Alexander Werth, Michael Golland, Jürgen Brünger…

* * *

Καλαβρός Τσουκαλάδων, Λευκάδα, Οκτώβριος 2015:

*Κύριε Υπουργέ, αυτή είναι η επιστολή που στείλαμε πριν δύο χρόνια. Όμως τίποτε δεν άλλαξε ως προς τους κυνηγούς. Τα πράγματα μάλιστα έγιναν χειρότερα. Οι αρχές φέρονται (Αστυνομία, Δασαρχείο), με μεγαλύτερη προθυμία, αλλ’ αδυνατούν να κάνουν κάτι αποτελεσματικό, διότι είναι φανερό πως οι νόμοι της εποχής των τσιφλικάδων και των αριστοκρατίας των κατακτητών καλύπτουν τους κυνηγούς, ενώ τους πολίτες οι ίδιοι νόμοι τους κατατάσσουν στα θηράματα.
Και δεν έχει αλλάξει τίποτε κύριε Υπουργέ, διότι «πολλά τα λεφτά», καθώς λένε, πίσω από τους αναίσθητους αυτούς sportsmen, που έχουν χόμπυ τους τον σκοτωμό ζώων, κι ως παράπλευρα θύματα τους πολίτες ή και τους ίδιους τούς συναδέλφους τους.
Γενιές και γενιές περιμέναμε, να βγάλουμε μιαν αριστερή κυβέρνηση, που θα βάλει σειρά στον τόπο και θα κόψει τα προνόμια των εχθρών της ζωής. Γι’ αυτό και αναμένουμε γρήγορες και αποφασιστικές κινήσεις προς την κατεύθυνση λύσης του προβλήματος. Κινήσεις που θα δώσουν ξανά το περιβάλλον σ’ εκείνους που το αγαπούν και κατέφυγαν σ’ αυτό για να ζήσουν δια βίου μαζί του και φιλικά προς όλα τα όντα που το κατοικούν. Να δοθεί τέλος στην απαράδεκτη αυτή κατάσταση, να μπαίνουν στα σπίτια μας οι βάρβαροι επιδρομείς του Σαββατοκύριακου, που βρίσκουν χαρά στην εξόντωση.

Περιμένοντας τους Bαρβάρους

— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

— Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ’ οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ’ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.

— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
__

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Κ.Β.

Εύπλοια, τ. 28: Αφιέρωμα στα πουλιά

 Εάν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μπορείτε να στείλετε email στο eyploia@gmail.com

Το άρθρο Εύπλοια 35o Τεύχος / Σεπτέμβρης 2018 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

ΙΟΣ – Η ΕΞΑΓΟΡΑ ΕΝΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΝΗΣΙΟΥ 

  ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ 

2018 – Δίωξη της Εύπλοιας από τον Δήμο Ίου 

 Σελίδα 1 

Σελίδα 2

Σελίδα 3

 Η καταστροφή της Ίου, της Εύπλοιας

2006 Καλό καλοκαίρι, κ. πρόεδρε

2007 Το Αιγαίο ανήκει στους αγοραστές του

2013 Τι Κυκλάδες, τι Μαλβίδες…

2014 Με σκανδαλώδεις μεθοδεύσεις φυτεύουν τουριστικές κατοικίες

2014 Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ: Η Ίος απειλείται με περιβαλλοντική καταστροφή

2015 Η Οικολογία στην (καπιταλιστική) εξουσία

2016 O σύνδεσμος Ιητών δηλώνει αντίθετος

Σεπτέμβρης 2016: Τσιμεντώνουν παρά την απαγόρευση του ΣτΕ!

The Ios island blog, Φωτογραφίες του νησιού από 1975 και 1980

Άφατη μελαγχολία με πλημμυρίζει κι άφατος πόνος, όταν κοιτάζω τις φωτογραφίες της Ίου που τραβήξαμε 40 χρόνια πριν. Σκέφτομαι αυτούς τους ελάχιστους κατοίκους -φτάνουν δε φτάνουν τις 2000 ψυχές- που δεν ένιωσαν την ανάγκη να δημιουργήσουν μιαν αληθινή, μια ουσιαστική κοινωνία ανθρώπων ώστε να συνεργαστούν και να οργανώσουν ένα συνεταιρισμό για να διαχειριστούν από κοινού το μέλλον το δικό τους αλλά και της μικρής στεριανής λουρίδας γης που κατοικούν, κι έτσι να χαρούν στη λογική ενός ήπιου αειφορικού τουρισμού τα οφέλη που τους προσφέρουν άνθρωποι που έρχονται από τα πέρατα του κόσμου με την επιθυμία να βιώσουν, έστω και για λίγο, τη μοναδικότητα ενός αιγαιοπελαγίτικου νησιού, που οφείλουν να το παραδώσουν στις επόμενες γενιές έτσι όπως οι ίδιοι το κληρονόμησαν και να μην ξεπουλήσουν τον τόπο τους που «δεν τους ανήκει» στον πρώτο υπερφίαλο εγωκεντρικό παπάρα…

Τέος Ρόμβος 2016

 (Το 34ο τεύχος είναι αφιερωμένο στη Lady Foxy Fox και στη μνήμη του Dr Liber)

(Φωτογραφίες Χαρά Πελεκάνου 1978)

 Εάν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μπορείτε να στείλετε email στο eyploia@gmail.com

Το άρθρο Εύπλοια 34o Τεύχος / Νοέμβρης 2016 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

  Πρωινό στον Αετό

Περιεχόμενα

Η ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΣ, της Εύπλοιας

Έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε. Κάποιο βραδάκι, μετά από κουβέντες πολλές, η παρέα της «Εύπλοιας» αποφάσισε να θέσει ως προτεραιότητα την προστασία και διατήρηση της Απάνω Μεριάς, του βόρειου δηλαδή μισού της νήσου που παρέμενε σχεδόν απείραχτο και … ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΩ ΜΕΡΙΑ

Η Απάνω Μεριά είναι η ψυχή της Σύρας, του Αχιλλέα Δηµητρόπουλου

Για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος της Απάνω Μεριάς, του Ιωσήφ και της Ιουλίας Στεφάνου

Η ερωτική ζωή στην Απάνω Μεριά, του Τέου Ρόμβου

Πορεία στην Απάνω Μεριά, με τα μάτια και την ψυχή μιας ομάδας παιδιών

Στου Αμερικάνου, του Τέου Ρόμβου

 Καταιγίδα στον Αετό

ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ “NATURA 2000”

Το Συμβούλιο Επικρατείας για την Απάνω Μεριά Σύρου

Τι είναι τo δίκτυο NATURA 2000

Ιστορικό και χαρακτηριστικά του δικτύου NATURA 2000 στην Ελλάδα

Έκθεση Ορνιθολογικής: Βόρεια Σύρος και νησίδες

Για τη χλωρίδα και τη βλάστηση της Σύρας, του Γιώργου Π. Σαρλή

Τα φυτά της Σύρας, του Γιώργου Π. Σαρλή

Βλάστηση και Βιότοποι στη Σύρα, του Αχιλλέα Δημητρόπουλου

Αρπακτικά Πουλιά στη Σύρα, άλλοτε και τώρα, του Αχιλλέα

Δημητρόπουλου

Αµφίβια και Ερπετά της Σύρας, του Αχιλλέα Δημητρόπουλου

Τα θηλαστικά στις Κυκλάδες, του Αχιλλέα Δημητρόπουλου

Εκλογίτες βόρειας Σύρου

Απόγευμα στον Αετό

ΙΣΤΟΡΙΚΑ – ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ

Τα Κυκλαδονήσια

Οι αρχαιολογικοί χώροι της Απάνω Μεριάς

Οι πρώτοι κάτοικοι της Σύρου, του François Aron

Οι ανασκαφές στη Χαλανδριανή υπό Χρίστου Τσούντα

Ο αρχαιολογικός χώρος της Χαλανδριανής – Καστριού, της Μαρίζας Μαρθάρη

Χαλαντριανή, του Τάσου Κάρτα

Νεκροταφείο Άγιου Λουκά, υπό Χρίστου Τσούντα

Σπηλιά Φερεκύδη, αποσπάσματα από το βιβλίο του Ευάγγ. Ν. Ρούσσου

Το φρέαρ Ελληνικόν, του Ιωσήφ Στεφάνου

Γράμματα – Το λίθινο χρονικό, του Τέου Ρόμβου

Ξενάγηση στο Καστρί – Χαλανδριανή

 Το πρωτοκυκλαδικό νεκροταφείο της Χαλανδριανής 

Γράμματα

Περί Σπηλιάς Φερεκύδη

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ – ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Κήρυξη ΝΑΤURA 2000 – ΦΕΚ – Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ)

Καταφύγιο Άγριας Ζωής (ΚΑΖ))

Χαλανδριανή/ Καστρί – ΦΕΚ, Γράμματα – ΦΕΚ, Σπηλιά Φερεκύδη – ΦΕΚ

Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) – ΦΕΚ

Γνωμοδοτήσεις Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος

Λατομείο Αληθινής

Δύση στον Αετό

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Μονοπάτια της Σύρου

Πραγματεία περί των μελισσών του Αββά Δελαρόκα

Κίνι – Σα Μιχάλης: Μελισσοκομία

Κυπερούσα: Μελισσοκομία

Χαλανδριανή: Από λίγα κι απ’ όλα… 

Μαύρη Ράχη: Κτηνοτροφία, Μαυρόνυχος

 Χαλανδριανή: Τρυγοπάτι  

 * Ο Ευάγγελος Ν. Ρούσσος, δημιουργός του περιοδικού Συριανά Γράμματα, εξέδωσε το 1945, σε ηλικία 13 ετών, την εφημερίδα Αετός, της οποίας υπήρξε διευθυντής, συντάκτης και τυπογράφος. Ο Αετός έβγαινε από τις 21.3.1945 ως το Σεπτέμβρη του 1950. Κυκλοφόρησαν συνολικά 142 φύλλα με 2 σελίδες το καθένα. Ανάμεσα στους συνεργάτες του ήταν και ο Μίμης Δεκλερής, πρωτεργάτης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στη χώρα μας.  

Περισσότερα για τον Ευάγγελο Ν. Ρούσσο μπορείτε να διαβάσετε εδώ

(Οι φωτογραφίες του τεύχους είναι της Χαράς Πελεκάνου)

 Εάν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μπορείτε να στείλετε email στο eyploia@gmail.com

Το άρθρο Εύπλοια 33o Τεύχος / Μάρτης 2016 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Όταν οι άνθρωποι έρχονται μαζί

η λύση είναι κοντά…

Περιεχόμενα

• Άνδρος  – ΟΛΓΑ, ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΣ
• Κάλυμνος – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΙΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
• Κυκλάδες – Ο ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ
• Κως – ΔΙΚΤΥΟ ΑΣΠΙΣ
• Λέσβος – ΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
• Μύκονος –  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΜοικοΝΟΣ
• Σύρος – ΤΟ ΚΑΣΤΡΙ
• Τήνος – ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
• Γαύδος – ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΝΕ ΕΥΤΥΧΙΑ
• ΤΙ ΕΙΝΑΙ οι “ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ”

 ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΕΣ !!!

Ο Άνθρωπος είναι έλλογο ον και η Συνεργασία απαιτεί υψηλό βαθμό συνειδητότητας, προϋποθέτει βαθύτατη δημοκρατική συνείδηση και την αποδοχή του «άλλου». Τολμάμε κι ανταμώνουμε, λοιπόν, με τους άλλους και είμαστε ανοιχτοί, ακούμε διαφορετικές απόψεις, συζητάμε, επιχειρηματολογούμε, αποδεχόμαστε και σκεφτόμαστε επάνω σε όσα ειπώθηκαν, κατανοούμε και προσεγγίζουμε τις απόψεις των άλλων, η κοινωνικότητα έχει τον πρώτο λόγο, μαθαίνουμε να είμαστε ανεκτικοί και, όταν χρειαστεί, αν προκύψουν προβλήματα, συμπαραστεκόμαστε στις δυσκολίες των άλλων, περνάμε μαζί τον ελεύθερο χρόνο μας, κουβεντιάζουμε τα οράματά μας, προβληματιζόμαστε, σκεφτόμαστε από κοινού λύσεις, ονειρευόμαστε και συνθέτουμε με τους άλλους το κοινό μέλλον, και προχωράμε στη δημιουργία της Ομάδας, της Κοινότητας, της Συνεργασίας. Δημιουργούμε Συνεργατικές και Συνεταιρισμούς που πρωταρχικό σκοπό δεν έχουν το κέρδος αλλά την ουσία της ζωής, δηλαδή να κερδίζουμε λίγα για να ζούμε λιτά κι ευτυχισμένα!

Στα νησιά του Αιγαίου σήμερα υπάρχουν δεκάδες Συνεταιρισμοί Γυναικών, Γυναικείοι Αγροτουριστικοί Συνεταιρισμοί, Αστικοί Συνεταιρισμοί, Συνεταιρισμοί Χειροποίητων Έργων Λαϊκής Τέχνης, Αγροβιοτεχνικοί Συνεταιρισμοί, Μεταποιητικοί Συνεταιρισμοί, σχεδόν αποκλειστικά δημιουργήματα Γυναικών, και κάπως έτσι δημιουργούνται και οι νέες Συνεργατικές Επιχειρήσεις για την Κοινωνική Μέριμνα και Φροντίδα, για την Ανάδειξη και Αξιοποίηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, για Ανοιχτά Σχολεία Πολιτισμού και Ιδεών, για Βρεφονηπιακούς Σταθμούς, Νηπιαγωγεία, Κοινωνικές επιχειρήσεις για Βοτάνια κι ό,τι μπορεί να χωρέσει ο ανθρώπινος νους, με σύμπραξη και ανδρών αυτή τη φορά, και είναι βηματισμοί άνδρα και γυναίκας προς κάτι νέο, σε μιαν αλλιώτικη πρόταση ζωής που μέχρι πρότινος φάνταζε ανέφικτη…

Ο Λέανδρος Ρακιντζής κρούει τον κώδωνα:
«Προσοχή! Μη δημιουργήσουμε και πάλι μια νέα γενιά αμαρτωλών Συνεταιρισμών και ΜΚΟ»

Το άρθρο Εύπλοια 32o Τεύχος Ιούνης 2014 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Τήνος : Στους ορίζοντες του Κορνήλιου Καστοριάδη

 Οικολογική Δημοκρατία – αποανάπτυξη – αυτοδιαχείριση. Ένας νέος θεσμός ξεκίνησε στην Τήνο από τη χρονιά αυτή, που στόχο έχει να φωτίσει σύγχρονα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και φιλοσοφικής διάστασης, που απασχολούν το σημερινό πολίτη. Ο θεσμός αυτός πραγματοποιείται προς τιμήν του κορυφαίου Έλληνα φιλοσόφου και με αφορμή την πάντοτε επίκαιρη, ουσιαστική και βαθιά ανθρώπινη σκέψη του. Στην πρώτη εκδήλωση που έγινε στις 28 Σεπτεμβρίου στον Αρνάδο Τήνου συμμετείχαν οι Κίμων Χατζημπίρος, Τέος Ρόμβος, Ιωάννα Παπασταθοπούλου, RonWalkey. Οργάνωση – συντονισμός: Θ. Ροδαμίτης

ΑΠΑΘΕΙΣ ΙΔΙΩΤΕΣ,

 ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

 & ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ…

Γεια σας, δε θα πω ποιος είμαι, αλλά, τι είμαι, και από ποια υλικά είμαι φτιαγμένος… Δηλαδή, θα μιλήσω για τον εαυτό μου, για τα βιώματά μου και τους δασκάλους μου. Όλους μας, στην πρώτη μας νιότη, μας χάραξαν ανεξίτηλα κάποιοι άνθρωποι επειδή μίλησαν με τα λόγια και τις πράξεις τους κατευθείαν στην καρδιά μας, κι αυτά που έλεγαν ήταν κατά κάποιο τρόπο αυτά που χρειαζόμασταν, αυτά που θέλαμε να ακούσουμε…

Όταν ήμουν λοιπόν πιτσιρίκος, δέκα-έντεκα χρονών, στην 5^η δημοτικού σ’ ένα σχολείο της Αθήνας, έζησα μιαν αλησμόνητη εμπειρία. Ο καινούργιος δάσκαλος που ήρθε στο σχολείο, αρκετά νέος στην ηλικία, ξεκίνησε να μας κάνει μάθημα με τη μέθοδο της αλληλοδιδακτικής, κάτι εντελώς πρωτόγνωρο για μας. Μας ζήτησε να χωριστούμε σε ομάδες των 5 παιδιών και κάθε ομάδα ανέλαβε από εκείνη την ημέρα να παρουσιάζει το μάθημα της επομένης. Ο δάσκαλος απλώς στεκόταν στην άκρη και επενέβαινε μόνο όταν χρειαζόταν. Και πραγματικά αυτή ήταν και η μόνη όμορφη και δημιουργική χρονιά της σχολικής ζωής μου.

Κάποια μέρα, έγραψε ψηλά στον πίνακα μια αριθμητική πράξη και όταν τελείωσε ζήτησε από έναν κοντούλη μαθητή να λύσει το πρόβλημα. Εκείνος προσπάθησε να φτάσει, αλλά κοντούλης καθώς ήταν δεν τα κατάφερνε και αναγκάστηκε να πηδάει, κι άρχισαν γέλια από κάτω. Τότε ο δάσκαλος του είπε να πάρει ένα τετράδιο, να κόψει ένα φύλλο χαρτί, να το βάλει κάτω και να πατήσει πάνω για να φτάσει. Ο μαθητής το έκανε και φυσικά πάλι δεν έφτανε.  Τότε ο δάσκαλος απευθυνόμενος σ’ εμάς είπε: «Τι καταλάβατε από όλα αυτά;» Κανείς μας δεν απάντησε και ο δάσκαλος συνέχισε: «αυτό είναι το υπ’ αριθμόν ένα μάθημα, για να μάθετε ότι πριν κάνετε κάτι που σας ζητούν οι άλλοι, όποιοι κι αν είναι αυτοί, οι γονείς σας, οι δάσκαλοι, είτε λογικό σας φαίνεται, είτε παράλογο πρέπει να ρωτάτε πρώτα το γιατί…»  Έτσι έμαθα πως πρέπει να αντιδρώ, να ρωτάω, να αμφισβητώ, και πάνω απ΄ όλα να μην μένω παθητικός θεατής σε ό,τι συμβαίνει γύρω μου, να είμαι ενεργός πολίτης, να νοιάζομαι και να συμμετέχω στα κοινά…

Αργότερα στη Γαλλία όπου έζησα και έκανα σπουδές, διδάχτηκα από τα κείμενα κάποιων ελεύθερων στοχαστών τους οποίους και επέλεξα ως δασκάλους. Ανάμεσα στα άλλα ήταν και τα γραφτά του Πολ Καρντάν -που όλοι μας στο Παρίσι γνωρίζαμε ότι ήταν το ψευδώνυμο του Κορνήλιου Καστοριάδη – που ανέπτυσσε τις ιδέες του περί Αυτονομίας, κείμενα των καιρών που υπήρξαν και η βασική πηγή έμπνευσης στην εξέγερση του Μάη του 1968.

Διαβάζοντας τον Μαρκούζε και τον Καστοριάδη καταλαβαίναμε ότι η επανάσταση θα ξεκινήσει από τα πανεπιστήμια και όχι από τα εργοστάσια. Οι νέοι διανοούμενοι βγαίνανε από το καβούκι τους και σαν ενεργοί πολίτες απαιτούσαν σημαντικές αλλαγές στην παιδεία αλλά και στην κοινωνία, συμμετείχαν στις καταλήψεις των Πανεπιστημίων και στα όσα συνέβαιναν στους παρισινούς δρόμους αλλά και στη γενικευμένη απεργία και στις καταλήψεις των εργοστασίων λίγες μέρες αργότερα. Εμείς οι έλληνες φοιτητές οργανώσαμε μαζί με τους έλληνες κινηματογραφιστές την «ιστορική» κατάληψη στο Ελληνικό Φοιτητικό Σπίτι σαν διαμαρτυρία για τη δικτατορία των συνταγματαρχών.

 Και αργότερα στη Γερμανία όπου μετώκησα, συμμετείχα ενεργά στο Κίνημα Καταλήψεων ακατοίκητων και εγκαταλειμμένων σπιτιών, και συγκατοικούσα πάντα μαζί με άλλους. Τέλος όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, φρόντισα να συμμετέχω, σε εθελοντική βάση πάντα, σε πολιτιστικούς συλλόγους, σε θεατρικές ομάδες, σε κινηματογραφικές λέσχες και στα κινήματα αυτοοργάνωσης και δράσης στις γειτονιές και στην επαρχία όπου κι αν ζούσα.

 Αυτά για κείνα τα χρόνια. Είκοσι χρόνια πριν μαζί με τη σύντροφό μου αποφασίσαμε να ζήσουμε στη Σύρο και να γευτούμε τη μοναδικότητα της νησιωτικής ζωής, την ησυχία στο Μεσαιωνικό οικισμό της Άνω Σύρου, την εμπειρία να ζούμε κοντά στα στοιχειά της φύσης, στο βοριά που λυσσομανάει, στις άγριες φουρτούνες, τον απλό αλλά και συνάμα μεγαλειώδη τρόπο ζωής που ακολουθεί τις εποχές του χρόνου με τις λίγες αλλά ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις…  Σύντομα συνειδητοποιήσαμε την έλλειψη κάθε πολεοδομικού ελέγχου στο διατηρητέο φρουριακό οικισμό της Άνω Σύρου και καταλάβαμε ότι είναι ζήτημα χρόνου να καταστραφεί η φυσιογνωμία του μεσαιωνικού οικισμού από την παντελή έλλειψη ενημέρωσης των κατοίκων από τις αρχές, το Δήμο, την αρχαιολογία, την πολεοδομία κτλ.. Εκείνο τον καιρό διάβαζα το βιβλίο ο Δωδεκάδελτος του Περιβάλλοντος, όπου ο συγγραφέας του, Μιχαήλ Δεκλερής, ξεκινάει από το Σύνταγμα της Ελλάδας και συγκεκριμένα από το άρθρο 24 που αναφέρεται στο Περιβάλλον, και το οποίο έχει ο ίδιος διατυπώσει, και λέει ότι: «Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους καθώς και δικαίωμα του καθενός μας…»

 Έχοντας κατά νου ότι ζω σε μια χώρα όπου δεν υπάρχουν κανόνες, δεν υπάρχει Κτηματολόγιο, δεν υπάρχει χωροταξικός σχεδιασμός, ενώ συνεχίζει το μοναδικό -εν Ευρώπη- μοντέλο της Εκτός Σχεδίου Δόμησης, της Μεταφοράς του Συντελεστή Δόμησης καθώς και η Ναοδομία και γενικά η παράνομη δόμηση, κατανοήσαμε, λοιπόν, μαζί με κάποιους γνωστούς που αργότερα έγιναν και καλοί φίλοι ότι πρέπει να δράσουμε σαν υπεύθυνοι πολίτες και να υποκαταστήσουμε τις αρχές στο θέμα της ανυπαρξίας ενημέρωσης. Έτσι αρχίσαμε να κάνουμε ενημέρωση από σπίτι σε σπίτι για τη σημασία της διατήρησης του οικισμού. Στη συνέχεια, σε συνεργασία με το δήμο, οργανώσαμε δημοτικές συνελεύσεις με τους κατοίκους με θέμα την προστασία του μεσαιωνικού οικισμού της Άνω Σύρου. Γύρισα επίσης ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ που σκοπό είχε να αναδείξει τη σημασία και τη μοναδικότητα του μεσαιωνικού οικισμού και το προβάλαμε στις γειτονιές της Άνω Σύρου όπου ακολουθούσε μετά συζήτηση…

 Τον ίδιο περίπου καιρό, ήταν το 1994, η ΔΕΗ ξεκινούσε το μεγάλο έργο σύνδεσης των Κυκλάδων με το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτροδότησης που θα γινόταν με υποθαλάσσιες και εναέριες γραμμές υψηλής τάσης που θα στηρίζονταν σε γιγάντιους πυλώνες και ιστούς με πλήθος βοηθητικούς καινούριους υποσταθμούς. Οι γραμμές ξεκινούσαν από την Εύβοια και αρχικά συνέδεσαν την Άνδρο με σκοπό να συνεχίσουν στη Σύρο, Τήνο και Μύκονο, ενώ σε δεύτερη φάση θα συνεχίζανε και προς την Πάρο, Νάξο, Σίφνο κ.α. Μπροστά σε ένα τόσο μεγάλο έργο αναγκαστήκαμε να σκεφτούμε τις παραμέτρους και τις επιπτώσεις.

Παράλληλα ξεκίνησαν και οι πρώτες αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες. Κάποιοι μιλούσαν για την υποβάθμιση των χωραφιών τους και της αγοραστικής τους αξίας σαν οικόπεδα, άλλοι όμως συνειδητοποιούσαν την επιβάρυνση που θα προκαλούσε το έργο στο περιβάλλον και στην υγεία. Παράλληλα έγιναν προσφυγές από τους δήμους της Άνω Σύρου και της Μυκόνου στο Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας. Τελικά το έργο ακυρώθηκε το 1997 από το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ με προεδρεύοντα τον Μιχαήλ Δεκλερή και με το σκεπτικό ότι: “Στα ευπαθή οικοσυστήματα των μικρών νήσων των Κυκλάδων, μόνο ήπια τεχνικά έργα και παρεμβάσεις δύνανται να χαρακτηριστούν ως βιώσιμα και επιτρεπτά”, προστασία που πηγάζει από το άρθρο 24 του Ελληνικού Συντάγματος.

Τότε λοιπόν συναντιέμαι και πάλι με τον Κορνήλιο Καστοριάδη και τις ιδέες του, αυτή τη φορά μέσα από την κοινή μας δράση των Κινήσεων Πολιτών Σύρου, Τήνου και Μυκόνου, ενάντια στον προγραμματισμό της ΔΕΗ για μεταφορά Υψηλής Τάσης από την ηπειρωτική Ελλάδα στα νησιά. Ο Κορνήλιος Καστοριάδης, ένας από τους σημαντικότερους μελετητές, στοχαστές, διανοητές, φιλοσόφους του 20ου αιώνα, είχες επιλέξει τον Τριπόταμο της Τήνου για να περνάει κάθε χρόνο μερικούς μήνες της ζωής του από το 1977 και για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Κι όλοι όσοι τον γνώρισαν έχουν να λένε: «Πόσο απλός και φιλικός ήταν, ένας πολύ ζωντανός άνθρωπος, με ορμή εφήβου, που συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις που τον καλούσαν. Κι ήταν χαρά να τρως, να πίνεις, να τον ακούς να μιλάει».

 Τον θυμούνται επίσης να εργάζεται εντατικά. Και στα τελευταία βιβλία του, στο τέλος του προλογικού σημειώματος συχνά υπάρχει η αναφορά του τόπου που εγράφησαν: «Τριπόταμος, Τήνος». Έλεγε συχνά σε φίλους, ότι «…όσο οι Έλληνες ήταν φτωχοί, είχαν ευαισθησία, ήταν φιλότιμοι και γνήσιοι, ακόμα και στον τρόπο που χτίζανε τα σπίτια τους. Από τη δεκαετία του ’70 και μετά, μπήκαν στην κούρσα της κατανάλωσης και τα ξέχασαν όλα. Με κακογουστιές και άθλιες συμπεριφορές», πράγματα που τον πίκραιναν πολύ.

Στο σημαντικό έργο του «Από την Οικολογία στην Αυτονομία» (1980) έχει συμπεριλάβει κι ενσωματώσει σκέψεις και προβληματισμούς που προφανώς γεννήθηκαν από την παρακολούθηση της καταστροφής του νησιωτικού περιβάλλοντος από ανθρωπογενείς δραστηριότητες. Βασικός άξονας της σκέψης του είναι ο αυτοπεριορισμός που τον συνδέει με το πρόταγμα της κοινωνικής και ατομικής αυτονομίας.Έτσι το θέμα της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας από την ηπειρωτική Ελλάδα τον βρίσκει αντίθετο, γιατί γνωρίζει ότι το νησί είναι ένα μικρό κομμάτι στεριάς που περιτριγυρίζεται από θάλασσα άρα έχει συγκεκριμένα όρια και μη ανανεούμενους φυσικούς πόρους και όταν η ενέργεια μεταφερθεί από την ηπειρωτική χώρα η χρήση της θα γίνει ανεξέλεγκτη οπότε θα πληθύνουν οι βιοτεχνικές και βιομηχανικές δραστηριότητες και το νησί θα χτιστεί απ’ άκρου εις άκρον…

Μέσα από την κοινή μας δράση με αφορμή τους πυλώνες, μια παρέα ανθρώπων, η Ένωση Πολιτών Τήνου, η Ένωση Πολιτών Σύρου και η Κίνηση Πολιτών Μυκόνου προχωρήσαμε στη Δημιουργία του Δικτύου Αιγαίου.  Παράλληλα αρχίσαμε τις επαφές και τη συνεργασία με ανάλογες παρέες και κινήσεις σε ολόκληρο το Αιγαίο και σύντομα το Δίκτυο διευρύνθηκε με τη συμμετοχή ομάδων και ατόμων από 18 νησιά του Αιγαίου.  Κοινός μας στόχος ο περιορισμός της «άγριας και χωρίς όρια ανάπτυξης» και η αντιμετώπιση των μεγάλων περιβαλλοντικών προβλημάτων που δημιουργούνταν από την έλλειψη κεντρικού σχεδιασμού (φιλοσοφίας και χωροταξίας) στην ιδιαιτερότητα της Πολυνησίας του Αιγαίου.Λίγο καιρό αργότερα παρουσιάσαμε και το ηλεκτρονικό περιοδικό «Εύπλοια» που έγινε μια πολύτιμη «Βάση δεδομένων» για τους κατοίκους των νησιών και οδηγός για το πώς μεμονωμένα ή σε ομάδες θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα οξυμένα προβλήματα που παρουσιάζονταν.

 Το Δίκτυο λειτούργησε για χρόνια σαν μια άτυπη οργάνωση, μια χαλαρή σύμπραξη ανθρώπων που παλεύανε ενάντια στην «ασυλλόγιστη ανάπτυξη» που καταστρέφει τη φυσιογνωμία των νησιών αλλά και τη θάλασσα του Αιγαίου. Και με τη σύμπραξη αυτή αντιμετωπίστηκαν προβλήματα όπως: Η δυσκολία των προσώπων και των τοπικών συλλόγων να αντιμετωπίσουν μόνοι τους τα μεγάλα οικολογικά προβλήματα λόγωέλλειψης τεχνογνωσίας, ανυπαρξίας νομικής υποστήριξης ή κοινωνική απομόνωση εξ αιτίας των δράσεών μας και το σημαντικότερο, η δυσκολία της επώνυμης καταγγελίας μέσα στις μικρές κλειστές κοινωνίες. Το Δίκτυο έκανε χρήση όλων των νόμιμων μέσων προκειμένου να σταματήσει μεγάλα καταστροφικά έργα, με καταγγελίες στις πολεοδομίες, εισαγγελία, κινητοποίηση αστυνομικών οργάνων, μηνύσεις κατά προσώπων και κατά των αρχών, αναφορές στο Συνήγορο του Πολίτη και προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Επίσης παρενέβη αρκετές φορές με δημοσιεύσεις και συνεντεύξεις στον ελλην. Τύπο και στα ΜΜΕ. Πολύτιμο σύμβουλο σε όλες αυτές τις δράσεις είχαμε πάντα τον Μιχαήλ Δεκλερή.

 Κι αυτή η συνεργασία συνέχισε για 15 ολόκληρα χρόνια. Τα πρώτα εκείνα χρόνια κάναμε συναντήσεις κάθε 3-4 μήνες σε ένα άλλο νησί κάθε φορά χειμώνα ή καλοκαίρι. Κι αν δεν μας εξυπηρετούσαν τα καράβια που περνούσαν από το νησί μας πηγαίναμε ακόμα και μέσω Πειραιά στο νησί της συνάντησης. Οι συναντήσεις αυτές ήταν μοναδικές, με συζητήσεις όλο πάθος και φλόγα και έτσι γίναμε φίλοι. Συναντήσεις γίνανε στη Σαντορίνη, στη Μήλο, στη Σάμο, στην Πάρο, στη Νάξο, στην Άνδρο, στη Σύρα, στην Ικαρία, στην Τήνο, στη Μύκονο όπου μας φιλοξενούσαν οι τοπικές ομάδες. Τοπικές ομάδες και μεμονωμένα μέλη του Δικτύου υπήρχαν επίσης στη Τζια, στις βόρειες Σποράδες, στη Σκύρο, στη Θάσο, στη Χίο, Μυτιλήνη, στη Ρόδο και Κρήτη. Πηγαίναμε παντού και χαιρόμασταν να συναντάμε ανθρώπους με τους οποίους αγωνιζόμαστε για κάτι σπουδαίο. Και αργότερα με τη συνεχή επικοινωνία μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα των θαλάσσιων συγκοινωνιών και των αποστάσεων από νησί σε νησί, και καλλιεργήθηκαν σχέσεις αμοιβαιότητας και εμπιστοσύνης μεταξύ μας. Μέσα από κουβέντες ανιχνεύσαμε την ιδιαιτερότητα της θαλασσοκοινωνίας μας, όσα μας ενώνουν και ό,τι μας χωρίζει, εμβαθύναμε στα προβλήματα που μοιάζουν να είναι τόσο κοινά στα νησιά του Αιγαίου και άλλοτε πάλι διαφέρουν, και σε αρκετά ζητήματα διαπιστώσαμε ταυτότητα απόψεων που συνοψίστηκαν σε ένα Κείμενο Αρχών.

 Τα περιβαλλοντικά προβλήματα των νησιών τα αποτυπώσαμε και σε ταινίες όπως: Η ΝΗΣΟΣ ΤΩΝ ΘΗΣΑΥΡΩΝ και ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ για τη Σύρο, το MyconosBlues για τη Μύκονο, ταινίες για το θέμα των αιολικών πάρκων, για τις ανεξέλεγκτες χωματερές κλπ. Τότε έγινε επίσης και η σημαντική ταινία της Λυδίας Καρρά «ΦΩΝΗ ΑΙΓΑΙΟΥ».  Τελειώνοντας θα απαριθμήσω μερικές από τις μεγάλες δράσεις που έγιναν από τις τοπικές κοινωνίες με τη συνδρομή του Δικτύου για να σχηματίσετε μια εικόνα:

 Σταματήσαμε έργα φαραωνικά που θα κατέστρεφαν το περιβάλλον, έργα εντελώς αχρείαστα που θα γινόντουσαν μόνο και μόνο για να κερδοσκοπήσουν κάποιοι εργολήπτες που λυμαίνονται τα ΕΣΠΑ και τα ευρωπαϊκά προγράμματα.

 Αποτρέψαμε διανοίξεις τεράστιων και μη απαραίτητων δρόμων σε περιοχές παραθαλάσσιες ή δασικές που θα γινόντουσαν μόνο και μόνο για οικοπεδοποίηση.

 Ματαιώσαμε τη δημιουργία παραθεριστικών οικισμών από οικοδομικούς συνεταιρισμούς και δήθεν συλλόγους τραπεζικών υπαλλήλων ή δικαστικών που ενώ απαγορεύονται στα νησιά του Αιγαίου με σχετική απόφαση του ΣτΕ παρόλα αυτά τους δόθηκαν παράνομες άδειες από τις αρμόδιες πολεοδομίες.

Σταματήσαμε την κατασκευή μεγάλων φραγμάτων που προγραμματίζονταν, έτσι, χωρίς λόγο, μόνο για την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων από κάποιους εργολάβους. Όπως και άπειρες γεωτρήσεις που γίνονταν νύχτα και μουλωχτά, πάντα χωρίς ΜΠΕ.

Εμποδίσαμε την ντε φάκτο δημιουργία Βιομηχανικής Ζώνης στη Σύρο διότι αντίκειται στο άρθρο 24.

Αποτρέψαμε την εγκατάσταση βιομηχανικών αιολικών πάρκων που είτε ξεκίνησαν να στήνονται ή σχεδιάζονταν στα χαρτιά για να στηθούν στη Σκύρο, στην Ικαρία, στη Χίο, στη Λέσβο, στη Λήμνο, στη Σέριφο, στη Σύρο και αλλού.

Η δημιουργία κομβικού λιμανιού στη Νάξο σταμάτησε με την προσφυγή 33 μελών του Δικτύου από τη Νάξο όπου μέλη της τοπικής κοινωνίας απειλούσαννα τους διώξουν από το νησί αλλά κατόπιν της παρέμβασης του Μανώλη Γλέζου, τα πνεύματα ηρέμησαν και σταμάτησαν οι τραμπουκισμοί και οι διωγμοί.

Αποτρέψαμε τη δημιουργία δεύτερου λιμανιού στην Πάρο.

Σταματήσαμε την κατασκευή δύο Διεθνών αεροδρομίων που είχαν προγραμματιστεί στη Σύρο και στη Χίο, ενώ ματαιώσαμε τα τετελεσμένα σχέδια κατασκευής δεύτερου αεροδρομίου στη Μήλο, σε περιοχή δάσους κέδρων.

Με τις παρεμβάσεις μας σταμάτησε η λειτουργία ανεξέλεγκτων χωματερών στη Σαντορίνη, στη Σύρο και αλλού.

Έγινε προσφυγή στο ΣτΕ για τον αχρείαστο περιφερειακό δρόμο στην πόλη της Μυτιλήνης.

Επίσης προσφύγαμε στη δικαιοσύνη για βλαπτικές στο περιβάλλον δράσεις των Δήμων της Άνδρου.

Στηρίξαμε την Εταιρία Διαχείρισης Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου που απειλούνταν από τοπικά συμφέροντα όπως επίσης και τη δράση του Αρχιπελάγους ενάντια στην παράνομη αλιεία.

 Αυτές είναι μερικές από τις σημαντικές δράσεις του Δικτύου Αιγαίου και των τοπικών νησιωτικών κοινωνιών.

 Στο διάβα της ζωής, γνώρισα ανθρώπους σπουδαίους, ελεύθερους στοχαστές, τους οποίους επέλεξα ως δασκάλους μου και διδάχτηκα από τη σκέψη τους και τα γραπτά τους και εκείνοι με συνόδευσαν στην πορεία μου. Οφείλω να μνημονεύσω κάποιους απ’ αυτούς τους σημαντικούς φιλοσόφους της κοινωνικής οικολογίας, τον Άρνο Νες, τον Αντρέ Γκορζ, τον Τζέημς Λάβλοκ, τον Μάρεϊ Μπούκσιν και τέλος τον «Τήνιο» Κορνήλιο Καστοριάδη, τον «Αξιώτη» Μανώλη Γλέζο και τον «Ανδριώτη και Συριανό» Μιχαήλ Δεκλερή από τους οποίους έμαθα να σέβομαι τον πλανήτη και μαζί όλα τα έμβια όντα του. Και έχω απόλυτα ενστερνιστεί τη λογική όλων αυτών των σπουδαίων ανθρώπων ότι δεν μπορούμε να σπαταλάμε αενάως τους φυσικούς πόρους του πλανήτη γιατί δεν αναπληρώνονται. Και πλέον γνωρίζω καλά πόσο πολύ προσεκτικοί πρέπει να είμαστε με τον πλανήτη που μας φιλοξενεί -ακριβώς επειδή είμαστε είδος σκεπτόμενο- σε κάθε βήμα αυτής της πορείας που περιγράφεται ως «ανάπτυξη» γιατί από ένα σημείο και μετά αρχίζει η εντροπία, η καταστροφή, ενδεχομένως χωρίς επιστροφή.

Για να καταλήξω ότι πρέπει πλέον να αναθεωρήσουμε πλήρως τη σημερινή λογική για διαρκή περαιτέρω ανάπτυξη και να στραφούμε στη λιτότητα του τρόπου ζωής και στην Αποανάπτυξη που είναι η σώφρων εκδοχή του πολιτισμού…

Κι όπως γράφει ο Κορνήλιος Καστοριάδης: «Η ιδέα ότι ο μόνος σκοπός στη ζωή μας είναι να παράγουμε και να καταναλώνουμε περισσότερο — μια ιδέα που είναι και παράλογη και εξευτελιστική — πρέπει να εγκαταλειφθεί»…

…Τέος Ρόμβος

Μέλος του ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΙΓΑIΟΥ

 Η ΠΟΛΥΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Τα ανθρωπογενή συστήματα του νησιωτικού πολιτισμού λειτούργησαν σταθερά και δημιουργικά επί πολλές χιλιετίες. Την αξία του νησιού μας (είτε γεννηθήκαμε σ’ αυτό, είτε το επιλέξαμε για να ζήσουμε, νησί μας είναι) δεν τη δημιούργησε η φύση από μόνη της αλλά και οι άνθρωποι σε συνεργασία μαζί της. Οι αναβαθμίδες (πεζούλες) που συγκρατούν το πολύτιμο χώμα, οι καλλιέργειες, η αρμονική αρχιτεκτονική, η ήπια διαχείριση των υδατικών πόρων, οι κήποι, όλα δηλώνουν την ισορροπημένη συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης μέσα στους αιώνες. Σήμερα όμως η ισορροπία αυτή διαταράσσεται από μιαν «άγρια ανάπτυξη» που δεν έχει αρχή και τέλος. Αν και διενεργείται στο όνομα της ευημερίας, καταστρέφει τη βάση της ευημερίας αυτής, και, ακόμη χειρότερα, απειλεί την υγεία και αυτή τη ζωή των κατοίκων του νησιού.  

 Η ΦΕΡΟΥΣΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ

 Όλοι οι σχεδιασμοί και οι δραστηριότητές μας πρέπει να εκπορεύονται και να υπόκεινται στην αρχή της Φέρουσας Ικανότητας, πόσο περισσότερο στα νησιά που έχουν συγκεκριμένα όρια και απαραβίαστη φέρουσα ικανότητα η οποία πρέπει να προσδιορίζεται αντικειμενικά με βασικά κριτήρια την αντοχή των οικοσυστημάτων τους και τις εγχώριες πηγές ενέργειας και νερού. Η παραβίαση της φέρουσας ικανότητας με την καταστροφή του φυσικού κεφαλαίου και των οικοσυστημάτων, την εγκατάλειψη της πρωτογενούς παραγωγής και τη στροφή στην άγρια και χωρίς όρια ανάπτυξη, οδηγεί εύκολα στην αποσταθεροποίηση και την καταστροφή.  

 ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ

Οι χρήζοντας ειδικής κρατικής προστασίας οικισμοί, που είναι ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία, καθημερινά υποβαθμίζονται και καταστρέφονται από επεμβάσεις και αλλοιώσεις ξένες προς την ιστορική συνέχεια του αιγαιοπελαγίτικου τοπίου. Για το λόγο αυτό πρέπει να αποκτήσουν την αναγκαία προστασία και φύλαξη που επιβάλλεται. Δεν αρκεί ένα γενικό Π.Δ. χαρακτηρισμού τους. Χρειάζεται για κάθε ένα από τους χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς η εκπόνηση και θεσμοθέτηση ειδικής ολοκληρωμένης μελέτης (αρχιτεκτονικής, μορφολογικής, κτιριολογικής, πολεοδομικής βιωσιμότητας). Σημαντικό επίσης είναι να δοθούν γενναία οικονομικά κίνητρα στους κατοίκους των παραδοσιακών και διατηρητέων οικισμών, ώστε να αναδειχθούν οι ίδιοι σε προστάτες και φύλακες της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Είναι σαφές ότι ο τουρισμός για πολλά νησιά αποτελεί σημαντικότατη πηγή εισροής χρημάτων. Ωστόσο, το μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης που έχει επικρατήσει μέχρι στιγμής, οδηγεί τα νησιά του Αιγαίου και τους κατοίκους τους στην αποξένωση το καλοκαίρι και στην ερήμωση το χειμώνα. Θα χρειαστεί -όσο είναι καιρός- να στραφούμε σε ήπιες μορφές εναλλακτικού τουρισμού με ανθρώπινο πρόσωπο.    

 Η ΥΠΕΡΔΟΜΗΣΗ

 Οι πιέσεις για εξοχική κατοικία, με τις συνεπακόλουθες διανοίξεις δρόμων, η αλλαγή χρήσεων γης και η οικοπεδοποίηση εξαφανίζουν την αγροτική γη, η οποία αντικαθίσταται σταδιακά από αστικές, περιαστικές και τουριστικές εγκαταστάσεις. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες και η οικιστική επέκταση έχουν ολέθρια αποτελέσματα στο φυσικό περιβάλλον το οποίο διαρκώς συρρικνώνεται. Η διαστροφική εφαρμογή της αποκλειστικά ελληνικής πατέντας που φέρει το όνομα «εκτός σχεδίου δόμηση» έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα επιβλαβής για τη νησιώτικη πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από τον περιορισμό των φυσικών πόρων (γη, νερό, κλπ). Οποιασδήποτε μορφής σοβαρός σχεδιασμός ανάπτυξης θα πρέπει να θέσει ως προϋπόθεση την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.

 Ο ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

 Η προσπάθεια που έγινε σε πολλά νησιά του Αιγαίου, προς το τέλος της δεκαετίας του ’70, να εκπονηθούν και θεσμοθετηθούν Ειδικά Χωροταξικά Σχέδια (στα πλαίσια του ευρωπαϊκού πρoγράμματος ENVIREG) καταπλακώθηκε κάτω από το βάρος των τοπικών συμφερόντων και όχι μόνο, και την ανικανότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης να σχεδιάσει το μέλλον των νησιών μας. Ελάχιστα από αυτά τα Ειδικά Χωροταξικά θεσμοθετήθηκαν και αυτό έγινε με την πλήρη υποβάθμισή τους σε Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (Ζ.Ο.Ε.). Η σημαντική περιβαλλοντική διάσταση των Ειδικών Χωροταξικών αγνοήθηκε παντελώς.  Ο χωροταξικός και περιβαλλοντικός σχεδιασμός σε επίπεδο νησιού είναι ακόμη πιο αναγκαίος σήμερα και μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο εφαρμογής – επαλήθευσης των αρχών της βιώσιμης ανάπτυξης.

 Η ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ

 Σημαντική είναι και η απειλή από την αποίμενη κτηνοτροφία και την υπερβόσκηση, αφού σε πολλά νησιά εκτρέφονται ελεύθερα πολύ περισσότερα αιγοπρόβατα από εκείνα που μπορούν να συντηρηθούν. Η ανεξέλεγκτη βόσκηση, ιδιαίτερα μετά την εκδήλωση πυρκαγιάς, παρεμποδίζει τη φυσική αναγέννηση των δασών, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση του οικοσυστήματος και τη διάβρωση του εδάφους. Η υπερβολική βόσκηση θεωρείται η κυριότερη αιτία της εικόνας που παρουσιάζουν σήμερα πολλά ελληνικά νησιά, όπου βλέπει κανείς να προβάλλουν γυμνά βράχια χωρίς χώμα ή βλάστηση. Επίσης τα οικονομικά οφέλη είναι πενιχρά και προσωρινά.

 Η ΓΕΩΡΓΙΑ

 Βιώνουμε το γκρίζο σκηνικό της αλόγιστης χρήσης φυτοφαρμάκων, ορμονών, χημικών λιπασμάτων, τους κινδύνους για την υγεία και τις αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον από το κυρίαρχο μοντέλο της χημικά βιομηχανοποιημένης γεωργίας – κτηνοτροφίας και γενετικής μηχανικής. Και το σημαντικότερο την εξαφάνιση των τοπικών άνυδρων ποικιλιών σπόρων για αναπαραγωγή και των ντόπιων αμπελιών κ.α.  Κανείς σήμερα, ούτε η επιστήμη ούτε και οι ίδιες οι βιομηχανίες παραγωγής, δεν αμφισβητεί τις αρνητικές επιπτώσεις τους στο οικοσύστημα. Παρ’ όλα αυτά η αλόγιστη χρήση έχει γίνει πλέον καθημερινή πράξη.  Εμείς πιστεύουμε ότι ιδιαίτερα στα νησιά όπου οι κλίμακες καθιστούν τη βιομηχανοποιημένη γεωργία εντελώς άτοπη, η Οργανική (βιολογική) Γεωργία πρέπει να επιδοτηθεί, γιατί θα συμβάλει στην κατεύθυνση της αειφόρου ανάπτυξης και του σεβασμού των φυσικών οικοσυστημάτων. Η Βιολογική γεωργία, αλλιώς Οικολογική ή Οργανική, κινείται προς αυτές τις κατευθύνσεις και θέλει να δώσει λύσεις σε αυτού του είδους τα προβλήματα.  

 ΤΟ ΝΕΡΟ

 Τα περισσότερα νησιά του Αρχιπελάγους του Αιγαίου υποφέρουν από λειψυδρία, ενώ απουσιάζουν οι σύγχρονες και βιώσιμες μελέτες για τη διαχείριση των υδάτινων αποθεμάτων. Η πίεση για κάλυψη των αναγκών σε νερό αντιμετωπίζεται αποσπασματικά και ευκαιριακά. Οι χιλιάδες γεωτρήσεις που υπάρχουν λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, τα δεδομένα για το υδάτινο δυναμικό των νησιών είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα, οι εναλλακτικές μορφές εξοικονόμησης και διαχείρισης ελάχιστες.Απειλητικό εμφανίζεται το πρόβλημα της υφαλμύρωσης των υπόγειων υδάτων, ενώ όλα δείχνουν ότι στο μέλλον το πρόβλημα αυτό θα οξύνεται. Η υφαλμύρωση παρατηρείται πλέον συχνά στα νησιά του Αιγαίου και γενικότερα στις παράκτιες περιοχές της χώρας μας και είναι ένα φαινόμενο δύσκολα αντιστρέψιμο (πολλές δεκαετίες αν γίνουν όλα σωστά). Στην ουσία η υφαλμύρωση των υπόγειων υδάτων είναι ο δείκτης της άναρχης και κακής διαχείρισης του υδατικού δυναμικού των νησιών. Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο και χρειάζεται άμεση παρέμβαση και ένα σχέδιο διαχείρισης.Σε κάποια νησιά του Αρχιπελάγους –όπως στη Σύρο που υπάρχει εργοστάσιο αφαλάτωσης και στην Ηρακλειά που υπάρχει πειραματικά από το Πολυτεχνείο πλωτή μονάδα αφαλάτωσης που λειτουργεί με φωτοβολταϊκά- ήδη χρησιμοποιούν την αφαλάτωση στο πρόβλημα έλλειψης νερού. Η αφαλάτωση δεν είναι αθώα. Για τη δημιουργία ενός κυβικού γλυκού νερού απαιτείται άντληση τριών περίπου κυβικών θαλασσινού ή υφάλμυρου νερού. Το υπολειπόμενο από την επεξεργασία νερό απορρίπτεται πάλι στη θάλασσα με τη μορφή του αλμόλοιπου. Αυτό θα είναι αυξημένης αλατότητας και επιβαρυμένο με σημαντικές ποσότητες χλωρίνης και χημικών. Ίσως δεν είναι ευρέως γνωστό πως το αντλούμενο νερό προχλωριώνεται για την προστασία των μεμβρανών που χρησιμοποιούνται ως φίλτρα. Χρησιμοποιούνται επίσης και ποσότητες χημικών ως αντικαθαλωτικά. Τα αποπλύματα των μεμβρανών των συστημάτων αφαλάτωσης θα απορρίπτονται και αυτά στη θάλασσα μαζί με το αλμόλοιπο. Που θα απορρίπτεται αυτό το αλμόλοιπο; Η ισορροπία των εκεί οικοσυστημάτων προφανώς δεν μας απασχολεί. Η μέθοδος επίσης είναι ιδιαίτερα ενεργοβόρος.

 ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ

 Βασικός συντελεστής της αυξανόμενης υποβάθμισης της θάλασσας του Αιγαίου είναι τα υγρά απόβλητα. Μια αποσπασματική προσπάθεια διαχείρισης των αποβλήτων μέσω βιολογικών καθαρισμών, σε κάποια νησιά, δε λύνει το πρόβλημα. Ένα μεγάλο μέρος από τα αστικά απόβλητα προέρχεται από τα επικίνδυνα προϊόντα καθημερινής χρήσης (απορρυπαντικά, καθαριστικά, κλπ.) που διασπείρονται μαζί με τη δόμηση παντού και ένα άλλο μέρος από τις βιομηχανίες, τις οικοδομικές δραστηριότητες, τα ελαιοτριβεία, τα απόβλητα ορυχείων (βλ. Μήλος, όπου η Εταιρεία Αργυρομεταλλευμάτων σχεδιάζει να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα χρυσού με κίνδυνο να επαναληφθεί η τραγωδία του Δούναβη στο Αιγαίο). Πρέπει να σταματήσουν να διοχετεύονται επικίνδυνες ουσίες στη θάλασσα και να αντικατασταθούν από άλλες φιλικότερες προς το περιβάλλον.Ευτυχώς που ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη ναυάγησε και μαζί εξαφανίστηκε ο εφιάλτης των εκατοντάδων επιπλέον δεξαμενόπλοιων που θα διέσχιζαν το Αιγαίο πέλαγος και την Μεσόγειο αυξάνοντας την πιθανότητα καταστροφικών ατυχημάτων στη θάλασσα. Το μεγάλο πρόβλημα του ναυαγίου του Sea Diamond ήταν απλώς ενδεικτικό.

 ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

 Τα ελληνικά νησιά πνίγονται στα σκουπίδια, το ίδιο και οι θάλασσές μας και η χώρα οδηγείται διαρκώς στα ευρωπαϊκά Δικαστήρια γιατί δεν εφαρμόζει τις οδηγίες της Ε.Ε. για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Είναι γνωστό ότι η ανεξέλεγκτη καύση των απορριμμάτων είναι ζημιογόνα για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Και όμως, στα νησιά συχνά γίνεται καύση, γιατί στις χωματερές δεν υπάρχει χώμα και τα ευρωπαϊκά προγράμματα για την ανακύκλωση και τη δημιουργία ΧΥΤΑ που θα ελαχιστοποιούσαν τον όγκο των απορριμμάτων, δεν εφαρμόζονται, με αποτέλεσμα να πληρώνει η Ελλάδα βαριά πρόστιμα, κι ούτε θεσπίζονται συγκεκριμένα αντικίνητρα, ώστε να περιοριστούν οι συσκευασίες της μιας χρήσης και της πλαστικής σακούλας. Τα δε λίγα ΧΥΤΑ που έγιναν τα τελευταία χρόνια λειτουργούν με τον ίδιο αρπακολατζίδικο τρόπο. Συνήθως έχουν στηθεί σε περιοχές ακατάλληλες, συνήθως βορεινές, όπου οι ισχυροί άνεμοι παίρνουν και σηκώνουν τα σκουπίδια διασκορπίζοντάς τα.

 Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ

 Με την ταχεία αλλαγή του κλίματος και τα συνεπακόλουθα φαινόμενα βιώνουμε τις παρακμιακές επιπτώσεις που προκάλεσε η ευρεία εκβιομηχάνιση και η συνεχής αρπαγή των φυσικών πόρων της γης τα τελευταία 250 χρόνια. Αν δεν αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα ορθολογικά με γνώμονα το τι εξυπηρετεί τον πλανήτη και τη συνέχιση της ζωής και όχι με οικονομικούς όρους και αποκλειστικό στόχο το κέρδος και την Αγορά, τότε θα βρεθούμε μπροστά σε εσχατολογικές καταστάσεις.Η λύση του ενεργειακού προβλήματος θα μπορούσε να επιτευχθεί όχι με την εγκατάσταση τεράστιων αιολικών πάρκων, για παράδειγμα, και την ηλεκτρική διασύνδεση των νησιών με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, πράγμα αντίθετο στην αρχή της φέρουσας ικανότητας, αλλά με την εξοικονόμηση ενέργειας και τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που θα εντάσσονται στο νησιωτικό τοπίο.Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η Πολιτεία να χωροθετήσει τα καταλληλότερα προς τούτο σημεία –μακριά από κατοικημένες και τουριστικές ζώνες, εκτός περιοχών Natura, εκτός ιστορικών μνημείων, παραδοσιακών και διατηρητέων οικισμών- και εφόσον πρώτα γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις και παρατηρήσεις από ορνιθολόγους της ΕΟΕ και άλλους επιστήμονες, και ακολουθήσουν οι επιβεβλημένες σε βάθος και όχι “για τα μάτια του κόσμου” Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.  

 Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ

 Και όπως το σχέδιο της ΔΕΗ να εγκαταστήσει στα νησιά πυλώνες και Υψηλή Τάση βρήκε αντίθετο ένα μεγάλο τμήμα των κατοίκων των νησιών, το ίδιο συμβαίνει τώρα και με τα σχέδια ιδιωτών να εγκαταστήσουν τεράστια αιολικά εργοστάσια με εκατοντάδες, υπερμεγέθεις ανεμογεννήτριες (50 έως και 160 μ. ύψος) στο νησιωτικό χώρο και να προχωρήσουν σε υποβρύχια καλωδιακή σύνδεση Μέσης Τάσης των νησιών με την ηπειρωτική Ελλάδα (για την εξαγωγή του αιολικού δυναμικού) με τις συνεπακόλουθες όμως καταστροφικές για το φυσικό τοπίο και τον τουρισμό συνέπειες από τη βίαιη αυτή εκβιομηχάνιση.

 ΔΙΚΤΥΟ ΑΙΓΑΙΟΥ

…εδώ η ομιλία της Ιωάννας Παπασταθοπούλου

 http://alalazontatopia.blogspot.gr/2013/09/blog-post.html

 …εδώ «Τα Νησιά και η Πόλη» του Γιώργου Καλλή

 http://greeklish.info/gr/greece/cutlure/142

…εδώ «Τοπία στα κάρβουνα» του Αλέξανδρου Μαβή

http://www.androsroutes.gr/2013/08/2013.html

 Κορνήλιος Καστοριάδης 

 Ο Κορνήλιος Καστοριάδης στη Wikipedia

• Βιβλιοθήκη Κορνήλιου Καστοριάδη

Κορνήλιος Καστοριάδης-Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας   

Κορνήλιος Καστοριάδης-Σπάνιο υλικό και συνεντεύξεις  

Κορνήλιος Καστοριάδης-Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας
 
Κορνήλιος Καστοριάδης-Ελληνική Δημοκρατία  

Κορνήλιος Καστοριάδης-Κον Μπεντίτ-Από την οικολογία στην αυτονομία  

Κορνήλιος Καστοριάδης-Τα σταυροδρόμα του λαβυρίνθου  

Κορνήλιος Καστοριάδης-Η άνοδος της ασημαντότητας  

Κορνήλιος Καστοριάδης-Θρυμματισμένος κόσμος  

(Πατώντας το εικονίδιο για να κατεβάσετε τα παραπάνω βιβλία θα σας ζητηθεί Όνομα χρήστη και Κωδικός πρόσβασης.
Πληκτρολογήστε user και occupygr αντίστοιχα και κατεβάστε ελεύθερα το ηλεκτρονικό αρχείο ή, ανοίξτε το με Αdobe Αcrobat για να το διαβάσετε).

 Κορνήλιος Καστοριάδης: Η Κοινωνική Μεταβολή ως Δημιουργία

Κορνήλιος Καστοριάδης – Εκφραστικά μέσα της ποιήσεως

10 συνεντεύξεις του Κορνήλιου Καστοριάδη

Κορνήλιος Καστοριάδης – Η άνοδος της ασημαντότητας

Αφιέρωµα στον Κορνήλιο Καστοριάδη

Κορνήλιος Καστοριάδης – Αυτοδιαχείριση και Ιεραρχία .pdf

Αυτοδιαχείριση και Ιεραρχία – σελ.220-1 .jpg

Το άρθρο Εύπλοια 31o Τεύχος | Οκτώβρης 2013 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

ουρανού και γης

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας μένει ακόμα, του Νάνου Βαλαωρίτη

 Για μιαν άλλη πολιτεία μεταξύ ουρανού και γης, του Τέου Ρόμβου

~*~

ΣΥΣΤΕΓΑΣΗ – ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ

Συγκατοίκηση

 Η ανάγκη της στέγασης και η λύση της κατάληψης

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ

 Κοινωνικός χώρος NOSOTROS

 Αυτόνομο Στέκι

 Στέκι Αντίπνοια

 Ταξίδι Χωρίς Χάρτη

 Xanadu

Νέα Γουινέα για την αυτοδιαχείριση της καθημερινής μας ζωής

 ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος

 ΣΧΟΛΕΙΟ ελεύθερος κοινωνικός χώρος

 Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα

Μπίνειο

Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου

 Buena Ventura

 Προκάτ 35

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ

Η κολεκτίβα ζερμινάλ

 ‘Belleville sin patron’ – ‘Όμορφη πόλη χωρίς αφεντικό’

 Παγκάκι

Συγκρουόμενο

 Συνεργατικό καφενείο

 Το περιβολάκι

 ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

 Οι εκδόσεις των συναδέλφων – Συνεργατικό-αυτοδιαχειριζόμενο

βιβλιοπωλείο

 Synapeiro Κόσμημα

 Η κολεκτίβα «ΦΥΣΙ_ΚΑ»

Καλλιτεχνικό χωριό Βερέκυνθος

 Τσιριτσάντσουλες

ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ κι άλλες ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

«Οικοκοινότητες στην Ελλάδα : Ουτοπία ή πραγματικότητα»

Αστική οικοκοινότητα

 Κύτταρο Νέας Γης

 Μητέρα Γη

Κοινότητα Πελίτι

 Το Δέντρο

 Οικοκοινότητα αλληλεγγύης στο Πήλιο

 Κατάληψη Ελαία – αγροκολεκτίβα

Συνεργατικός λαχανόκηπος ΑΓΡΟΝΑΥΤΟΚΗΠΟΣ

Συνεργατικός λαχανόκηπος Κομοτηνής

 Δημοτικοί λαχανόκηποι

 Αστικός αγρός Χαλανδρίου

 Αυτοδιαχειριζόμενος αστικός αγρός Ελληνικού

Δίκτυο ανταλλακτικής οικονομίας

 Συνεταιριστική παράκαμψη μεσαζόντων (Σ.ΠΑ.ΜΕ.)

 Το κίνημα της πατάτας

~*~

Ο δεκάλογος του λιτοδίαιτου, του Τέου Ρόμβου

Το άρθρο Εύπλοια 30o Τεύχος | Οκτώβρης 2012 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

(Ο μπουρλοτιέρης Κωνσταντίνος Κανάρης με τους συντρόφους του)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ Η ΑΛΙΕΙΑ ΜΕ ΔΥΝΑΜΙΤΙΔΑ ΣΤΙΣ ΝΟΤΙΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

Καλημέρα, τώρα θα σας πω κάτι ωραίο. Πριν αρκετά χρόνια στην Πρέβεζα ένας δυναμιτιστής είχε χάσει το χέρι του από έκρηξη. Το λοιπόν επειδή ήταν και στην ηλικία να πάρει σύνταξη έβαλε βύσμα ένα μεγαλογιατρό που ήταν στην Επιτροπή και πήρε αναπηρική λόγω εργατικού ατυχήματος “σε ξυλουργείο¨. Να μην τα πολυλογώ συνέχισε να ρίχνει δυναμίτες μέχρι τα βαθιά γεράματα ανάβοντάς τους με το τσιγάρο. Η Πολιτεία (εμείς δηλαδή) τον πλήρωνε μέχρι τα βαθιά του γεράματα έχοντας πρώτα καταστρέψει όλη την ακτογραμμή της Πρέβεζας και αφήνοντας στον γιο του κληρονομιά μια πολυκατοικία στην Πρέβεζα. Ο γιος όποτε βαριέται να μαζεύει τα ενοίκια ασκεί την τέχνη που έμαθε από τον πατέρα. Το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει ενίοτε σκουληκιασμένο.

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ ΤΩΝ ΜΠΟΥΡΛΟΤΙΕΡΗΔΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Ήμουν στο Δασκαλειό Αττικής, μόλις μπαίνω στο νερό και αφού έχω κολυμπήσει 300 μέτρα κάτι άσπριζε στον πυθμένα. Πλησιάζω και τι να δω, πάνω από 400 κιλά γόνος ξάπλα στον πάτο της θάλασσας να τον κουνάει το κύμα σαν ένα τεράστιο χαλί από ψάρια. Δεν μισώ τους δυναμιτιστές και τους μπουκαλάκηδες, εξοργίζομαι όμως με τις άθλιες πράξεις τους.

ΔΙΧΩΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΟΥ

Είχα πάει για ψαροντούφεκο στην Βόρεια Εύβοια, καθώς κολυμπούσα έβλεπα σκόρπια ψάρια σιτεμένα (δυναμίτης ημερών) κάποια στιγμή βλέπω έναν σαργό καλό να θαλαμώνει την ώρα που είμαι στα 3-4 μέτρα βάθος, !!!MΠΟΥΜ!!!, το ωστικό κύμα της έκρηξης με βρήκε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, νόμισα ότι με κτύπησε κάποιο τεράστιο ψάρι (δελφίνι, σκυλόψαρο) εκεί πήγε το μυαλό μου, από την απότομη κίνηση που έκανα να δω τι με κτύπησε με πιάνει κράμπα και στα 2 πόδια και βγαίνω στην επιφάνεια σαν σημαδούρα. Οι μπουρλοτιέρηδες ήταν 100 μέτρα μακριά. Συνήρθα μετά από 10 λεπτά.

ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ ΣΤΟ ΧΑΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΟΜΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΙΕΙΑ

Από τα Μεσοχώρια (πλευρά Αιγαίου) και νοτιότερα μέχρι λίγο πριν τον Μπούρο (Kάρυστο) υπάρχουν 3 με κομμένο χέρι από δυναμίτη και άλλοι 10 περίπου που μπουμπουνίζουν την περιοχή αυτή, με κύριους προμηθευτές ιδιοκτήτες μικρών λατομείων της περιοχής! Η προμήθεια σε μασούρια είναι εύκολη υπόθεση με αυτόν τον τρόπο! Τα περιουσιακά τους στοιχεία είναι γνωστά σε όλους από ποια δραστηριότητα προέρχονται, αλλά δυστυχώς κανείς δεν τα έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να τους σταματήσει!

ΣΤΟΠ ΣΤΙΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ

Πριν χρόνια βρισκόμασταν στην Λάρισα με τον πατέρα μου και κάνω ψαροντούφεκο, καθώς κολυμπάμε βλέπουμε στον πάτο της θάλασσας ψάρια 2-3 κιλών συναγρίδες. Ένα δίχτυ σε μορφή Γ έτοιμο να «σκουπίσει» αυτά που δεν βγήκαν στην επιφάνεια. Στην κορφή του λόφου 2 Μακάκες περιμένουν να μπουν και άλλα ψάρια μέσα στην φάκα για να ξαναρίξουν το μασούρι. Λόγω της ηλικίας μου και της απειρίας μου άρχισα να μαζεύω ψάρια, με τράβηξε ο πατέρας μου και φύγαμε από κει τρέχοντας.

ΨΑΡΕΜΑ ΜΕ ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ

Στη Μάνη πριν από 2 μόλις χρόνια, κάτοικος χωριού μας είπε επί λέξει «Παλικάρια μου μην πέφτετε στη θάλασσα πριν τις 8 το πρωί και μετά τις 5 το απόγευμα. Ρίχνουν δυναμίτες. Ακόμα και ο Παπάς κυκλοφορεί με μασούρια κάτω από το ράσο του και ρίχνει για σάλπες» .

ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΑΛΙΕΥΜΑΤΩΝ

ΜΗΠΩΣ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΄21 ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ;

Το άρθρο 29o Τεύχος | Φλεβάρης 2012 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.

Για τα μεταναστευτικά πουλιά και τον αγώνα τους για επιβίωση
Τεύχος αφιέρωμα υπέρ της Ελευθερίας και ενάντια στη Βαρβαρότητα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Ο Εμμανουήλ Ροΐδης για τα ζώα…
• Τo κυνήγι δια μέσου των αιώνων, της Εύπλοιας
• Γεώργιος Σουρής: Εμπρός λοιπόν, ω κυνηγοί…
• Θεόδωρος Γ. Ορφανίδης: Τίρι-Λίρι ή Το κυνηγέσιον εν νήσω Σύρω.  Ποίημα ηρωϊκoκωμικόν εις μέρη επτά, του Ανδρέα Θ. Δρακάκη

• Σύρος – Φθινόπωρο 2011, χρονικό εντοπισμού Λαθροθηρών
• Η σύλληψη ωδικών πτηνών – Μια βάρβαρη «νησιωτική παράδοση», της Εύπλοιας
• Έφοδος στο Σχιστό για τους πουλοπιάστες

• Παντελής Βούλγαρης:  Η τελευταία νανόχηνα
• Γιώργης Παυλόπουλος: Πού είναι τα πουλιά;
• Τέος Ρόμβος: Γνώρισα ένα μεταναστευτικό πουλί
• Ζακ Περέν: Τα ταξιδιάρικα πουλιά

• Αποστόλης Καλτσής:  Όταν η Φύση είναι ευάλωτη
• Γιάννης Γαβαλάς:  Παρακολουθώντας τη μετανάστευση των πουλιών στην Ηρακλειά Κυκλάδων
• Παράνομος πουλοπιάστης στήνει ξώβεργες. Μπορείτε να δείτε το video από εδώ

Το άρθρο 28o Τεύχος | Δεκέμβρης 2011 εμφανίστηκε πρώτα στο ΕΥΠΛΟΙΑ.